Rusyfikacja ziem polskich w XIX wieku - strona 2
JesteÅ› w: Ostatni dzwonek -> Syzyfowe prace

Rusyfikacja ziem polskich w XIX wieku

Autor: Karolina Marlêga

· zniesienie urzÄ™du namiestnika w 1874 roku,
· podporzÄ…dkowanie caÅ‚ej administracji generaÅ‚owi-gubernatorowi zależnemu od Petersburga,
· rozwiÄ…zanie Rady Stanu i Banku Polskiego (na jego miejsce utworzono kantor Rosyjskiego Banku PaÅ„stwa),
· wprowadzenie stanu wojennego, obowiÄ…zujÄ…cego do XX wieku,
· podzielenie kraju na dziesięć guberni.

Rusyfikacji poddano nazwy (Królestwo Polskie zamieniono na Kraj Nadwiślański), administrację (urzędu obsadzano jedynie Rosjanami), szkolnictwo (język rosyjski został językiem urzędowym, odpolszczono Uniwersytet Warszawski, zlikwidowano w 1869 roku Szkołę Główną Warszawską, w 1869 Puławski Instytut Politechniczny, powołując w jego miejsce Instytut Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa z wykładowym językiem rosyjskim). Przykładem rusyfikacji architektury Warszawy jest fasada Pałacu Staszica po 1893, zbudowana w stylu bizantyjsko-rosyjskim.
Stopniowo, w latach 1869-1885, następowało całkowite wypieranie języka polskiego z systemu szkolnictwa, zakończone w 1885 sprowadzeniem go do roli języka dodatkowego i nieobowiązkowego.
Kuratorem okrÄ™gu warszawskiego zostaÅ‚ A. Apuchtin („noc apuchtinowska”) – symbol ówczesnych represji. W historii zapisaÅ‚ siÄ™ jako pomysÅ‚odawca wprowadzenia do szkół systemu donosów i szpiclowania.

Kościół Katolicki został całkowicie podporządkowany Petersburgowi. Skonfiskowano majątek kleru, zlikwidowano zakony, rozpoczęto krwawe prześladowania wiernych Kościoła unickiego. Również nasileniu uległy represje gospodarcze. Na ziemiach I Rzeczypospolitej włączonych w granice Rosji po rozbiorach zakazano Polakom nabywania ziemi, nałożono wysokie kontrybucje, uniemożliwiono obejmowanie urzędów.

Na uwagÄ™ zasÅ‚uguje omówienie postaw spoÅ‚eczeÅ„stwa wobec rusyfikacji. Po klÄ™sce roku 1864 ludzie zmienili sposób walki z zaborcÄ…. PojawiÅ‚y siÄ™ takie idee, jak praca organiczna czy praca u podstaw. Zrozumiano, że paÅ„stwo należy wzmocnić poprzez poprawÄ™ oÅ›wiaty i gospodarki. Popierano rozwój handlu. Leopold Kronenberg zaÅ‚ożyÅ‚ Bank Handlowy. Za jego przykÅ‚adem poszli inni. Organizowano towarzystwa, fachowe wydawnictwa (tytuÅ‚y: „Ekonomista”; „Encyklopedia rolnictwa”). Rozwinęło siÄ™ szkolnictwo zawodowe (Hipolit Wawelberg zaÅ‚ożyÅ‚ SzkoÅ‚Ä™ TechnicznÄ… w Warszawie, a Leopold Kronenberg powoÅ‚aÅ‚ w tym mieÅ›cie także SzkoÅ‚Ä™ HandlowÄ…). Walczono z analfabetyzmem, zakÅ‚adano koÅ‚a tajnego nauczania. PowoÅ‚ano KasÄ™ im. Mianowskiego, która zbieraÅ‚a fundusze na naukÄ™, udzielaÅ‚a stypendiów, zakÅ‚adaÅ‚a czytelnie czy sieci bibliotek. PoprawiÅ‚a siÄ™ liczebność i jakość prasy. Nowymi tytuÅ‚ami byÅ‚y: „PrzeglÄ…d Tygodniowy”, „Niwa”, „Gazeta ÅšwiÄ…teczna”. OÅ›wiecanie mas chÅ‚opskich i praca organiczna staÅ‚a siÄ™ tematem twórczoÅ›ci Elizy Orzeszkowej, Henryka Sienkiewicza czy BolesÅ‚awa Prusa.
Prócz próby uwolnienia siÄ™ spod wpÅ‚ywu caratu, byÅ‚y również obecne oczywiÅ›cie postawy ugodowe. Lojalizm wobec wÅ‚adzy reprezentowali na przykÅ‚ad Erazm Piltz i WÅ‚odzimierz Spadkowicz. Na Å‚amach pisma „Kraj” propagowali ugodowość, w której widzieli szansÄ™ na poprawÄ™ sytuacji kraju. Z kolei serwilizm reprezentowaÅ‚ Zygmunt Wielopolski, który opowiadaÅ‚ siÄ™ za bezwarunkowÄ… wiernoÅ›ciÄ… carowi.

strona:    1    2  

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
Streszczenie „Syzyfowych prac”
„Syzyfowe prace” streszczenie w piguÅ‚ce
Stefan Żeromski - biografia
„Napisać muszÄ™ książkÄ™, gdzie wypowiem, ze historia mego czasu byÅ‚a przedmiotem mego badania i bólu mego serca”, czyli powstanie powieÅ›ci
Geneza i autobiografizm „Syzyfowych prac”
Czas i miejsce akcji „Syzyfowych prac”
JÄ™zyk i styl „Syzyfowych prac”
Kompozycja „Syzyfowych prac”
Znaczenie tytułu powieści
Metody rusyfikacji polskiej mÅ‚odzieży na podstawie „Syzyfowych prac”
Artyzm „Syzyfowych prac” Å»eromskiego
Rusyfikacja ziem polskich w XIX wieku
Szczegółowy plan wydarzeÅ„ „Syzyfowych prac”
Rusyfikacja ziem polskich w XIX wieku
„Syzyfowe prace” na wielkim i maÅ‚ym ekranie
Morfologia, skÅ‚adnia oraz stylistyka „Syzyfowych prac”
Krytycy i badacze o „Syzyfowych pracach”
Żeromski - kalendarium twórczości
Twórczość Stefana Żeromskiego
Najważniejsze cytaty „Syzyfowych prac”
Bibliografia




Bohaterowie
Charakterystyka Marcina Borowicza
Charakterystyka Andrzeja Radka
Charakterystyka Bernarda Zygiera (Siegera)
Charakterystyka pozostałych bohaterów



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies