Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Quo vadis

Neron – charakterystyka postaci

Dla poddanych był uosobieniem niegodziwości i okrucieństwa, lecz jednocześnie lud rzymski ochoczo uczestniczył w wyprawianych przez cezara igrzyskach i korzystał z rozdawanych hojnie darów. Jego bezwzględność i próżność potwierdza wyrok śmierci wydany na syna Poppei, Rufiusa, który zasnął podczas czytania wiersza Nerona.

Petroniusz nazywał go „miedzianobrodą małpą”. Uważał go za tchórza, komedianta i szaleńca. Jedynie Akte, jego dawna kochanka zaślepiona miłością, widziała w nim dobrego człowieka, który uległ złemu wpływowi Poppei.

Ogarnięty szaleństwem poślubił Greka Pitagorasa i wystąpił jako panna młoda. Podczas ostatnich lat rządów coraz bardziej popadał w szaleństwo. Nawet umierając, okazał się tchórzem, który w rozpaczą powtarzał: „Jakiż artysta ginie” i nie potrafił popełnić samobójstwa.

Neron to postać karykaturalna, skupiająca w sobie same negatywne cechy, wręcz odrażająca.

strona:    1    2  


Zobacz inne artykuły:

Inne
„Quo vadis”- streszczenie szczegółowe
Geneza „Quo vadis”
Biografia Henryka Sienkiewicza
Czas i miejsce akcji „Quo vadis”
Marek Winicjusz – charakterystyka postaci
Przemiana wewnętrzna Marka Winicjusza
Motywy literackie w „Quo Vadis” Henryka Sienkiewicza
Główne i poboczne wątki w „Quo vadis”
Chilon Chilonides – charakterystyka postaci
Neron – charakterystyka postaci
Ligia – charakterystyka postaci
Petroniusz – charakterystyka postaci
Przemiana wewnętrzna Chilona Chilonidesa
Prawda historyczna w „Quo vadis”
Ideologiczna wymowa „Quo vadis”
Artyzm „Quo vadis”
Charakterystyka pozostałych bohaterów
Plan wydarzeń „Quo vadis”
Obraz dwóch światów w „Quo vadis” – chrześcijańskiego i rzymskiego
Kalendarium życia Sienkiewicza
Ekranizacje „Quo vadis”
Kalendarium twórczości Sienkiewicza
Krytyka literacka o „Quo vadis”
Ciekawostki o Sienkiewiczu
„Quo vadis” – najważniejsze cytaty
O Sienkiewiczu powiedzieli…
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies