Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Quo vadis

„Quo vadis”- streszczenie szczegółowe

LV. [Ligia w liście żegna się z Markiem. Winicjusz dowiaduje się, że dziewczyna jest chora. Poppea obiecuje Petroniuszowi, że pomoże ocalić Ligię. Opuszcza pałac, aby prosić westalki o pomoc. W czasie jej nieobecności ludzie cezara zabijają małego Rufiusa.]
Ligia w pospiesznie napisanym liście żegnała się z Winicjuszem. Prosiła go, by był na igrzyskach, ponieważ chciała go przed śmiercią ujrzeć. Zaklinała, aby jej nie żałował i nie dał się opanować bólowi. Śmierć dla niej nie była zerwaniem ślubów. Pragnęła, by zabrał jej ciało i pochował w grobowcu, w którym sam kiedyś spocznie. Marek czytał te słowa z rozdartą duszą, lecz miał jeszcze nadzieję, że Chrystus nie odbierze mu ukochanej. Odpisał jej, obiecując, że każdego dnia będzie przychodził pod mury więzienia.

Kiedy zjawił się pod więzieniem, podszedł do niego żołnierz i wyjawił mu, że w nocy przyszli wyzwoleńcy Tygellina, aby wybrać dziewice chrześcijańskie na pohańbienie. Ligia ocalała, ponieważ dostała gorączki i jest nieprzytomna. Chrześcijanin powiedział, że oddano Linusa, który zaczął konać i być może Winicjuszowi wydadzą w tej sytuacji Ligię. Marek przesiedział cały dzień pod murami i wrócił wieczorem do domu, aby przenieść Linusa do jednej z podmiejskich willi. Petroniusz, dowiedziawszy się o wszystkim, postanowił działać. Udał się do Poppei, która czuwała przy łóżku Rufiusa. Powiedział jej, że rozgniewała boga chrześcijan i radził jej przebłagać bóstwo. Prosił, aby uratowała Ligię, a w ten sposób ocali dziecko. Augusta zgodziła się pomóc. Elegant wrócił do domu zadowolony, że w końcu udało mu się coś zyskać. Tymczasem Poppea jeszcze tego samego dnia udała się do westalek, by jedna z nich ocaliła idącą na arenę Ligię. Jednakże na Palatynie wyrok na chłopca został już wydany. Ledwie kobieta opuściła pałac, do komnaty wdarli się dwaj wyzwoleńcy i ogłuszyli niańkę Rufiusa, a następnie udusili chłopca, po czym wyjechali do Ostii, by wrzucić ciało dziecka do morza. Poppea nie zastawszy westalki, wróciła na Palatyn. Ujrzawszy puste łoże i ciało opiekunki, zemdlała. Kiedy ją ocucono, krzyczała przez całą noc. Trzeciego dnia zjawiła się na rozkaz cezara na uczcie. Siedziała milcząca i złowroga niczym anioł śmierci.


LVI. Rozpoczynają się igrzyska. Po występach gladiatorów na arenę wypuszczeni zostają owinięci w skórę zwierząt chrześcijanie. Psy zaczynają rozszarpywać ofiary, które umierają bez słowa skargi. Potem cezar rozkazuje wypuścić lwy. Chilon mdleje. Ginących chrześcijan błogosławi Apostoł Piotr. Neron śpiewa pieśń.
Neron kazał wnieść olbrzymi amfiteatr, z obszernymi pomieszczeniami dla ludzi i zwierząt. W dniu, w którym miały rozpocząć się igrzyska, od rana wyczekiwano na otwarcie wrót. Zwierząt nie karmiono. O wschodzie słońca rozległa się pieśń chrześcijan, której słuchano ze zdziwieniem. Wczesnym rankiem do cyrku zaczęli przybywać gladiatorzy. Za nimi szli mastygofowie, którzy mieli biczami smagać walczących, by pobudzać ich do zmagań. Dalej jechały wozy z drewnianymi trumnami, a za nimi ludzie, którzy mieli dobijać rannych. Wreszcie widzowie poczęli zajmować miejsca. Przybył prefekt miasta, a za nim senatorowie, urzędnicy i bogaci obywatele. Później nadciągnęli kapłani i święte dziewice Westy. Czekano już tylko na Nerona, który zjawił się w towarzystwie augustianów i Poppei. Razem z nimi przyjechali Petroniusz i Winicjusz.

Ligia była chora i nieprzytomna, lecz Marek nie był pewien, czy dziewczyna nie znalazła się wśród chrześcijan, którzy mieli tego dnia zginąć. Ofiary miały być poobszywane w skóry zwierząt, co utrudniało ich rozpoznanie. Stróże i cała służba amfiteatru została przekupiona i dziewczyna miała zostać ukryta, a w nocy wydana dzierżawcy Winicjusza. Młodzian, za radą Petroniusza, udał się do więzienia, by sprawdzić, czy narzeczona jest wśród ofiar. Jeden ze stróżów pozwolił mu poszukać jej w izbie. Marek ujrzał gromadę ludzi, ubranych w skóry zwierząt. Jedni stali, inni, modląc się, klęczeli. Matki trzymały w ramionach dzieci. Nagle patrycjusz ujrzał Kryspusa, który nakazywał chrześcijanom żałować za grzechy, bowiem nadszedł dzień gniewu Pana i Jego miłosierdzia nie zjedna nawet męka i śmierć chrześcijan. Przerażony Winicjusz zaczął nawoływać Ligię i Ursusa. Wtedy odezwał się znajomy fossor, mówiąc, ze dziewczyna i olbrzym zostali w więzieniu. Mężczyzna powiedział, że Apostoł Piotr ma przybyć do amfiteatru, aby pobłogosławić ginących. Młodzieniec odparł, że starzec jest przebrany i stoi między niewolnikami Petroniusza, po czym wrócił do amfiteatru i zajął miejsce obok wuja. Elegant poradził, aby Ligię w nocy włożono do trumny i w ten sposób wyniesiono z więzienia.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21    22    23    24    25    26    27    28    29    30    31    32    33    34    35    36    37    38    39    40    41    42    43    44    45  


Szybki test:

Ligia była córką:
a) księcia
b) pretora
c) króla
d) cezara
Rozwiązanie

Poppea padła ofiarą:
a) Nerona
b) Winicjusza
c) Zachariusza
d) Tygellinusa
Rozwiązanie

Pomponię Grecynę za wyznawanie chrześcijańskiej wiary w Chrystusa:
a) sądzono sądem domowym
b) skazano na ukrzyżowanie
c) zamknięto w więzieniu
d) rzucono lwom na pożarcie
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
„Quo vadis”- streszczenie szczegółowe
Geneza „Quo vadis”
Biografia Henryka Sienkiewicza
Czas i miejsce akcji „Quo vadis”
Marek Winicjusz – charakterystyka postaci
Przemiana wewnętrzna Marka Winicjusza
Motywy literackie w „Quo Vadis” Henryka Sienkiewicza
Główne i poboczne wątki w „Quo vadis”
Chilon Chilonides – charakterystyka postaci
Neron – charakterystyka postaci
Ligia – charakterystyka postaci
Petroniusz – charakterystyka postaci
Przemiana wewnętrzna Chilona Chilonidesa
Prawda historyczna w „Quo vadis”
Ideologiczna wymowa „Quo vadis”
Artyzm „Quo vadis”
Charakterystyka pozostałych bohaterów
Plan wydarzeń „Quo vadis”
Obraz dwóch światów w „Quo vadis” – chrześcijańskiego i rzymskiego
Kalendarium życia Sienkiewicza
Ekranizacje „Quo vadis”
Krytyka literacka o „Quo vadis”
Kalendarium twórczości Sienkiewicza
Ciekawostki o Sienkiewiczu
„Quo vadis” – najważniejsze cytaty
O Sienkiewiczu powiedzieli…
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies