Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Romeo i Julia

„Romeo i Julia” - streszczenie szczegółowe

Autor: Karolina Marlga

Nieświadoma czyjejś obecności, Julia wyrzekła: Romeo! Czemuż ty jesteś Romeo! / Wyrzecz się swego rodu, rzuć tę nazwę! / Lub jeśli tego nie możesz uczynić, / To przysiąż wiernym być mojej miłości, / A ja przestanę być z krwi Kapuletów”. Romeo, zachwycony, a jednocześnie zakłopotany tym, że podsłuchuje, postanowił jeszcze nie zdradzać swej obecności. Zrobił to wówczas, gdy Julia zadeklarowała: „Romeo! porzuć tę nazwę, a w zamian / Za to, co nawet cząstką ciebie nie jest, / Weź mię, ach! całą!”. Powiedział, że „bierze ją za słowo”.

Młodzi nieśmiało, ale i stanowczo, wyznali sobie swe uczucia. Byli świadomi niebezpieczeństwa związanego z wypowiedzeniem tych deklaracji, lecz nie zamierzali ich cofać. Na pożegnanie Julia poprosiła: „Drogi Romeo! jeśli twoja skłonność / Jest prawą, twoim zamiarem małżeństwo: / To mię uwiadom jutro przez osobę, / Którą do ciebie przyślę, gdzie i kiedy / Zechcesz dopełnić obrzędu;”, obiecując jednocześnie, że zjawi się na umówione spotkanie: „(…) a wtedy / Całą mą przyszłość u nóg twoich złożę / I w świat za tobą pójdę w imię Boże”. Wołana przez Martę, dziewczyna zniknęła z balkonu. Po chwili pojawiła się jeszcze na moment, by zapytać, o której godzinie ma jutro przysłać do niego zaufaną osobę. Gdy Romeo powiedział, że o dziewiątej, Julia weszła do domu. Młodzieniec postanowił iść do ojca Laurentego, od którego oczekiwał pomocy i rady.

SCENA TRZECIA

W celi franciszkanin wychwalał piękno poranka i dobroć ziemi: „Ziemia jest matką natury i grobem, / Grzebie i życia obdziela zasobem. / I mnóstwo dzieci jej łona widzimy / Ciągnących pokarm z jej piersi rodzimej;”. Gdy wszedł Romeo, Laurenty od razu wziął to za zły znak: „Młody mój synu, zły to znak, kto łoże / Próżne zostawia o tak wczesnej porze”. Zgadł, że Romeo nie położył się minionej nocy do łóżka, lecz pomylił się, mówiąc, że młodzieniec był zapewne u Rozaliny.
Monteki opowiedział Ojcu zdarzenia minionego wieczoru, kończąc wyznaniem: „Dowiedz się zatem, że anioł kobieta, / Którąm ukochał, jest z krwi Kapuleta. / Jego to dziecko i nadzieja cała; / Jak ja ją, tak mnie ona ukochała”. Poinformował franciszkanina o celu swej porannej wizyty: „I do jedności, która nas już splata, / Brakuje tylko, byś nas ty dla świata / Stułą zjednoczył”, prosząc, by ślub odbył się jeszcze tego dnia („Błagam cię tylko, niech się to dziś stanie”).

Usłyszane słowa zadowoliły ojca Laurentego. Cieszył się, że Romeo w końcu zapomniał o Rozalinie. Miał nadzieję, że połączenie świętym sakramentem dwóch nienawidzących się rodów zaprowadzi między nimi nić pokoju: „To jest, że może z tego zawiązania / Wyniknie węzeł, który wasze rody / Zawistne złączy w piękny łańcuch zgody”. Mężczyźni opuścili celę.

SCENA CZWARTA

Na ulicy pojawili się Merkucjo i Benwolio. Zastanawiali się, gdzie podziewał się ich przyjaciel, Romeo. Benwolio powiedział, że młody Monteki nie nocował tej nocy w domu, na co Merkucjo wydedukował, iż to zapewne sprawka Rozaliny: „Ta blada sekutnica Rozalina / Na wariata go wnet wykieruje”.

Kuzyn Romea poinformował krewnego księcia, że Tybalt napisał do ich przyjaciela list z wyzwaniem, o którym jeszcze Romeo nie wiedział. Bali się, że młodzieniec nie poradzi sobie w walce z lepszym i bardziej doświadczonym przeciwnikiem („Biedny Romeo! Już trup z niego! / Zakłuty czarnymi oczyma białogłowy; przestrzelony na / wskroś uszu romansową piosnką; ugodzony w sam rdzeń serca postrzałem ślepego malca łucznika”). Po przyjściu Romea, przyjaciele zaczęli robić mu wymówki odnośnie tak nagłego zniknięcia uprzedniej nocy. Jednocześnie natychmiast zauważyli w nim jakąś zmianę: „Teraz to co innego; teraz mi jesteś towarzyski, / jesteś Romeem, jesteś tym, czym jesteś”. Rozmowę przerwało pojawienie się dwóch „dziwadeł” (okazało się, że to Marta z Piotrem). Kobieta zapytała, gdzie może znaleźć młodego Romea. Gdy Monteki się ujawnił, poprosiła o chwilę rozmowy w cztery oczy.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13  

Szybki test:

Na początku sztuki Romeo wzdychał do:
a) Marceliny
b) Rozaliny
c) Julietty
d) Marty
Rozwiązanie

Córka Kapuletów miała:
a) czternaście lat
b) szesnaście lat
c) piętnaście lat
d) siedemnaście lat
Rozwiązanie

W pierwszej scenie dramatu na publicznym placu Samson i Grzegorz – słudzy Kapuleta pojawili się:
a) o godzinie dziewiątej
b) około godziny dziewiątej
c) przed godziną dziewiątą
d) piętnaście po dziewiątej
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
„Romeo i Julia” - streszczenie szczegółowe
Romeo Monteki - charakterystyka postaci
Julia Kapulet - charakterystyka postaci
Struktura i kompozycja „Romea i Julii”
Dramat szekspirowski a dramat antyczny na przykładzie „Romea i Julii”
Czas i miejsce akcji „Romea i Julii”
Biografia Williama Szekspira (właść. William Shakespeare)
Motywy w dramacie „Romeo i Julia” Szekspira
Romeo i Julia, czyli ponadczasowi, tragiczni kochankowie
Kalendarium życia i twórczości Szekspira
Charaktarystyka bohaterów drugoplanowych
Twórczość Williama Szekspira
Nawiązania do „Romea i Julii” w kulturze
Opinie o Szekspirze
Najwazniejsze cytaty z „Romea i Julii”
Plan wydarzeń „Romea i Julii”
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies