aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Barok
„Nie gwiazdy, bo te tylko w ciemności panują;
Nie pochodnie, bo lada wiatrom te hołdują”.
Choć utwór jest wierszem stychicznym, czyli zbudowanym z wersów ciągłych bez podziału na strofy, to jednak można dostrzec w nim wewnętrzny podział na dystychy. Każde dwie linijki tekstu, scalone rymami parzystymi, żeńskimi, dokładnymi, zamykają w sobie pojedyncze myśli i znaczenia:
„Nie gwiazdy, ale słońca pałające różno,
Których blask śmiertelnemu oku pojąć próżno.
Nie słońca, ale nieba, bo swój obrót mają
I swoją śliczną barwą niebu wprzód nie dają”.
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Na oczy królewny angielskiej - interpretacja i analiza
„Nie gwiazdy, bo te tylko w ciemności panują;
Nie pochodnie, bo lada wiatrom te hołdują”.
Choć utwór jest wierszem stychicznym, czyli zbudowanym z wersów ciągłych bez podziału na strofy, to jednak można dostrzec w nim wewnętrzny podział na dystychy. Każde dwie linijki tekstu, scalone rymami parzystymi, żeńskimi, dokładnymi, zamykają w sobie pojedyncze myśli i znaczenia:
„Nie gwiazdy, ale słońca pałające różno,
Których blask śmiertelnemu oku pojąć próżno.
Nie słońca, ale nieba, bo swój obrót mają
I swoją śliczną barwą niebu wprzód nie dają”.
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies
