Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Wesele

„Wesele” - streszczenie szczegółowe

„Będziemy se siedzieć w zieleni,
będziemy se siedzieć w maju,
w kwitnącym sadzie”.


Kobiecie podoba się taka wizja przyszłości.

Scena 20
Dziennikarz, Zosia


Para ponownie się spotyka. Dziennikarz widząc, że Zosia jest zmęczona ciągłym tańcem z chłopami, pyta:

„I cóż? chłopy pani nie brzydną?”,

Dziewczyna odpowiada bez przekonania, że nie. Zauważa, że bratanie się inteligencji miejskiej z chłopstwem nie wychodzi najlepiej, ponieważ ciągle czuć niechęć i brak zaufania jednych do drugich. Podsumowuje swój wywód:

„(…) muru głową nie przewiercę (…)”.


Potem oznajmia, że czuje ból, gdy widzi jak traktowani są chłopi przez miastowych na weselu (porównuje tą sytuację do sytuacji w całym kraju). Dziennikarz uważa, że dziewczyna z każdym tańcem coraz bardziej przechodzi na stronę mieszkańców wsi, ale ona zaprzecza, zapewniając, że nie nadaje się na żonę dla chłopa, ale jednocześnie dostrzegając sens swojej postawy na weselu:

„(…) myślę, panie redaktorze,
że tam, w tej wiejskiej komorze,
w półblasku kuchennej lampy,
że tam mój taniec coś znaczy”.


Dziennikarz jednak pozostaje bardzo sceptyczny w tej kwestii:

„Ja się patrzę, lubię i nie wierzę (…)”.


Za to podoba mu się Zosia.

Scena 21
Poeta, Rachel


Niespodziewanie do gospody powraca Rachela. Mówi Poecie o przeczuwanych dziwnych rzeczach. Wyznaje, że wróciła, ponieważ przez drogę przeszła jej jakaś dziwna osoba… Zauważa też, że zerwał się straszny wicher. Poeta dzieli się swoim spostrzeżeniem:

„Ktoś wyrwał krzew różany (…)
No ten chochoł”.


Artysta przyznaje, że to ich wina, bo to oni w poetyckim uniesieniu zapraszali chochoła i innych jego przyjaciół na wesele. Rachel zauważa pewną zmianę w weselnej gospodzie:


„W powietrzu atmosferyczna zmiana:
chata stała się rozkochana
w polskości – właściwa skala:
żar, co się duchem udziela,
co się na powietrzu spala
jak garść lnu”.


W tym miejscu chata bronowicka jest symbolem całej Polski.
Poeta z Rachel zachwycają się prastarymi siłami, które owładnęły gospodą. Kobieta przewiduje, że tej niezwykłej nocy ich oczy zobaczą niezwykłe rzeczy, na co Poeta krzyczy:
„Chodźmy patrzeć!”

Scena 22
Gospodarz, Kuba


Kuba przybiega do Gospodarza i ogłasza, że na podwórze wjechał na wielkim koniu jakiś pan. Gospodarza nakazuje, by pracownik odprowadził zwierzę tajemniczego przybysza do stajni i je nakarmił. Kuba tak opisuje przybysza:

„ (…) ubiory na nim czerwone,
siwa broda a lira u siodła (…)”.


Jest zachwycony wyglądem nowego gościa, mówi, ze nigdy takiego Polaka nie widział. Wraz z Gospodarzem wychodzą z lampą na dwór na powitanie.

Scena 23
Gospodarz, Gospodyni, Kuba


Gospodarz idzie do alkierza, gdzie jego żona już zasypia, i oznajmia jej, że przybył:

„ (…) jakiś jakby wielki gość…”.


Gospodyni ma już dość tańców i hałasu i nakazuje mężowi, by zamknął drzwi do izdebki i przyjmował gościa sam. Mąż pokornie zamyka drzwi, nie mogąc doczekać się spotkania.

Scena 24
Gospodarz, Wernyhora


Przybysz wita Gospodarza po imieniu:

„Sława, panie Włodzimierzu,
zjechałem tu gość”.


Gospodarz tłumaczy, że jego żona się jeszcze stroi, ponieważ kładła dzieci spać. Mężczyzna wielokrotnie powtarza, że Gospodyni jest w alkierzu, co świadczy o karności i uległości wobec małżonki. Gość prosi, by dał już spokój i usiadł z nim do rozmowy:

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21  


Szybki test:

Na dowód męstwa chłopów Czepiec przywołuje postać:
a) Kościuszki
b) Jasińskiego
c) Kilińskiego
d) Głowackiego
Rozwiązanie

Córeczka Gospodyni to:
a) Lusia
b) Isia
c) Basia
d) Kasia
Rozwiązanie

Złotą podkowę znalazł:
a) Staszek
b) Jasiek
c) Kuba
d) Gospodarz
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Wesele” - streszczenie szczegółowe
Geneza „Wesela” Wyspiańskiego
Stanisław Wyspiański - biografia
Struktura dramatu (dramat realistyczny, obyczajowy, fantastyczny, psychologiczny, symboliczny, narodowy)
Zestawienia gości weselnych ze zjawami
Cechy dramatu Wyspiańskiego na przykładzie „Wesela”
Wydarzenia historyczne poruszone w „Weselu”
Stylizacja na gwarę w „Weselu”
„Teatr mój widzę ogromny”, czyli koncepcja teatru ogromnego
Czas i miejsce akcji w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego
Kalendarium życia i twórczości Stanisława Wyspiańskiego
Symbolika w „Weselu”
Nawiązanie do „Wesela” w kulturze
Najważniejsze cytaty „Wesela”
Bibliografia
Premiera spektaklu „Wesele”




Bohaterowie
Panna Młoda - charakterystyka
Pan Młody - charakterystyka
Gospodarz - charakterystyka
Fantastyczne osoby dramatu
Bohaterowie „Wesela” i ich pierwowzory
Chłopi i inteligencja w „Weselu”



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies