aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Barok
Pod względem gatunkowym utwór Morsztyna zaliczamy, jak wskazuje jego tytuł, do sonetu. Składa się z czterech strof, z czego dwie pierwsze liczą cztery linijki, a dwie kolejne – trzy. Strofy czterowersowe rymują się według schematu ABBA ABBA, czyli są to rymy okalające:
„...zabity,
...miłości,
...rumianości,
...skryty”.
Z kolei dwie końcowe części zostały zorganizowane w całość za pomocą rymów o układzie CDD CEE:
„...kwili,
...srodze,
...śrzeżodze”.
Zróżnicowane rymy są dokładne (identyczność brzmienia końcowych części wyrazów), żeńskie (akcent paroksytoniczny), na przykład: „miłości” – „rumianości”, „kwili” – „chwili”.
Każdy wers tekstu liczy jedenaście sylab, ze stałą średniówką po piątej zgłosce.
Wśród środków poetyckich, użytych przez Morsztyna w tym zaskakującym porównaniu osoby zmarłej z nieszczęśliwie zakochaną, na pierwszy plan wysuwają się antytezy (np. „ty- strzałą śmierci, ja – strzałą miłości”). Obok nich występują oryginalne epitety („płomień skryty”, „okropna ciemność”), porównanie („tyś jak lód”), hiperbola („cierpię ból srodze”), anafory (powtórzenie na początku wersu tego samego słowa, w tym wypadku „ty” oraz „tyś”), wyliczenia („ty...”, „ja...”) oraz przerzutnia: „Ty masz związane ręce, ja, wolności / Zbywszy (...)”.
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Do trupa. Sonet - interpretacja i analiza
Pod względem gatunkowym utwór Morsztyna zaliczamy, jak wskazuje jego tytuł, do sonetu. Składa się z czterech strof, z czego dwie pierwsze liczą cztery linijki, a dwie kolejne – trzy. Strofy czterowersowe rymują się według schematu ABBA ABBA, czyli są to rymy okalające:
„...zabity,
...miłości,
...rumianości,
...skryty”.
Z kolei dwie końcowe części zostały zorganizowane w całość za pomocą rymów o układzie CDD CEE:
„...kwili,
...srodze,
...śrzeżodze”.
Zróżnicowane rymy są dokładne (identyczność brzmienia końcowych części wyrazów), żeńskie (akcent paroksytoniczny), na przykład: „miłości” – „rumianości”, „kwili” – „chwili”.
Każdy wers tekstu liczy jedenaście sylab, ze stałą średniówką po piątej zgłosce.
Wśród środków poetyckich, użytych przez Morsztyna w tym zaskakującym porównaniu osoby zmarłej z nieszczęśliwie zakochaną, na pierwszy plan wysuwają się antytezy (np. „ty- strzałą śmierci, ja – strzałą miłości”). Obok nich występują oryginalne epitety („płomień skryty”, „okropna ciemność”), porównanie („tyś jak lód”), hiperbola („cierpię ból srodze”), anafory (powtórzenie na początku wersu tego samego słowa, w tym wypadku „ty” oraz „tyś”), wyliczenia („ty...”, „ja...”) oraz przerzutnia: „Ty masz związane ręce, ja, wolności / Zbywszy (...)”.
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies