Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Quo vadis

„Quo vadis”- streszczenie szczegółowe

LXXIII. Winicjusz i Ligia przebywają na Sycylii. Młodzieniec przysyła list do wuja, w którym dzieli się z nim swoim szczęściem. Petroniusz przeczuwa bliską śmierć i żegna się z bliskimi.
Winicjusz, który razem z Ligią i bliskimi opuścił Rzym, przysłał do Petroniusza list. Gniew Nerona sięgnął nawet na Sycylię, gdzie przysłał Karynasa, który złupił miasta i świątynie, by zapełnić pusty skarbiec władcy. Nowożeńcy byli jednak szczęśliwi. Dla nich Piotr i Paweł nie zmarli, lecz odrodzili się w chwale. Zapraszali do siebie Petroniusza i niecierpliwie oczekiwali na jego przyjazd. List ten odebrał adresat w Cumae, dokąd udał się razem z augustianami i cezarem. Jego długoletnia walka z Tygellinem dobiegała końca. Elegant wiedział, że przegrał, ponieważ jego obecność stawała się dla Nerona ciężarem. Władca zaczął dostrzegać pogardę Petroniusza i był zazdrosny. Zapragnął jego bogactw i wspaniałych dzieł sztuki. Tygellin przekonywał go, że arbiter stał się zbędny. To ostatecznie wpłynęło na zgubę eleganta. W Rzymie nie śmiano jednak wydać na niego wyroku, wiedząc, że Petroniusz jest obdarzony nie tylko miłością ludu, ale i pretorianów. Postanowiono wywabić go z miasta i na prowincji dokonać ostatecznej zemsty. W tym celu zaproszono go do Cumae. Petroniusz domyślił się podstępu, lecz przybył razem z innymi, by odnieść ostatnie, przedśmiertne zwycięstwo nad Tygellinem. Ten oskarżył eleganta o przyjaźń z senatorem Scewiuszem, który był przywódcą spisku Pizona. Natychmiast aresztowano pozostawionych w Rzymie ludzi Petroniusza. Kiedy elegant dowiedział się o tym, postanowił zapytać wprost cezara, czy to on rozkazał uwięzić jego rodzinę. Zapowiedział augustianom przygotowania do uczty „przed dalszą podróżą” i czynił do niej przygotowania, kiedy otrzymał list od Winicjusza. Odpisał siostrzeńcowi, że cieszy się jego szczęściem. Przeczuwając swą śmierć, pożegnał się z bliskimi.

LXXIV. Petroniusz postanawia popełnić samobójstwo, by uprzedzić rozkaz Nerona. Podczas pożegnalnej uczty odczytuje obraźliwy list do Nerona. Potem umiera razem z ukochaną Eunice.
Petroniusz nie mylił się i w dwa dni później otrzymał wiadomość o tym, co działo się na dworze cezara. Wyrok już zapadł. Następnego dnia miano wysłać do niego centuriona z rozkazem, aby pozostał w Cumae i czekał na dalsze rozporządzenia. W kilka dni później miał otrzymać wyrok śmierci. Elegant wysłuchał wieści ze spokojem, zadowolony, że będzie mógł uprzedzić wyrok Nerona. Wieczorem w willi arbitra elegancji miała odbyć się uczta. Na jego twarzy nie można było dostrzec choćby cienia troski. Wezwał do siebie Eunice i powiedział, że od dawna nie jest już niewolnicą i że wszystkie jego dobra należą do niej. Słowa mężczyzny zaskoczyły dziewczynę. Kiedy zrozumiała, co się stanie, pobladła z przerażenia.


Petroniusz chciał ją uspokoić, mówiąc, że chce umrzeć pogodnie. Po tej rozmowie zaczęli schodzić się goście, którzy nie sądzili, że miało to być pożegnanie Petroniusza. Na znak eleganta zagrały cytry i rozległ się śpiew. Arbiter podniósł się i każdemu z gości podarował puchary. Na końcu rozbił kosztowną czarę, z której sam pił. Niepokój augustianów wzrósł, kiedy oświadczył im, że nie zamierza czekać na rozkaz Nerona i dobrowolnie odchodzi. Odczytał list pożegnalny, który napisał do cezara. Nie zraził się do władcy ani przez to, że zabił matkę, żonę i brata, spalił Rzym i wymordował uczciwych ludzi. Przez lata Neron katował jego uszy swoim śpiewem, deklamacją i błazeńskimi pozami. Rzym zatykał uszy, słuchając władcy, a świat wyśmiewał go. Nie potrafił dłużej wstydzić się za niego. Radził mu nie śpiewać i nie pisać wierszy. Augustianie struchleli, słysząc, jak ogromny cios w liście zadawał władcy. Petroniusz roześmiał się i pozdrowił ich, po czym wezwał lekarza i podał mu ramię. Grek natychmiast otworzył mu żyłę na ręce, a krew oblała Eunice, która pochylała się nad ukochanym. Wzruszony Petroniusz powiedział, by poszła za nim i zrozumiał, że dziewczyna naprawdę go kochała. Eunice podała ramię lekarzowi i jej krew złączyła się z krwią eleganta. Wówczas rozległa się pieśń Anakreonta, a oni wsparci na sobie, umierając, uśmiechali się. Petroniusz zasnął wycieńczony, a kiedy obudził się Eunice nie żyła. Ponownie lekarz otworzył mu żyły i na chwilę przed śmiercią elegant objął ciało dziewczyny. Biesiadnicy, patrząc na nich, zrozumieli, że razem z nimi zginęło to, co jeszcze pozostało w rzymskim świecie: piękno i poezja.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21    22    23    24    25    26    27    28    29    30    31    32    33    34    35    36    37    38    39    40    41    42    43    44    45  


Szybki test:

Miriam była:
a) kochanką Winicjusza
b) tancerka Nerona
c) Żydówka, która uciekła z Rzymu
d) właścicielką domu, w którym ukrywała się Ligia
Rozwiązanie

Ustęp jakiego dzieła Nerona Petroniusz nazwał niegodziwym?
a) Troiki
b) Iliady
c) Satyriconu
d) Uczty Trymalchiona
Rozwiązanie

Poppea brała kąpiel w mleku:
a) oślic
b) krów
c) kobył
d) kóz
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
„Quo vadis”- streszczenie szczegółowe
Geneza „Quo vadis”
Biografia Henryka Sienkiewicza
Czas i miejsce akcji „Quo vadis”
Marek Winicjusz – charakterystyka postaci
Przemiana wewnętrzna Marka Winicjusza
Motywy literackie w „Quo Vadis” Henryka Sienkiewicza
Główne i poboczne wątki w „Quo vadis”
Chilon Chilonides – charakterystyka postaci
Neron – charakterystyka postaci
Ligia – charakterystyka postaci
Petroniusz – charakterystyka postaci
Przemiana wewnętrzna Chilona Chilonidesa
Prawda historyczna w „Quo vadis”
Ideologiczna wymowa „Quo vadis”
Artyzm „Quo vadis”
Charakterystyka pozostałych bohaterów
Plan wydarzeń „Quo vadis”
Obraz dwóch światów w „Quo vadis” – chrześcijańskiego i rzymskiego
Kalendarium życia Sienkiewicza
Ekranizacje „Quo vadis”
Krytyka literacka o „Quo vadis”
Kalendarium twórczości Sienkiewicza
Ciekawostki o Sienkiewiczu
„Quo vadis” – najważniejsze cytaty
O Sienkiewiczu powiedzieli…
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies