Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Kordian

„Kordian” – streszczenie szczegółowe

„Na pobitych Polaków pierwszy klątwę rzucę.
Niechaj wiara jak drzewo oliwkowe buja,
A lud pod jego cieniem żyje.”


Rozmowę kilkakrotnie przerywa papuga, wtrącając łacińskie zwroty i podsumowując spotkanie okrzykiem: „Alleluja!...”
Smutny i zawiedziony papieską postawą Kordian opuszcza Watykan.

Znaczenie sceny. Scena watykańska ukazuje reakcję Słowackiego na zajęte przez Stolicę Apostolską stanowisko wobec powstania listopadowego. Watykan potępił zbrojny bunt Polaków. Papież Grzegorz XVI w encyklice z 9 czerwca 1832 skierowanej do biskupów polskich wyraził swój krytyczny stosunek do polskiego zrywu niepodległościowego. Słowa zawarte w liście pasterskim nie były wyrazem niechęci wobec Polaków, niemniej Watykan nie mógł opowiedzieć się po stronie buntu ze względu na istniejącą współzależność „ołtarza i tronu”. Słowacki jednak bardzo dotkliwie odczuł ignorancję Kościoła, co wyraźnie zaakcentował w powyższej scenie.

Mont - Blanc. Kordian – monolog.

Bohater znajduje się na najwyższym wzniesieniu góry Mont Blanc. Stojąc na lodowym szczycie, czuje się bliżej Boga:

„ (...) o te lody się ociera
Modlitwa ludzka, po tych lodach droga
Myślom płynącym do Boga.”


Mont Blanc – czyli Biała Góra, najwyższy szczyt alpejskiego pasma gór (tutaj: Alpy szwajcarskie), wysokość to 4811 metrów nad poziomem morza. Zwany też Dachem Europy. Pierwszym Polakiem na Mont Blanc był Antoni Malczewski – autor poematu „Maria”. Wejścia na szczyt dokonał 4 sierpnia 1818 roku. U Słowackiego góra jawi się jako „posąg świata” – niezwykłe dzieło boskich rąk.

Wzbierają w nim siły. Mówi: „Jam jest posąg człowieka na posągu świata.” Pragnie stać się kimś, kto będzie oddziaływał na ludzkie myśli i uczucia – chce być wieszczem, „myślą wcieloną”. Dojrzewa, widzi siebie jako jednostkę kreującą postawy i rzeczywistość. Mimo wielu rozczarowań, rozpiera go miłość do świata i ludzi;


„Uczucia po światowych opadały drogach...
Gorzkie pocałowania kobiety – kupiłem...
Wiara dziecinna padła na papieskich progach...”


Ma poczucie ogromnej mocy, odnalazł ją w górskim „powietrza błękicie”. Formułuje myśl filozoficzną – indywidualny światopogląd. Nawiązuje do postaci dzielnego rycerza – Winkelrieda. Krzyczy:

„Polska Winkelriedem narodów!
Poświeci się, choć padnie jak dawniej! Jak nieraz!”


Po chwilach wewnętrznej refleksji, czując się wystarczająco dojrzały psychicznie i gotów do działania, siada na Chmurze, a ta unosi go do kraju – do Polski.

Arnold Winkelried – bohater szwajcarskich walk niepodległościowych przeciwko Austrii. W trakcie bitwy pod Sempach (1386) skoncentrował na sobie uwagę wrogich wojsk, kierując w swoją pierś nieprzyjacielskie kopie. W ten sposób w szeregach nieprzyjaciela powstał wyłom i Szwajcarzy mogli dokonać ataku, niszcząc i zwyciężając Austriaków. Winkelried uosabia poświęcenie własnego życia dla dobra ojczyzny. Słowacki uczynił tę postać symbolem wizji niepodległościowej – Polska jawiła mu się jako kraj, który, skupiając na sobie uwagę obcych mocarstw, zwłaszcza Rosji, umożliwia innym narodom walki o wolność.

Akt Trzeci
Spisek koronacyjny
Scena pierwsza
Osoby: lud, Szewc, Szlachcic, Żołnierz, Garbaty Elegant.


Na placu zamkowym w Warszawie zbiera się tłum. Wszyscy oczekują nadejścia carskiego orszaku. Cesarz Rosji – Mikołaj I ma być wkrótce koronowany na króla Polski. Świadkami tego wydarzenia są między innymi: Szewc, Szlachcic i Żołnierz. W rozgorączkowanym tłumie wyrażają swoje niepochlebne opinie na temat koronacji i zaprzysiężenia. Stary żołnierz jest najbardziej nieprzychylny carowi i żywo demonstruje swoje poglądy. Deformując słowa pieśni, śpiewa: „Boże, pochowaj nam króla!”

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15  


Szybki test:

Dziewiętnasty wiek obwieszcza:
a) Gehenna
b) Mefistofel
c) Chór Aniołów
d) Astarot
Rozwiązanie

Druga Osoba Prologu:
a) jest neutralna
b) jest przychylna wobec koncepcji mickiewiczowskiej
c) drwi z mowy poprzednika
d) zgadza się z poprzednikiem
Rozwiązanie

Słowa: „Patrz, car zabity – we krwi – zabita rodzina – Bo to następstwo zbrodni... lecz nas Bóg ukarze!” wypowiada:
a) Starzec
b) Podchorąży
c) Ksiądz
d) Prezes
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Kordian” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Kordiana” w pigułce
Geneza „Kordiana”
Czas i miejsca akcji w „Kordianie”
Losy Kordiana
Znaczenie motta „Kordiana”
Znaczenie tytułu - „Kordian. Część pierwsza trylogii. Spisek koronacyjny.”
Juliusz Słowacki życiorys
„Kordian” - historia dojrzewania głównego bohatera
Obraz polskiego społeczeństwa w „Kordianie” Słowackiego (sąd nad Polakami)
Ocena powstania listopadowego w „Przygotowaniu” i portrety przywódców – „Kordian” Słowackiego
„Kordian” jako dramat romantyczny
Kompozycja i struktura „Kordiana”
Artyzm „Kordiana” - stylistyka i język
Konflikt wartości w „Kordianie” Słowackiego
Mesjanizm a winkelriedyzm – spór wieszczów o losy narodu polskiego
Spór Słowackiego i Mickiewiczem o rolę poezji
Obraz narodów europejskich w „Kordianie”
O roli poety i poezji w „Kordianie”
Motyw spisku w „Kordianie” Słowackiego
Motywy literackie w „Kordianie” Słowackiego
Plan wydarzeń „Kordiana”
Nawiązania historyczne „Kordiana” - powstanie listopadowe i jego słynne bitwy
„Kordian” na deskach teatrów – najciekawsze inscenizacje i opinie o nich
Skok Kordiana w aspekcie historycznym
Książę Konstanty i jego stosunek do Polaków
Krytyka literacka o „Kordianie”
Twórczość Słowackiego - kalendarium
Najważniejsze cytaty z „Kordiana” Słowackiego
Bibliografia




Bohaterowie
Charakterystyka Kordiana - kliniczny przypadek romantyka
„Kordian” charakterystyka pozostałych bohaterów



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies