Charakterystyka pozostałych bohaterów ostatnidzwonek.pl
JesteÅ› w: Ostatni dzwonek -> Syzyfowe prace

Charakterystyka pozostałych bohaterów

Autor: Karolina Marlêga

Helena Borowicz
Była matą Marcina, niegdyś kobietą piękną, a w czasie akcji powieści wyniszczoną przez chorobę (suchoty). Zmarła w wakacje, gdy jej jedynak zdał do pierwszej klasy. Całe swe życie podporządkowała synowi: opłacała stancję, kupowała książki, odzież. Była kobietą delikatną, wrażliwą, czego dowodem były łzy, często obecne na jej policzkach.

Walenty Borowicz
Był ojcem Marcina, szlachcicem. Często ćmił fajkę. Brał udział w powstaniu styczniowym, za co dotknęły go surowe carskie represje (zamknięto go w więzieniu). Ciężko pracował na swym folwarku w Gawronkach, który po zrywie niepodległościowym został mocno uszczuplony. Po śmierci żony podupadł na zdrowiu, przestając dbać o dom i gospodarstwo.

Małżeństwo Wiechowskich
Małżeństwo Wiechowskich to nauczyciel Ferdynand z żoną Marcjanną z Piliszów. Razem prowadzili szkołę we wsi Owczary, przygotowującą dzieci do dalszej edukacji w gimnazjum,
Dydaktyk - gorliwy rusyfikator - w chwili pierwszego spotkania z maÅ‚ym Marcinkiem, ubrany byÅ‚ w grube, rude palto i buty, a jego szyjÄ™ owijaÅ‚ weÅ‚niany szalik w prążki. Jego żółtawe wÄ…sy byÅ‚y podkrÄ™cone do góry. Z kolei kobieta – osoba przystojna, wielka i otyÅ‚a – na nosie miaÅ‚a szafirowe okulary.

Wiechowski stosowaÅ‚ niepedagogiczne metody nauczania, karzÄ…c wolniej przyswajajÄ…ce wiedzÄ™ dzieci „piÄ™ciopalczastÄ… dyscyplinÄ…”. Prócz tego stawiaÅ‚ podopiecznych w kÄ…cie, zadawaÅ‚ im dodatkowe prace w klasie. Nieustannie przekonywaÅ‚ dzieci, że muszÄ… nie tylko mówić, pisać i czytać po rosyjsku, ale także siÄ™ modlić w tym jÄ™zyku. Jego niepohamowana żądza rusyfikacji przyczyniÅ‚a siÄ™ do poprawy jego losu. Dyrektor Jaczmieniew podwyższyÅ‚ mu pensjÄ™ po tym, jak usÅ‚yszaÅ‚ skargi wiejskich kobiet na nauczyciela, który nie uczy dzieci po polsku.

Józia
Mieszkała w Owczarach. Była dziesięcioletnią siostrzenicą księdza Piernackiego. Uczyła i wychowała się w szkole. Nosiła za duże trzewiki, gruby kubrak i cienkie warkoczyki.

Małgośka
Była służącą państwa Wiechowskich. Mieszkała we wsi Owczary. Nosiła czarną od brudu koszulę. Jej włosy sprawiały wrażenie nieuczesanych od miesięcy.
Michałek
Był kolegą Marcina ze szkolnej ławki w Owczarach. Miał jasne blond włosy i około kilkunastu lat.

Piotr Michcik
Borowicz poznał tego chłopca podczas pobytu w szkole w Owczarach w chwili, gdy ten zaczął czytać na głos chrestomatię rosyjską Paulsona (były to czytanki szkolne, wybór wyjątków z dzieł najwybitniejszych pisarzy). Posługiwał się płynnie obcym językiem, był najlepszy uczniem.

Wicek PiÄ…tek
Szkolny kolega Marcina, poznany podczas pobytu w Owczarach. Podczas wizytacji naczelnika, został wywołany do odpowiedzi.

Pałyszewski
Ten nauczyciel szkoły w Dębicach (wieś odległa od trzy mile od Owczar) powiadomił Wiechowskiego o zbliżającej się kontroli inspektora.

Piotr Nikołajewicz Iaczmieniew
Szkolny wizytator byÅ‚ wysokim, lekko przygarbionym czterdziestoletnim mężczyznÄ… o dużej twarzy, rzadkim zaroÅ›cie, dobrotliwym i Å‚agodnym uÅ›miechu. SkontrolowaÅ‚ w powieÅ›ci placówkÄ™ prowadzonÄ… przez małżeÅ„stwo Wiechowskich. Jego ocena byÅ‚a bardzo surowa, acz sprawiedliwa – uczniowie rzeczywiÅ›cie nie posÅ‚ugiwali siÄ™ pÅ‚ynnie jÄ™zykiem rosyjskim. OznajmiÅ‚ przerażonemu Wiechowskiemu, że źle sprawuje powierzony mu urzÄ…d. ZarzuciÅ‚ nauczycielowi, że nie speÅ‚nia nakazu szkolnictwa, lecz prowadzi polskÄ… propagandÄ™. Oburzony, nie korzystajÄ…c z zaproszenia na poczÄ™stunek – wyszedÅ‚ z budynku, pozostawiwszy zdruzgotanego dydaktyka.

To byÅ‚a jedna strona jego osobowoÅ›ci. DrugÄ…, bardziej „ludzkÄ…”, ukazaÅ‚ podczas powrotu z Owczar, gdy przypominaÅ‚ sobie swÄ… mÅ‚odość, studia na moskiewskim wydziale filologicznym oraz caÅ‚e życie. MyÅ›laÅ‚: „Nie należy szerzyć oÅ›wiaty w kosmopolitycznem znaczeniu tego wyrazu, lecz należy szerzyć «oÅ›wiatÄ™ rosyjskÄ…». Na to zdaÅ‚ siÄ™ caÅ‚y Pestalozzi... PragnÄ…c za pomocÄ… zruszczenia tych chÅ‚opów polskich istotnie przyczynić siÄ™ do szybkiego rozwoju północy na drodze cywilizacji, należaÅ‚oby to zrobić tak skutecznie, ażeby chÅ‚op tutejszy ukochaÅ‚ RosjÄ™, jej prawosÅ‚awnÄ… wiarÄ™, mowÄ™, obyczaj, ażeby za niÄ… gotów byÅ‚ ginąć w wojnie i pracować dla niej w pokoju. Trzebaby wiÄ™c wydrzeć z korzeniem tutejszy, iÅ›cie zwierzÄ™cy konserwatyzm tych chÅ‚opów. Trzebaby zburzyć tÄ™ odwiecznÄ…, swoistÄ… kulturÄ™, niby stare domostwo, spalić na stosie wierzenia, przesÄ…dy, obyczaje, i zbudować nowe, nasze, tak szybko, jak siÄ™ buduje miasta w Ameryce Północnej. Na tym gruncie dopiero możnaby zacząć wypeÅ‚nianie marzeÅ„ pedagogów szwajcarskich. To, co my robimy, te Å›rodki, jakie przedsiÄ™bierzemy...”.

strona:    1    2    3    4    5    6    7  

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
Streszczenie „Syzyfowych prac”
„Syzyfowe prace” streszczenie w piguÅ‚ce
Stefan Żeromski - biografia
„Napisać muszÄ™ książkÄ™, gdzie wypowiem, ze historia mego czasu byÅ‚a przedmiotem mego badania i bólu mego serca”, czyli powstanie powieÅ›ci
Geneza i autobiografizm „Syzyfowych prac”
Czas i miejsce akcji „Syzyfowych prac”
JÄ™zyk i styl „Syzyfowych prac”
Kompozycja „Syzyfowych prac”
Znaczenie tytułu powieści
Metody rusyfikacji polskiej mÅ‚odzieży na podstawie „Syzyfowych prac”
Artyzm „Syzyfowych prac” Å»eromskiego
Rusyfikacja ziem polskich w XIX wieku
Szczegółowy plan wydarzeÅ„ „Syzyfowych prac”
Rusyfikacja ziem polskich w XIX wieku
„Syzyfowe prace” na wielkim i maÅ‚ym ekranie
Morfologia, skÅ‚adnia oraz stylistyka „Syzyfowych prac”
Krytycy i badacze o „Syzyfowych pracach”
Żeromski - kalendarium twórczości
Twórczość Stefana Żeromskiego
Najważniejsze cytaty „Syzyfowych prac”
Bibliografia




Bohaterowie
Charakterystyka Marcina Borowicza
Charakterystyka Andrzeja Radka
Charakterystyka Bernarda Zygiera (Siegera)
Charakterystyka pozostałych bohaterów



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies