Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Kordian

Juliusz Słowacki życiorys

Pobyt w Londynie nie wiązał się dla poety z żadnymi ważniejszymi wydarzeniami czy kontaktami towarzyskimi. Słowacki był zbyt zmęczony tempem podróży i trudami kuriera, raczej odpoczywał. 3 września żegnany przez poznanych w Londynie przyjaciół, wyruszył do Paryża. Wiózł listy dyplomatyczne. Wyruszył z Londynu nocą, nad ranem był w Dover. Tu prawie cały dzień oczekiwał na statek. W stolicy Francji był 6 września 1831 roku.

Paryż nieszczególnie go zauroczył, Londyn uznawał za bardziej oryginalne miasto. Przebywając w nim, łudził się nadzieją na wydanie swoich utworów. Tu opublikował między innymi dwa tomy „Poezji” zawierające powieści poetyckie powstałe jeszcze w Polsce: „Żmija”, „Jan Bielecki”, „Hugo”, „Mnich”, „Arab” oraz tragedie: „Maria Stuart”, „Mindowe”. Widać w tej twórczości fascynację Byronem, Mickiewiczem, Szekspirem. Nie urzekała ona emigrantów polskich. Ci długo jeszcze rozpamiętywali klęskę powstania, rozpamiętywał ją i Słowacki. Do nieprzychylnego odbioru dzieł poety przyczynił się także jego rodak – Adam Mickiewicz, który w następujący sposób wyraził się o wydanych tomach: „jest to gmach piękną architekturą stawiony, jak wzniosły kościół – ale Boga w nim nie ma”. Dodatkowo poróżniła wieszczy odmalowana w III części „Dziadów” postać Doktora – jej to Mickiewicz nadał rysy ojczyma Słowackiego – doktora Becu. Słowacki zinterpretował ów fragment jak osobistą zniewagę oraz urażenie czci jego matki – Salomei.

Wkrótce autor „Kordiana” miał wyruszyć do Szwajcarii. Zanim to nastąpiło, odwiedził wraz ze znajomym - Michałem Skibickim i za jego namową paryską wróżkę – pannę Lenormand. Kabalarka, poznawszy jego datę i miejsce urodzenia, ulubione i znienawidzone zwierzę (ulubione: pies, znienawidzone: pająk), preferowany kolor – czarny, ulubiony kwiat – róża, rozłożyła karty i zaczęła wieszczyć przyszłość.


Oto, co przepowiedziała poecie paryska „czarodziejka” - na podstawie informacji zawartych w liście pisanym do matki dn. 30 grudnia 1832 roku: „Wróżby zupełnie pospolite: między innymi powiedziała, że będę się dwa razy kochać – że rozpoczynam podróż, której mi rozpoczynać nie radzi aż do odebrania pewnych wiadomości, (...), że jestem zdatny, ale radzi mi wykończyć to, com naszkicował – że między 27 a 28 rokiem życia będę bardzo szczęśliwy – że w tych latach wiele dla mnie zajdzie wypadków. (...) Michałowi nie powiedziała, że zaczyna podróż – i ponieważ jej powiedział, ze kocha konia, wróżyła mu, że się na polu walki odznaczy. Tumani baba i niczym zbywa chorych na zdrowy rozsądek pacjentów.”

Mimo przestróg wróżbitki Słowacki i tak do Szwajcarii wyjechał. Podróż dyliżansem trwała cztery doby, a po przybyciu na miejsce, poeta zatrzymał się w pensjonacie pani Pattey w Genewie. Zaprzyjaźnił się tutaj z jej trzydziestoletnią córką – Eglantyną, lecz wkrótce do pensjonatu pani Pattey wprowadziła się rodzina Wodzińskich, a wraz z nimi niezbyt urocza, choć nieprzeciętnie inteligentna Maria. W pewnym momencie dziewczęta Eglantyna i Maria zaczęły rywalizować o względy Juliusza. On sam skłaniał się raczej ku Marii, choć zaprzeczał, że okrutnie się w niej zakochał. Z Wodzińskimi odbył podróż do słynnych alpejskich kurortów. Ukoronowaniem tej wyprawy był miłosny poemat „W Szwajcarii”. Pobrzmiewają w nim echa fascynacji młodą Wodzińską (Maria była młodsza od Juliusza o 10 lat). W Genewie powstały też inne utwory artysty: „Kordian”, „Balladyna”, „Horsztyński”, trzeci tom „Poezji”, a w nim zawierał się poemat „Lambro”, ponadto: poemat „Godzina myśli”, liryki, na przykład „Rozłączenie”.

strona:    1    2    3    4  


Szybki test:

W marcu 1831 roku Słowacki wyjechał jako kurier z misją dyplomatyczną do:
a) Berlina
b) Genewy
c) Paryża
d) Londynu
Rozwiązanie

W 1827 roku wstrząsnęła poetą:
a) samobójstwo przyjaciela
b) śmierć matki
c) śmierć ojczyma
d) samobójstwo ukochanej
Rozwiązanie

W 1836 roku, w Rzymie Słowacki zaprzyjaźnił się z:
a) Adamem Czartoryskim
b) Zygmuntem Krasińskim
c) Jędrzejem Śniadeckim
d) Adamem Mickiewiczem
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Kordian” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Kordiana” w pigułce
Geneza „Kordiana”
Czas i miejsca akcji w „Kordianie”
Losy Kordiana
Znaczenie motta „Kordiana”
Znaczenie tytułu - „Kordian. Część pierwsza trylogii. Spisek koronacyjny.”
Juliusz Słowacki życiorys
„Kordian” - historia dojrzewania głównego bohatera
Obraz polskiego społeczeństwa w „Kordianie” Słowackiego (sąd nad Polakami)
Ocena powstania listopadowego w „Przygotowaniu” i portrety przywódców – „Kordian” Słowackiego
„Kordian” jako dramat romantyczny
Kompozycja i struktura „Kordiana”
Artyzm „Kordiana” - stylistyka i język
Konflikt wartości w „Kordianie” Słowackiego
Mesjanizm a winkelriedyzm – spór wieszczów o losy narodu polskiego
Spór Słowackiego i Mickiewiczem o rolę poezji
Obraz narodów europejskich w „Kordianie”
O roli poety i poezji w „Kordianie”
Motyw spisku w „Kordianie” Słowackiego
Motywy literackie w „Kordianie” Słowackiego
Plan wydarzeń „Kordiana”
Nawiązania historyczne „Kordiana” - powstanie listopadowe i jego słynne bitwy
„Kordian” na deskach teatrów – najciekawsze inscenizacje i opinie o nich
Skok Kordiana w aspekcie historycznym
Książę Konstanty i jego stosunek do Polaków
Krytyka literacka o „Kordianie”
Twórczość Słowackiego - kalendarium
Najważniejsze cytaty z „Kordiana” Słowackiego
Bibliografia




Bohaterowie
Charakterystyka Kordiana - kliniczny przypadek romantyka
„Kordian” charakterystyka pozostałych bohaterów



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies