Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Wesele

„Wesele” - streszczenie szczegółowe

„Tak się w oczach mgli,
wszystko widze coraz bladsze”.


Scena 16
Poeta, Panna Młoda


Panna Młoda odpowiada Poecie sen, który miała podczas lekkiej drzemki. Śniło jej się, że jedzie ogromną, złotą karocą i spotyka diabła (to sen o Polsce). Kobieta prosi, by Poeta nie rozpowiedział wszystkim jej wyznania, bo każdemu mogą się przyśnić jakieś głupstwa, po czym opowiada dokładniej, mówi, że widziała siebie siedzącą w złotej karocy, która gnała przez lasy i miasta. Gdy zapytała woźnicy, dokąd jadą, ten odpowiedział, że do Polski. Panna Młoda zadaje Poecie pytanie, czy może on wie, gdzie jest ta Polska:

„A kaz tyz ta Polska, a kaz ta?
Pon wiedzą?”


Poeta odpowiada, że można przejechać cały świat i niegdzie jej nie znaleźć, ale prosi kobietę, by przyłożyła dłoń do piersi. Gdy Panna Młoda wyczuwa bicie swojego serca, Poeta mówi:
„A to Polska właśnie”.

Scena 17
Poeta, Pan Młody


Za oknem zaczyna świtać. Pan Młody zwierza się Poecie, że zapamięta tę noc na bardzo długo, nie tylko ze względu na swoje wesele, ale wskutek przeżyć duchowych, jakich mu dostarczyła. Pan Młody przestraszył się sił, które zawładnęły chatą, natomiast Poeta czuje, że dały mu one wielką moc:

„A mnie to znowu teraz niesie
ten wicher z nocy”.


Pan Młody pragnie spokoju i sielanki, marzy o przesiadywaniu całymi dniami w ogrodzie, sadzie, gaju. Nie chce żadnego gwaru, mówi do Poety:
„A trafiaj ty orły z proc (…)”.

Scena 18
Poprzedni, Czepiec


Czepiec wbiega do chaty odziany w kożuch i trzymając wielką kosę w ręku. Dziwi się, że panowie stoją i tak zwyczajnie i sobie rozmawiają. Pan Młody wpada w zachwyt nad kosą chłopa (zainteresowanie budzi w nim jej pionowe nastawienie). Gdy Czepiec uświadamia im, że szykuje się wielki bój, Poeta pyta, czy ma on może jakąś sprawę do jego brata (jeśli kosa jest potrzebna do namalowania przez Gospodarza obrazu, to można ją postawić w kącie). Chłop odpowiada:


„Aha, bratku, mom cie.
Juz sie obrazy skońcyły;
Panom ino obrazy, płótna”.


Pan Młody z Poetą nie wiedzą, o co chodzi Czepcowi, uznającemu, że ta rozmowa nie ma sensu, ponieważ oni go nigdy nie rozumieli i nie zrozumieją. Poeta puentuje:

„No pewnie, my do Sasa, wy do lasa”.

Jest to podkreślenie różnic między inteligencją a chłopstwem.

Scena 19
Poprzedni, Gospodarz


Czepiec budzi Gospodarza i zamyka drzwi do izby, żeby im nikt im nie przeszkadzał (a zwłaszcza Gospodyni). Rozespany mężczyzna dziwi się, po co gościowi kosa. Jego dezorientacja wzrasta na wieści o ruchu we wsi, gdzie, jak się okazało - wszyscy czekali na jego rozkazy. Czepiec próbuje wyciągnąć go z łóżka i mówi, że ze świtem na dziedziniec przybędą miejscowi chłopi z kosami, gotowi, by Gospodarz poprowadził ich do boju. Zdziwiwiony niedoszły dowódca uważa, Czepiec, uważający, iż: „Tam w Krakowie już wszystko gotowe” postradał zdrowy rozsądek i sen pomieszał mu się z jawą (Gospodarz zapomniał o nocnych wydarzeniach). Czepiec nakazuje wszystkim brać do ręki, co kto znajdzie, i czekać na znak do walki. Grozi też, że jeśli tego nie zrobią, to sam poprowadzi chłopów do walki przeciwko nim. Poeta oburza się:


„Wiecież, kto my!?
Co wy o nas wiecie – nic”.


Czepiec odpowiada mu podobnie, że panowie nie wiedzą nic o jego warstwie, po czym krytykuje także pokojowe nastawienie Pana Młodego. Gospodarz jest oburzony zachowaniem Czepca, który przypomina, że spełniają się słowa właściciela chaty o zaklętej w chłopach mocy, która kiedyś wybuchnie. Panu Młodemu nie podoba się, że Czepiec chce wszystko rozwiązywać siłowo, na co chłop odgryza się, że młodzieniec woli się stroić w ludowe stroje, pisać książki, poezję, a jak przychodzi co do czego – boi się. Poeta, Pan Młody i Gospodarz ciągle nie wiedzą, o jaką wielką sprawę chodzi Czepcowi. Za oknem widać wschodzące słońce. Pan Młody wraz z Poetą zachwycają się widokiem natury za oknem, na co Czepiec reaguje ostrymi słowami, zarzucając im, że dostrzegają tylko jakieś błahe rzeczy:

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21  


Szybki test:

Kogo widzi każdy Polak w chłopie?
a) Głowackiego
b) Jakuba Szelę
c) przyjaciela
d) Piasta
Rozwiązanie

Stańczyk na początku swej wypowiedzi atakuje:
a) chłopów
b) chłopomanię
c) bratanie się inteligencji i chłopów
d) inteligencję
Rozwiązanie

Na ścianie opisanej w didaskaliach izby wiszą obrazy:
a) Stanisława Wyspiańskiego
b) Jana Matejki
c) Włodzimierza Tetmajera
d) Jacka Malczewskiego
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Wesele” - streszczenie szczegółowe
Geneza „Wesela” Wyspiańskiego
Stanisław Wyspiański - biografia
Struktura dramatu (dramat realistyczny, obyczajowy, fantastyczny, psychologiczny, symboliczny, narodowy)
Kalendarium życia i twórczości Stanisława Wyspiańskiego
Zestawienia gości weselnych ze zjawami
Cechy dramatu Wyspiańskiego na przykładzie „Wesela”
Wydarzenia historyczne poruszone w „Weselu”
Stylizacja na gwarę w „Weselu”
„Teatr mój widzę ogromny”, czyli koncepcja teatru ogromnego
Czas i miejsce akcji w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego
Symbolika w „Weselu”
Nawiązanie do „Wesela” w kulturze
Najważniejsze cytaty „Wesela”
Bibliografia
Premiera spektaklu „Wesele”




Bohaterowie
Panna Młoda - charakterystyka
Pan Młody - charakterystyka
Gospodarz - charakterystyka
Fantastyczne osoby dramatu
Bohaterowie „Wesela” i ich pierwowzory
Chłopi i inteligencja w „Weselu”



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies