aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Pozytywizm
Bezpośrednim impulsem do napisania liryku „O Wrześni” były wydarzenia z początku XX wieku. W okresie od września do kwietnia 1901 roku, gdy wydano zarządzenie nauczania religii po niemiecku w szkołach, rozpoczęły się pierwsze protesty rodziców, odmawiających zakupu katechizmów i zakazujących swoim dzieciom odpowiadać w obcym języku na pytania nauczycieli. Ogarniająca tereny dzisiejszej Wielkopolski w wyniku II rozbioru Polski z 1793 roku powszechna germanizacja zaczęła napotykać na coraz bardziej zdecydowany sprzeciw.
20 maja 1901 roku w pewnej szkole w miejscowości Września polskie dzieci odmówiły odpowiadania w języku niemieckim na pytania nauczyciela wykładającego religię. Gdy dotknięty stanowczością podopiecznych pedagog wymierzył im cielesną karę chłosty, 118 uczniów i uczennic, ich rodzice i znajomi zorganizowali strajk. Mimo odniesienia wielu ran, masowych aresztowań (matki, które broniły dzieci zostały skazane przez sędziów za bunt i otrzymały kary kilkumiesięcznego więzienia) i wielu gróźb za przykładem dzieci we Wrześni wkrótce podążyli inni uczniowie ze szkół zaboru pruskiego. W wyniku tych wystąpień rok 1906 zapisał się w historii polskiego szkolnictwa jako 12 miesięcy powszechnego strajku, gdy z 1100 placówek swój sprzeciw wyraziło około 75 tysięcy uczniów w mniej więcej 800 szkołach.
Dowiedziawszy się o wydarzeniach we Wrześni, przebywająca akurat we Florencji Konopnicka, napisała 8 grudnia 1901 roku pamiętne słowa: „Wszyscy jesteśmy ogromnie wzburzeni Wrzesińską sprawą”. To jedno zdanie stało się impulsem do pomysłu zorganizowania międzynarodowego protestu kobiet z sąsiednich krajów. Oczywiście pisarka i jej koleżanki wiedziały, że najtrudniej będzie namówić Niemki.
Późniejsze wypadki potoczyły się bardzo szybko - 18 grudnia 1901 roku kobiety z innych krajów podpisują protest przeciw okrucieństwom pruskim, nazywając je „rzeczą ludzkości, nie polityki”, Konopnicka zaczyna namawiać do założenia stowarzyszenia kobiet, a dzień przed Wigilią biega po redakcjach, zlecając na własny koszt drukowanie stosownych odzewów i listów, w których zachęcała do „pohańbienia prusaków za Wrzesińską sprawę”.
Zaangażowanie Konopnickiej szybko zyskało efekty. W jednym z listów wysłanych w styczniu 1902 roku pisała, że druk wzywający do protestu został przełożony nawet na język niemiecki, że do protestu przyczyniły się germańskie stowarzyszenia (Niemki z Austrii, Bawarii, Saksonii). Wezwania do wsparcia sprawy Wrzesińskiej ukazały się nawet w miastach włoskich, w których Konopnicka nazywana była bohaterką, a jej inicjatywa poparcia protestujących spotkała się z licznymi podpisami na listach. Warto w tym momencie zwrócić uwagę na reakcję Niemców – widząc poparcie dla inicjatywy pisarki w całej Europie, zaprzeczali we włoskich dziennikach rzucanym przez nią oskarżeniom, nazywając chłostę „niewinnymi klapsami”. Na szczęście dzięki naszej pisarce cały świat poznał pruską politykę.O Wrześni - geneza
Bezpośrednim impulsem do napisania liryku „O Wrześni” były wydarzenia z początku XX wieku. W okresie od września do kwietnia 1901 roku, gdy wydano zarządzenie nauczania religii po niemiecku w szkołach, rozpoczęły się pierwsze protesty rodziców, odmawiających zakupu katechizmów i zakazujących swoim dzieciom odpowiadać w obcym języku na pytania nauczycieli. Ogarniająca tereny dzisiejszej Wielkopolski w wyniku II rozbioru Polski z 1793 roku powszechna germanizacja zaczęła napotykać na coraz bardziej zdecydowany sprzeciw.
20 maja 1901 roku w pewnej szkole w miejscowości Września polskie dzieci odmówiły odpowiadania w języku niemieckim na pytania nauczyciela wykładającego religię. Gdy dotknięty stanowczością podopiecznych pedagog wymierzył im cielesną karę chłosty, 118 uczniów i uczennic, ich rodzice i znajomi zorganizowali strajk. Mimo odniesienia wielu ran, masowych aresztowań (matki, które broniły dzieci zostały skazane przez sędziów za bunt i otrzymały kary kilkumiesięcznego więzienia) i wielu gróźb za przykładem dzieci we Wrześni wkrótce podążyli inni uczniowie ze szkół zaboru pruskiego. W wyniku tych wystąpień rok 1906 zapisał się w historii polskiego szkolnictwa jako 12 miesięcy powszechnego strajku, gdy z 1100 placówek swój sprzeciw wyraziło około 75 tysięcy uczniów w mniej więcej 800 szkołach.
Dowiedziawszy się o wydarzeniach we Wrześni, przebywająca akurat we Florencji Konopnicka, napisała 8 grudnia 1901 roku pamiętne słowa: „Wszyscy jesteśmy ogromnie wzburzeni Wrzesińską sprawą”. To jedno zdanie stało się impulsem do pomysłu zorganizowania międzynarodowego protestu kobiet z sąsiednich krajów. Oczywiście pisarka i jej koleżanki wiedziały, że najtrudniej będzie namówić Niemki.
Późniejsze wypadki potoczyły się bardzo szybko - 18 grudnia 1901 roku kobiety z innych krajów podpisują protest przeciw okrucieństwom pruskim, nazywając je „rzeczą ludzkości, nie polityki”, Konopnicka zaczyna namawiać do założenia stowarzyszenia kobiet, a dzień przed Wigilią biega po redakcjach, zlecając na własny koszt drukowanie stosownych odzewów i listów, w których zachęcała do „pohańbienia prusaków za Wrzesińską sprawę”.
Aby nagłośnić sprawę Wrzesińską, poetka użyła do tego niemal wszystkich znajomości. Dzięki jej wstawiennictwu wielu wpływowych reporterów zaczęło prowadzić propagandę w sprawie protestu. Turyński adwokat Attalio Begey napisał ostry artykuł o sprawie wrzesińskiej, udostępnił pisarce adresy swoich przyjaciół, których głos w tej sprawie wiele znaczył na arenie międzynarodowej, rozpowszechnił jej tekst w prasie turyńskiej, zbierał podpisy pod tekstem protestu. Takich popierających jej inicjatywę odzewów było więcej. Wkrótce otrzymała wiadomość z Rzymu od studentów, którzy utworzyli w obronie dzieci z Wrześni komitet „Pro Polonia”, innym razem publicystka społeczna, socjalistka, pionierka międzynarodowego ruchu emancypacyjnego kobiet, ale przede wszystkim autorytet wśród Francuzek – Maria Szeliga – wygłosiła parę odczytów na temat sytuacji w zaborze pruskim, a kiedy indziej – dokładnie10 stycznia 1902 - Adam Pług, polski poeta, powieściopisarz i publicysta, dotknięty listami Konopnickiej, pisał do niej:
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies