Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Kordian

„Kordian” – streszczenie szczegółowe

Londyn. (Anglia) Próba samobójcza Kordiana okazała się nieudana. Bohater żyje. Przybywa do Londynu. Wieczorem zasiada na ławce w James Parku – Parku św. Jakuba. W tle widać sadzawkę ocienioną drzewami i dwie wieże Westminsteru.

Opactwo Westminsterskie – powstawało na przełomie wielu wieków. Pierwotnie była to skromna świątynia, którą systematycznie rozbudowywano, jej powstanie datuje się od 616 roku. W VIII wieku (około 800 roku) budynek przekształcono w klasztor Benedyktynów. Wspomniane przez Słowackiego dwie bliźniacze wieże, które obserwuje Kordian, dodano do zachodniego portalu w XVIII wieku. Opactwo znane jest jako miejsce koronacji angielskich władców. Tu również spoczywają ich prochy: na przykład Henryka V, Elżbiety I, Marii Stuart – królowej Szkocji.

Kordian rozmyśla o sobie i otaczającym świecie. Pragnie zdobyć wiedzę, która będzie drogą do zrozumienia siebie:

„Był wiek, żem ja w dziecinnych marzeniach budował
Wszystkie stolice ziemskie, dziś je widzę różne; (...)
Rzeczywistość naga, wynagródź marzenie!
Obym się sam ocenił, skoro świat ocenię...”


Nadchodzi dozorca parku i przypomina o opłacie za miejsce siedzące. Kordian płaci i zauważa samotnego, zamyślonego mężczyznę snującego się po ogrodzie. Mniema, że to człowiek nieszczęśliwy z powodu rozterek miłosnych. Zwraca się do stróża z pytaniem, czy zna owego nieszczęśnika. Dozorca wyjaśnia, że to zapewne jakiś dłużnik wychodzący na przechadzki po zmroku, bo wedle angielskiego prawa nie mógł być aresztowany. Opowiada, czym zajmuje się jako dozorca i jemu podobni : „Jeden, jak ja, przedaje krzesła w parlamencie (...)” - pobiera opłaty za wynajem miejsc dostępnych dla publiczności. „Drugi, jak ja, przedaje groby w Westminsterze (...)” – oprowadza turystów po opactwie Westminsterskim. W ten sposób zarabia na życie:

„Trzeci robi na przedaż herbowe pieczęcie,
Na każdej ryje łokieć, szalki i dwie wieże
Podobne kształtem do wież dłużników więzienia(...)”


najprawdopodobniej jest kupcem, handlarzem i prowadzi nieczyste interesy.

„Czwartego lud nazywa Garrikiem tragicznym
Prawdziwie małpi talent wziął od urodzenia”


– ów jest ulicznym aktorem, bawi przechodniów jednoosobowymi występami. Po usłyszeniu kilku różnych scenariuszy życiowych, Kordian, przeświadczony o dominacji pieniądza, odchodzi zasmucony.

Dower. (Dover - Anglia)

Kordian siedzi na skale nad morzem i czyta „Króla Leara” Szekspira. Ceni twórczość poety, ale świat poezji wydaje mu się zbyt idealny, nieprzystający do rzeczywistości:
„Próżno myśl genijuszu świat cały pozłaca,
Na każdym szczeblu życia rzeczywistość czeka.”


Włochy.
Osoby: Kordian i Wioletta


W willi, w pokoju pełnym zwierciadeł znajdują się piękna Włoszka Wioletta i Kordian. Młodzieniec opowiada dziewczynie o namiętności, a ona zapewnia go o swoich uczuciach. Wówczas wystawia kochankę na próbę, informuje, że stracił majątek, przegrał w karty nawet jej diamenty. Wioletta mówi: „Przegrałeś moje serce razem z klejnotami!”. Kordian drwi z dziewczyny, gardzi fałszywym uczuciem. Za złote końskie podkowy gotów wyprawić wspaniałą ucztę, a potem popełnić samobójstwo. Kłamliwa Włoszka złorzeczy Kordianowi:

„(...) Niechaj cię głód zabije, zapali pragnienie!...”
Rozczarowany pozorowana miłością chłopak odjeżdża.

Watykan.
Osoby: Kordian i Papież


Kordian pojawia się na audiencji i Papieża. W podarku ma dla niego relikwię - garść ziemi, w której „dziesięć tysięcy wyrżnięto/ Dziatek, starców, niewiast...”, ale zwierzchnik kościoła nie wydaje się być zainteresowany podarunkiem. Jego uwagę skupia gadająca papuga – Luterek (zdrobnienie od nazwiska znanego twórcy Reformacji – Marcina Lutra). Papież ignoruje młodzieńca, doradza, by Polacy byli narodem posłusznym, uległym carowi Mikołajowi I. Nie chce udzielić błogosławieństwa narodowi polskiemu, grozi potępieniem buntownikom, którzy ośmielą się sprzeniewierzyć carskiemu majestatowi:

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15  


Szybki test:

Pamiątką po Kordianie - bohaterze ma być m.in.:
a) złoty sztylet
b) blada róża
c) niebieska chusta
d) złoty medalion
Rozwiązanie

W Dover Kordian siedzi na skale nad morzem i czyta:
a) Hamleta
b) Sen nocy letniej
c) Króla Leara
d) Makbeta
Rozwiązanie

Jeden z obłąkanych udaje mitycznego:
a) Syzyfa
b) Atlasa
c) Herkulesa
d) Marsa
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Kordian” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Kordiana” w pigułce
Geneza „Kordiana”
Czas i miejsca akcji w „Kordianie”
Losy Kordiana
Znaczenie motta „Kordiana”
Znaczenie tytułu - „Kordian. Część pierwsza trylogii. Spisek koronacyjny.”
Juliusz Słowacki życiorys
„Kordian” - historia dojrzewania głównego bohatera
Obraz polskiego społeczeństwa w „Kordianie” Słowackiego (sąd nad Polakami)
Ocena powstania listopadowego w „Przygotowaniu” i portrety przywódców – „Kordian” Słowackiego
„Kordian” jako dramat romantyczny
Kompozycja i struktura „Kordiana”
Artyzm „Kordiana” - stylistyka i język
Konflikt wartości w „Kordianie” Słowackiego
Mesjanizm a winkelriedyzm – spór wieszczów o losy narodu polskiego
Spór Słowackiego i Mickiewiczem o rolę poezji
Obraz narodów europejskich w „Kordianie”
O roli poety i poezji w „Kordianie”
Motyw spisku w „Kordianie” Słowackiego
Motywy literackie w „Kordianie” Słowackiego
Plan wydarzeń „Kordiana”
Nawiązania historyczne „Kordiana” - powstanie listopadowe i jego słynne bitwy
„Kordian” na deskach teatrów – najciekawsze inscenizacje i opinie o nich
Skok Kordiana w aspekcie historycznym
Książę Konstanty i jego stosunek do Polaków
Krytyka literacka o „Kordianie”
Twórczość Słowackiego - kalendarium
Najważniejsze cytaty z „Kordiana” Słowackiego
Bibliografia




Bohaterowie
Charakterystyka Kordiana - kliniczny przypadek romantyka
„Kordian” charakterystyka pozostałych bohaterów



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies