aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Pozytywizm
Opowieść o samotnej limbie to metafora życia człowieka w epoce romantyzmu, choć także w każdych czasach, który, niczym dumne drzewo z karłowatych świerków, wyróżnia się z ujednoliconego społeczeństwa, gardzi nim za to, że nie ma na tyle odwagi i siły, aby pozwolić mu udowodnić, że za powierzchowną odmiennością kryje się wybitny indywidualista. Limba, podobnie jak skazany z góry na zagładę romantyk, świadomie wybiera samotną, gwałtowną śmierć w otoczeniu skalistych urwisk, niż długie życie wśród przewidywalnych i zunifikowanych świerków.
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Limba - interpretacja i analiza
Opowieść o samotnej limbie to metafora życia człowieka w epoce romantyzmu, choć także w każdych czasach, który, niczym dumne drzewo z karłowatych świerków, wyróżnia się z ujednoliconego społeczeństwa, gardzi nim za to, że nie ma na tyle odwagi i siły, aby pozwolić mu udowodnić, że za powierzchowną odmiennością kryje się wybitny indywidualista. Limba, podobnie jak skazany z góry na zagładę romantyk, świadomie wybiera samotną, gwałtowną śmierć w otoczeniu skalistych urwisk, niż długie życie wśród przewidywalnych i zunifikowanych świerków.
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies
