Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Quo vadis

„Quo vadis”- streszczenie szczegółowe

XXXIII. Winicjusz udaje się do domu Miriam. Tam zwierza się Piotrowi ze swojej tęsknoty i prosi, aby pozwolili mu poślubić ukochaną. Błaga również o to, żeby pomogli mu zrozumieć naukę chrześcijan. Paweł z Tarsu zgadza się wyjechać z młodzieńcem. Miriam sprowadza dziewczynę, która wyznaje, że również kocha Marka. Apostoł błogosławi ich uczucie.
Winicjusz udał się najpierw do domu Miriam. Zastał tam Piotra, Glaukusa, Kryspusa i Pawła z Tarsu, który właśnie wrócił do miasta. Wszyscy byli zaskoczeniu jego wizytą, lecz pozdrowił ich w imię Chrystusa i oznajmił, że przychodzi jako przyjaciel. Piotr zaprosił go do wspólnego posiłku. Młody patrycjusz wyznał, że wie, gdzie ukrywa się Ligia i mógłby ją w każdej chwili pochwycić, lecz nie uczyni tego. Żył w udręce i tęsknocie za dziewczyną. Zanim poznał chrześcijan, chciał ją zatrzymać siłą, lecz ich nauka odmieniła jego serce. Dlatego też przyszedł do nich, jako do opiekunów Ligii, prosząc, aby oddali mu ją za żonę. Przysiągł im, że nie zabroni jej wyznawać nauk Chrystusa i sam zostanie chrześcijaninem. Pragnął, aby zaufali mu, dlatego prosił ich nie o chrzest, ale o pomoc w zrozumieniu głoszonej przez nich prawdy. Dawniej nie znał litości, teraz potrafi litować się nad innymi. Kochał się w rozkoszy, lecz uciekł ze stawu Agryppy, bo takie życie mu obrzydło. Wyrzekł się także przemocy. Nie rozumiał jednak wszystkiego i czuł, jakby żył w ciemnościach. Powiedziano mu kiedyś: „Grecja stworzyła mądrość i piękność, Rzym moc, a oni co przynoszą?”, dlatego szukał odpowiedzi, co niosła nauka chrześcijan. Apostoł Piotr odparł, że przynoszą miłość. Wzruszyła go męka Winicjusza, więc pobłogosławił miłość, która zrodziła się w jego sercu. Marek chwycił ręce starca i zaczął je z wdzięcznością całować. Stary rybak ucieszył się, rozumiejąc, że zyskał jeszcze jedną duszę. Widok ten uradował również pozostałych, którzy zgodnie zakrzyknęli: „Chwała na wysokościach Panu!”. Winicjusz wstał z rozjaśnioną twarzą i powiedział, że czuje się między nimi szczęśliwy. Wyznał, że cezar opuszcza Rzym i on także musi wyjechać. Poprosił ich, aby pojechali z nim i nauczali go prawdy. Chrześcijanie zaczęli się naradzać. Paweł, który wybierał się w podróż na Wschód, aby tam głosić słowa Chrystusa, zgodził się towarzyszyć Markowi. Winicjusz zwrócił się z ostatnią prośbą do Apostoła Piotra. Chciał zobaczyć się z Ligią i zapytać, czy zostanie jego żoną. Starzec wysłał Miriam po dziewczynę. Winicjusz był tak wzruszony na widok ukochanej, że stał bez tchu w miejscu. Ligia wbiegła do izby i również zamarła. Apostoł zbliżył się do niej i zapytał, czy miłuje młodzieńca. Dziewczyna osunęła się do kolan Piotra, odpowiadając, że tak jest. Wtedy patrycjusz przyklęknął obok niej, a starzec pobłogosławił ich miłość, w której nie było już grzechu.


XXXIV. Winicjusz i Ligia rozmawiają w ogrodzie. Dziewczyna wyznaje mu, że również pokochała go od pierwszego wejrzenia. Jest szczęśliwa, że patrycjusz pragnie zostać chrześcijaninem. Młodzieniec czuje się naprawdę szczęśliwy między wyznawcami Chrystusa.
W ogrodzie Winicjusz opowiedział Ligii o tym, co wyznał przed chwilą Piotrowi, o tęsknocie, jaką czuł i zmianach, które zaszły w jego duszy. Przyznał się, że nie potrafił o niej zapomnieć. Choć mógł ją porwać, wolał przyjść i prosić o zrozumienie nauki. Zapytał, czy już więcej jej nie straci. Dziewczyna odparła, że nie uciekła przed nim. Chwile, spędzone z ukochaną, napełniły go ogromnym szczęściem. Patrzył na nią z zachwytem i powtarzał jej imię. Wreszcie zapytał, co się działo w jej duszy, a ona wyznała, że pokochała go już w domu Aulusów i gdyby odprowadził ją z Palatynu, to wyznałaby swoje uczucia i starała przebłagać przybranych rodziców, aby mu przebaczyli. Winicjusz zapewnił ją, że to nie on wpadł na pomysł, aby odebrać ją Pomponii, lecz nie żałował, że tak się stało, bo dzięki temu poznał chrześcijan. Dziewczyna rzekła, że to Chrystus przyprowadził go do siebie. Marek obiecał jej, że teraz będzie mogła widywać się z Aulusami, ponieważ zostanie jego żoną. Kiedy Paweł z Tarsu nauczy go Prawdy, przyjmie chrzest i wróci do Rzymu, aby pozyskać przyjaźń jej rodziców. Przez chwilę szli w milczeniu, ciesząc się swym szczęściem. Potem Marek poprosił, aby posłała Ursusa do Pomponii i kazała przenieść swoje rzeczy do jego domu. Choć zwyczaj nakazywał inaczej, pragnął zabrać je do Ancjum, by przypominały mu o ukochanej. Stali obok siebie, wsłuchani w bicie serc, lecz ukazała się Miriam i wezwała ich na posiłek. Zasiedli do stołu z Apostołami, którzy patrzyli na nich z radością. Na twarzach chrześcijan panował spokój i szczęście, którym wypełniała się cała izba. Paweł zapytał Winicjusza, czy nadal uważa, że są nieprzyjaciółmi życia i radości. Młody patrycjusz odpowiedział, że wie, jak jest naprawdę, bo nigdy nie był tak szczęśliwy jak z nimi.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21    22    23    24    25    26    27    28    29    30    31    32    33    34    35    36    37    38    39    40    41    42    43    44    45  


Szybki test:

Kto miał ocalić idącą na arenę Ligię?
a) tancerka
b) bachantka
c) westalka
d) niewolnica
Rozwiązanie

Chrizotemis związana była z:
a) Augustem
b) Winicjuszem
c) Neronem
d) Petroniuszem
Rozwiązanie

Chilon Chilonides sprzedał handlarzom niewolników rodzinę:
a) Ursusa
b) Krypsusa
c) Glaukusa
d) Linusa
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
„Quo vadis”- streszczenie szczegółowe
Geneza „Quo vadis”
Biografia Henryka Sienkiewicza
Czas i miejsce akcji „Quo vadis”
Marek Winicjusz – charakterystyka postaci
Przemiana wewnętrzna Marka Winicjusza
Motywy literackie w „Quo Vadis” Henryka Sienkiewicza
Główne i poboczne wątki w „Quo vadis”
Chilon Chilonides – charakterystyka postaci
Neron – charakterystyka postaci
Ligia – charakterystyka postaci
Petroniusz – charakterystyka postaci
Przemiana wewnętrzna Chilona Chilonidesa
Prawda historyczna w „Quo vadis”
Ideologiczna wymowa „Quo vadis”
Artyzm „Quo vadis”
Charakterystyka pozostałych bohaterów
Plan wydarzeń „Quo vadis”
Obraz dwóch światów w „Quo vadis” – chrześcijańskiego i rzymskiego
Kalendarium życia Sienkiewicza
Ekranizacje „Quo vadis”
Krytyka literacka o „Quo vadis”
Kalendarium twórczości Sienkiewicza
Ciekawostki o Sienkiewiczu
„Quo vadis” – najważniejsze cytaty
O Sienkiewiczu powiedzieli…
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies