Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Opowiadania Borowskiego

Narracja opowiadań Borowskiego



Narracja opowiadań wykorzystuje technikę kontrastu, czego przykładem może być fakt, iż Tadek z taką samą zręcznością posługuje się w swych opisach upoetyzowanym językiem stylu artystycznego (opisy przyrody: „Cień kasztanów jest zielony i miękki. Kołysze się lekko po ziemi jeszcze wilgotnej, bo świeżo skopanej, i wznosi się nad głową seledynową kopułą pachnącą poranną rosą. Drzewa tworzą wzdłuż drogi wysoki szpaler, a czuby ich rozpływają się w kolorycie nieba. Odurzająca woń bagna ciągnie się od stawów. Trawa zielona jak plusz srebrzy się jeszcze rosą, ale ziemia już paruje w słońcu. Będzie upał” – pierwszy akapit opowiadania „Dzień na Harmenzach”, córki i domku gospodarza na Harmenzach, czasów wolności czy ukochanej: „Myślę o tym, jak bardzo tęskniłem do Twojego ciała w te dni (…)Twoje perfumy i szlafrok, czerwony jak brokat z obrazów Velaskeza, ciężki, długi (strasznie go lubiłem, w jego ramach wyglądałaś najwspanialej, choć Ci o tym nigdy nie mówiłem” – „U nas, w Auschwitzu…”), co i więziennym żargonem (bogatym w wyrazy obce i wulgarne). Pokazuje w ten sposób w płaszczyźnie leksykalnej, że wolność i obóz koncentracyjny to dwa odmienne światy. Drewnowski pisze: „W prozie Borowskiego tkwi zasadnicza, nieuchronna sprzeczność – między światem pustym, lagrowanym, kamiennym a werwą i bujnością artystyczną”.

Prócz tego narrator nie unika w swych opisach elementów turpistycznych (na przykład brzydota owrzodzonej skóry: „Ale raz zrobiłem opatrunek jakiejś flegmony [ropień śródmięśniowy, druga klasyczna choroba oświęcimska](…) Miał flegmonę prawego pośladka, potem całego uda, kieszeń ropną”) oraz naturalistycznych (widoczne w opisach fizjologii: „Brzuchacz opięty kraciastą kamizelką z brelokiem, patriarchalnie siwy, apoplektycznie nerwowy Inżynier z brodą w klin”, czy walki o pożywienie).

Jaki jest narrator? Jest więźniem przeciętnym, jednym z wielu. Doświadczonym pobytem w kilku obozach i znającym zasady, które w nich panują. Zmierza do zajmowania takich funkcji w obozie, które dają mu określone korzyści, najczęściej lepsze i częstsze posiłki (raz jest sanitariuszem, innym razem pomocnikiem kapo lub członkiem Kanady). Swój spryt pożytkuje organizując jedzenie (zamienia kotły z zupą, by zabrać dla swojej grupy ten większy, co spotyka się ze zrozumieniem „pokrzywdzonych” więźniów: „kto pierwszy, ten lepszy”).Gdy tylko opowiadania ujrzały światło dzienne, wielu próbowało (i próbuje nadal) utożsamić narratora – Tadka, z autorem opowiadań – Tadeuszem Borowskim. Choć wiele elementów z ich biografii można uznać za podobne lub nawet jednolite (związek z koleżanką ze studiów Marią i praca w firmie budowlanej – „Pożegnanie z Marią”, okres pobytu na Pawiaku – „Chłopiec z Biblią”, praca fizyczna w majątku na Harmenzach - „Dzień na Harmenzach”, funkcja flegera - „U nas, w Auschwitzu…”, pobyt po wyzwoleniu przez amerykańską armię w obozie na przedmieściach Monachium, a dokładnie we Freimannie - opowiadanie „Bitwa pod Grunwaldem”), to jednak losy bohatera nie są odwzorowaniem natury i faktów z życia Tadeusza Borowskiego. Świadczą o tym chociażby wspomnienia jego współwięźniów o obozowych realiach. Z tych relacji wyłania się portret człowieka nieśmiałego, zagubionego, głodnego, a przede wszystkim - współczującego. Lementowicz stwierdza: „Autor pozostawia swojemu bohaterowi własne imię w myśl owej tragicznej winy, której nie można się wyprzeć: każdy, kto otarł się o śmierć i biernie jej przyglądał, kto przetrwał, ten ponosi współodpowiedzialność za to, co się stało”.

strona:    1    2  

Szybki test:

Technika behawiorystyczna polega na:
a) przedstawieniu człowieka, opisującym jego wygląd, zachowanie i język, a nie myśli czy wewnętrzne przekonania
b) przedstawieniu człowieka, opisującym jego charakter
c) przedstawieniu człowieka, opisującym jego myśli czy wewnętrzne przekonania, a nie wygląd
d) przedstawieniu człowieka, opisującym jego wygląd, zachowanie i język, a także myśli oraz wewnętrzne przekonania
Rozwiązanie

Narrator opowiadań jest:
a) więźniem niezauważalnym przez innych
b) więźniem przeciętnym, jednym z wielu
c) wyróżniającym się ogładą i inteligencją więźniem
d) wyróżniającym się siłą i uporem więźniem
Rozwiązanie

„»Moralność odwróconego dekalogu» polega na tym, że:
a) aby przeżyć w obozie mnie wolno było łamać zasad moralnych
b) należy zachować w obozie zasady dekalogu mimo wszystko
c) zachowania naganne w obozie na wolności są pożądane
d) zachowania naganne na wolności, w obozie są pożądane
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
Pożegnanie z Marią - streszczenie
Matura na Targowej - streszczenie
Chłopiec z Biblią - streszczenie
U nas, w Auschwitzu… - streszczenie
Ludzie, którzy szli - streszczenie
Dzień na Harmenzach - streszczenie
Proszę państwa do gazu - streszczenie
Śmierć powstańca - streszczenie
Bitwa pod Grunwaldem - streszczenie
„Oto jest dziwne opętanie człowieka przez człowieka” - człowiek zlagrowany
Biografia Tadeusza Borowskiego
Historia w opowiadaniach Tadeusza Borowskiego
Narracja opowiadań Borowskiego
Wątki autobiograficzne w opowiadaniach Borowskiego
„Bo żywi zawsze mają rację przeciw umarłym”, czyli rola opowiadań Borowskiego w powojennym świecie
Cechy opowiadań Borowskiego
Ważne cytaty z opowiadań Borowskiego
Słownictwo obozowe w opowiadaniach Borowskiego
Opowiadania Borowskiego na wielkim ekranie
Bibliografia




Bohaterowie



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies