Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Quo vadis

„Quo vadis”- streszczenie szczegółowe

Pewnej nocy wyruszył na poszukiwania Apostoła Piotra, czując, że modlitwa starca jest ważniejsza niż jego. Chrześcijanie ukrywali się, Marek dowiedział się jednak, że w winnicy należącej do Korneliusa Pudensa odbędzie się tajne spotkanie, na którym miał również być Piotr. O zmroku udał się na zgromadzenie. Apostoł klęczał na czele gromady i modlił się. Po długim milczeniu rozległ się płacz kobiet. Apostoł poprosił zebranych, aby ofiarowali swoje łzy zbawicielowi. Jakaś kobieta błagała, żeby Chrystus zwrócił jej jedynego syna. Zaczęły rozlegać się głosy skarg ludzi, którzy w więzieniach mieli bliskich. Również Marek chciał przedrzeć się do starca z błaganiem, lecz bał się, że apostoł przyzna się do swej niemocy. Wtedy Piotr zaczął mówić o śmierci Chrystusa na krzyżu. Zaczął przekonywać ludzi, że w ten sposób Chrystus wzywa ich, aby poszli jego drogą i nie obawiali się śmierci. Śmierć oznaczała, że każdy odrodzi się w chwale i połączy się ze Zbawicielem. Chrystus wybrał Rzym, aby właśnie tu powstała stolica chrześcijan i zbudowano jego kościół. Twarze chrześcijan pobladły ze wzruszenia. Starzec modlił się długo i na koniec pobłogosławił zebranych. Kiedy opuścił szopę, Winicjusz rzucił się do jego stóp i zapłakał, błagając, aby Piotr prosił Chrystusa o ocalenie Ligii. Rybaka wzruszyła boleść Marka. Podniósł młodzieńca i zaczął się modlić. Kazał mu wierzyć w Chrystusa nawet wtedy, kiedy ujrzy dziewczynę pod mieczem kata czy też w paszczy lwa, bowiem zostanie zbawiona. Poczęli modlić się razem, a patrycjusz błagał, aby Zbawiciel zabrał go zamiast Ligii.

LIV. Marek udaje się do więzienia, lecz nie zostaje wpuszczony. Jeden z żołnierzy, chrześcijanin, mówi, że dostarczy dziewczynie list. Petroniusz liczy na to, że Poppea ocali Ligię. W czasie uczty Neron uderzył jej syna i wydał na niego wyrok, więc kobieta zrobi wszystko, aby ocalić dziecko. Winicjusz zanosi list do narzeczonej. W bogatej lektyce spotyka Chilona i domyśla się, że to on wydał dziewczynę Neronowi. Grek traktuje go z wyższością.
Po spotkaniu z Piotrem Winicjusz udał się do więzienia. Setnik nie wpuścił go do środka, ponieważ cezar obawiał się, że choroba zostanie rozniesiona po mieście. Marek nie wiedział, co ma robić. Nagle podszedł do niego żołnierz i starał się go uspokoić, mówiąc, że Ursus i straże czuwają nad dziewczyną. Nakreślił jednocześnie symbol ryby na piasku i obiecał, że jeśli napisze list, to dopilnuje, aby Ligia go otrzymała. Młodzieniec wrócił do domu, gdzie czekał na niego Petroniusz. Elegant był na uczcie, na której zjawili się także Neron i Poppea z małym Rufiusem. Dziecko zasnęło podczas czytania, co rozzłościło cezara i rzucił w nie pucharem, raniąc ciężko. Augusta zemdlała, a wszyscy słyszeli, jak władca mówił, że ma dość chłopca, co oznaczało jego śmierć. Petroniusz liczył na to, że Poppea zajęta własnym nieszczęściem, zaniecha zemsty i da się zjednać. Za dziesięć dni miał się odbyć pierwszy ludus matutinus.


Petroniusz zapewniał Winicjusza, że nie wszystko jeszcze stracone, lecz sam nie wierzył we własne słowa. Nie powiedział Markowi, że cezar i Tygellin postanowili wybrać dla siebie najpiękniejsze dziewice chrześcijańskie i pohańbić je przed męką. Reszta miała być wydana pretorianom w dzień igrzyska. Obiecał, że porozmawia z Poppeą i obieca jej, że za uratowanie Ligii, ocali Rufiusa. Rozstali się i Marek udał się do biblioteki, by napisać list do ukochanej. Następnie odniósł go do więzienia i czekał na odpowiedź.

Zasnął i we śnie ujrzał siebie, niosącego Ligię i idącą przed nimi Pomponię. Później pojawił się Piotr, którego poprosił o zbudzenie dziewczyny. Z głębokiego snu wybudził go hałas. Ujrzał lektykę, w której siedział jakiś człowiek. Winicjusz z niedowierzaniem rozpoznał Chilona Chilonidesa. Zbliżył się i pozdrowił starca, lecz ten odparł mu z dumą, że ma go nie zatrzymywać, ponieważ spieszy się do Tygellina. Wtedy Winicjusz zapytał go, czy to on wydał Ligię. Chilon, widząc bezbronnego Marka, odzyskał zuchwałość i przypomniał mu, że kazał go wychłostać. Wtedy patrycjusz przyznał, że skrzywdził Greka. Starzec pogardliwie kazał, aby patrycjusz przyszedł do niego rano, ponieważ wtedy przyjmował gości i klientów, po czym odjechał.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21    22    23    24    25    26    27    28    29    30    31    32    33    34    35    36    37    38    39    40    41    42    43    44    45  


Szybki test:

Wróżbą zapowiadającą rychłe nieszczęścia dla Ligii i Winicjusza były:
a) krzyki cierpiących chrześcijan
b) ryki niedźwiedzi
c) odgłosy uczty Nerona
d) ryki lwów
Rozwiązanie

Najwyższy kapłan chrześcijan to:
a) św. Tomasz
b) św. Paweł
c) św. Augustyn
d) św. Piotr
Rozwiązanie

Gdzie wybuchł pożar w Rzymie
a) na Palatynie
b) w pałacu Nerona
c) przy Wielkim Cyrku
d) na Zatybrzu
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
„Quo vadis”- streszczenie szczegółowe
Geneza „Quo vadis”
Biografia Henryka Sienkiewicza
Czas i miejsce akcji „Quo vadis”
Marek Winicjusz – charakterystyka postaci
Przemiana wewnętrzna Marka Winicjusza
Motywy literackie w „Quo Vadis” Henryka Sienkiewicza
Główne i poboczne wątki w „Quo vadis”
Chilon Chilonides – charakterystyka postaci
Neron – charakterystyka postaci
Ligia – charakterystyka postaci
Petroniusz – charakterystyka postaci
Przemiana wewnętrzna Chilona Chilonidesa
Prawda historyczna w „Quo vadis”
Ideologiczna wymowa „Quo vadis”
Artyzm „Quo vadis”
Charakterystyka pozostałych bohaterów
Plan wydarzeń „Quo vadis”
Obraz dwóch światów w „Quo vadis” – chrześcijańskiego i rzymskiego
Kalendarium życia Sienkiewicza
Ekranizacje „Quo vadis”
Krytyka literacka o „Quo vadis”
Kalendarium twórczości Sienkiewicza
Ciekawostki o Sienkiewiczu
„Quo vadis” – najważniejsze cytaty
O Sienkiewiczu powiedzieli…
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies