aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Król Edyp
Inne reguły:
· Istnienie chóru. Jego rolą było wprowadzanie kolejnych aktorów na scenę, jak również komentowanie i ocenianie przebiegu zdarzeń. W tragedii Chór pojawia się parokrotnie, przyjmując rolę komentatora, obserwatora, a czasem obrońcy tytułowego bohatera.
Sofokles zwiększył liczebność chóru z dwunastu do piętnastu osób.
· Jedność estetyki. Nie można było przeplatać scen tragicznych z komicznymi i odwrotnie. Sofokles był wierny tej regule. Dla niego niemożliwe było to, czego kilka wieków później dokonał pewien znamienity Anglik. U Szekspira komizm słowny czy sytuacyjny przeplatał się z tragicznymi wiadomościami, wystarczy chociażby wspomnieć Romea i Julię. To właśnie w tym dramacie pisarz wprowadził postacie komiczne (Marta czy lokaje), ujawniające swe zabawne oblicze nawet w sytuacjach klęski.
· Bohaterami są jedynie wybitne jednostki, wywodzące się z najwyższych rodów (a nie służba). Edyp pochodził ze znakomitego rodu Labdakidów. Odznaczał się (podobnie jak Kreon) niezwykłą mądrością, odwagą i poczuciem sprawiedliwości.
· Tytułowanie dzieła imieniem głównego bohatera (Antygona, Elektra, Król Edyp).
· Brak scen zbiorowych. Na scenie mogło przebywać jedynie trzech aktorów. Modyfikacji tej kwestii dokonał Szekspir, u którego sceny zbiorowe (walki, spotkania na rynku) są już typowe.
W tragedii w jednej scenie mogło występować najwyżej trzech aktorów. Pierwszego aktora do teatru wprowadził Tespis, drugiego Ajschylos, trzeciego zaś Sofokles.
strona: 1 2 3
a) trzynastu osób
b) osiemnastu osób
c) dwudziestu osób
d) piętnastu osób
Rozwiązanie
Drastyczne wydarzenia w „Królu Edypie”:
a) rozgrywają się poza akcją właściwą
b) są bardzo krwawe
c) są przedstawione z niezwykłym realizmem
d) przedstawione są szczegółowo
Rozwiązanie
W „Królu Edypie” zgodnie z zasadą decorum mamy do czynienia ze stylem:
a) potocznym
b) niskim
c) gwarowym
d) wysokim
Rozwiązanie
Więcej pytań
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Cechy dramatu antycznego na przykładzie struktury i kompozycji „Króla Edypa”
Inne reguły:
· Istnienie chóru. Jego rolą było wprowadzanie kolejnych aktorów na scenę, jak również komentowanie i ocenianie przebiegu zdarzeń. W tragedii Chór pojawia się parokrotnie, przyjmując rolę komentatora, obserwatora, a czasem obrońcy tytułowego bohatera.
Sofokles zwiększył liczebność chóru z dwunastu do piętnastu osób.
· Jedność estetyki. Nie można było przeplatać scen tragicznych z komicznymi i odwrotnie. Sofokles był wierny tej regule. Dla niego niemożliwe było to, czego kilka wieków później dokonał pewien znamienity Anglik. U Szekspira komizm słowny czy sytuacyjny przeplatał się z tragicznymi wiadomościami, wystarczy chociażby wspomnieć Romea i Julię. To właśnie w tym dramacie pisarz wprowadził postacie komiczne (Marta czy lokaje), ujawniające swe zabawne oblicze nawet w sytuacjach klęski.
· Bohaterami są jedynie wybitne jednostki, wywodzące się z najwyższych rodów (a nie służba). Edyp pochodził ze znakomitego rodu Labdakidów. Odznaczał się (podobnie jak Kreon) niezwykłą mądrością, odwagą i poczuciem sprawiedliwości.
· Tytułowanie dzieła imieniem głównego bohatera (Antygona, Elektra, Król Edyp).
· Brak scen zbiorowych. Na scenie mogło przebywać jedynie trzech aktorów. Modyfikacji tej kwestii dokonał Szekspir, u którego sceny zbiorowe (walki, spotkania na rynku) są już typowe.
W tragedii w jednej scenie mogło występować najwyżej trzech aktorów. Pierwszego aktora do teatru wprowadził Tespis, drugiego Ajschylos, trzeciego zaś Sofokles.
strona: 1 2 3
Szybki test:
Sofokles zwiększył liczebność chóru z dwunastu do:a) trzynastu osób
b) osiemnastu osób
c) dwudziestu osób
d) piętnastu osób
Rozwiązanie
Drastyczne wydarzenia w „Królu Edypie”:
a) rozgrywają się poza akcją właściwą
b) są bardzo krwawe
c) są przedstawione z niezwykłym realizmem
d) przedstawione są szczegółowo
Rozwiązanie
W „Królu Edypie” zgodnie z zasadą decorum mamy do czynienia ze stylem:
a) potocznym
b) niskim
c) gwarowym
d) wysokim
Rozwiązanie
Więcej pytań
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies
