Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Tango

„Tango” – streszczenie szczegółowe

Artur zwrócił się do wszystkich: „Skończone wszystkie niepewności. Przed nami droga jasna i czysta. Jedno będzie prawo i jedna owczarnia”. Wuj skomentował to w ten sposób: „Pomieszał mu się kodeks z hodowlą”. Bohater nazywał siebie odkupicielem, a resztę rodziny bezmyślnym bydłem. Uważał, że posiada mózg, który wyzwolił się od cielesności. Kontynuował obrażanie członków własnej familii, nazywając ich: „obrzydłą wegetacją” czy „ślepymi szczeniętami”, Uważał, że toną w chaosie bez formy i idei, ale on ich uratuje: „Ja stworzę system, w którym bunt zjednoczy się z porządkiem, a nicość z istnieniem. Ja wyjdę poza przeciwieństwa!”.

Wuj odpowiedział, że najlepiej by było, gdyby Artur wyszedł z pokoju, ponieważ solidnie się na nim zawiódł. Dodał, że wróci do pisania swych pamiętników. Bohater zapytał, co można stworzyć ze świata, w którym nawet bunt nie jest możliwy. Eugeniusz spojrzał na swój zegarek i uznał, że najwyższy czas coś przekąsić. Nikt nie odpowiadał na pytanie Artura, aż w końcu zabrał głos Stomil. Pan domu zwrócił się jednak do swej małżonki i zapytał, co będzie na obiad, bo ma ochotę na coś lekkiego. Dodał, że musi uważać na swój żołądek. Eleonora odpowiedziała: „Odtąd będziemy dbali o twój organizm.

Po południu - drzemka i spacer. Rankiem – eksperyment”
. Bohater postawił krzesło na stole, usiadł na nie i rzekł: „Możliwa jest tylko władza!. Stomil z Eugeniuszem uznali to za brednię. Artur mówił natomiast dalej: „Tylko władza da się stworzyć z niczego. Tylko władza jest, choćby niczego nie było. Oto jestem w górze, nad wami. W dole was widzę, w dole!”.

Eleonora zganiła syna, nakazała mu natychmiast zejść, ponieważ brudzi obrus i może zniszczyć talerze. Stomil powiedział, że po obiedzie zajmą się synem, a teraz niech mówi sobie, co chce. Artur wciąż siedział na swoim krześle i zachwalał swoje cechy przywódcze: „Trzeba tylko być silnym i zdecydowanym. Ja jestem silny. Spójrzcie na mnie, jam jest koroną waszych marzeń!”. Obiecywał wujowi porządek. Zwrócił się do ojca z pytaniem: „Czy władza nie jest także buntem? Buntem w formie porządku, buntem góry przeciwko dołom, wyższości przeciwko niższości?”. Dalej mówił o sobie: „Nie jestem ani syntezą, ani analizą, jestem czynem, jestem wolą, jestem energią! Siłą jestem! Znajduję się ponad, wewnątrz i obok wszystkiego. Dziękujcie mi, ja spełniłem waszą młodość. To dla was!”.


Zebrani patrzyli na niego z przerażeniem. Stomil uznał to za „szczeniackie zabawy”, których nie należy brać na poważnie. Eugeniusz zgodził się z panem domu, twierdził, że Artur nie ma nad nimi żadnej władzy. Wtedy bohater odparł, że w każdej chwili może ich zabić. Te słowa oburzyły jego ojca. Mężczyzna powiedział, że wszystko ma swoje granice. Ale właśnie łamania granic uczył syna przez całe życie. „Władza nad życiem i śmiercią, co może mi dać większe panowanie? Odkrycie proste i genialne”, powiedział Artur.

Eugeniusz przyznał bohaterowi, że się go wystraszył, ale uznał, że najwyższy czas skończyć tę zabawę i usiąść do obiadu. Matka zwróciła się do bohatera, by natychmiast zszedł ze stołu albo przynajmniej zdjął buty. Wtedy Artur zapytał Edka, czy jest gotowy. Gdy dostał pozytywną odpowiedź, rozkazał lokajowi schwytanie wujka, którego „rozwalą” jako pierwszego. Eugeniusz uciekał jak mógł przed Edkiem, krzycząc, że to nie jest władza, ale czyste chamstwo. Artur nazwał lokaja „ramieniem swojego ducha” oraz „ciałem swojego słowa”. Widząc to wszystko, Stomil zemdlał.

Ala wyjawiła Arturowi, że zdradziła go z Edkiem. Dla bohatera był to cios w plecy. Nie mógł zrozumieć, dlaczego kuzynka tak postąpiła. W ataku szału postanowił zastrzelić Edka i odjeść z domu. Gdy szukał rewolweru został brutalnie napadnięty od tyłu i powalony na ziemię jednym ciosem przez mężczyznę z wąsikiem. Drugi cios Edek zadał już leżącemu Arturowi. Przed śmiercią bohater przyznaje, iż naprawdę kochał Alę. Brutal i prostak ogłasza siebie władcą domu, nikt nie może przeciwstawić się jego sile. Końcowa scena to tango „La Cumparsita” w wykonaniu Edka i wuja Eugeniusza.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19  


Szybki test:

Według Artura „pierwsi nadgryźli epokę”:
a) kuglarze
b) artyści
c) arystokraci
d) jego rodzice
Rozwiązanie

Eksperyment teatralny Stomila dotyczył historii:
a) Adama i Ewy
b) Abelarda i Heloizy
c) Józefa i Marii
d) Romea i Julii
Rozwiązanie

Lorgon to rodzaj:
a) ziół
b) nalewki
c) choroby
d) okularów
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Tango” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Tanga” w pigułce
Geneza „Tanga”
Czas i miejsce akcji „Tanga”
Problematyka „Tanga” Sławomira Mrożka
Narodziny totalitaryzmu na przykładzie „Tanga”
Przewrotny konflikt pokoleń ukazany w „Tangu”
„Tango” jako obraz współczesnego świata
„Tango” jako groteska o wolności
Interpretacja tytułu i zakończenia dramatu
Komizm w „Tangu”
Budowa i język „Tanga”
Motywy literackie w „Tangu” Mrożka
Plan wydarzeń „Tanga”
O twórczości Mrożka powiedzieli...
Kalendarium twórczości Sławomira Mrożka
Biografia Sławomira Mrożka
„Tango” na deskach Teatru Współczesnego w Warszawie
Najważniejsze cytaty z „Tanga”
Bibliografia




Bohaterowie
Artur (młody człowiek) – charakterystyka szczegółowa
Charakterystyka Eleonory
Charakterystyka Stomila
„Tango” – charakterystyka pozostałych bohaterów



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies