Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Konrad Wallenrod

„Konrad Wallenrod” – streszczenie szczegółowe

Gdy Walter próbował potajemnie wymknąć się z zamku, przeczuwająca nieszczęście Aldona czekała na niego za miastem. W czasie tego smutnego spotkania doszło do rozstania małżonków. Walter powiedział żonie, by od tej chwili traktowała go jak zmarłego, by wyszła ponownie za mąż: „Jesteś młoda i piękna, znajdziesz pociechę, zapomnisz! / Wielu książąt dawniej o twą starało się rękę; / Jesteś wolna, jesteś wdową po wielkim człowieku, / Który dla dobra ojczyzny wyrzekł się - nawet i ciebie! / Bywaj zdrowa, zapomnij; zapłacz niekiedy nade mną: / Walter wszystko utracił, Walter sam jeden pozostał / Jako Wiatr na pustyni; błąkać się musi po świecie, / Zdradzać, mordować i potem ginąć śmiercią haniebną”, na co Aldona zakomunikowała, że nie zamierza wiązać się z nikim innym, lecz wstąpi do klasztoru, do bram którego odprowadził ją ukochany. Po smutnym pożegnaniu, Walter opuścił żonę, zabierając ze sobą starego wajdelotę… Tak zakończyła się Powieść Wajdeloty.

Po zakończeniu pięknej i wzruszającej opowieści, zebrani bracia domagali się dopowiedzenia dalszych losów Waltera i jego towarzysza. Interesowały ich również dalsze losy Aldony: „<> - wielki szmer na sali - / <> - słuchacze wołali”. W tym momencie ze swego miejsca zerwał się milczący do tej pory Konrad i zawołał, ze teraz on dokończy historię rozpoczętą przez wajdelotę: „Podaj mi lutnię, puchary nalewaj, / Zaśpiewam koniec, jeśli ty się boisz”. Po chwili jednak się rozmyślił z pomysłu dokończeniu losów Waltera Alfa. Chcąc jednak podzielić się swymi uczuciami z obecnymi, zaśpiewał balladę Alpuhara: „Wiem koniec pieśni, nie... zaśpiewam inną”.

BALLADA ALPUHARA

Ballada wielkiego mistrza przenosi zebranych słuchaczy do Hiszpanii, gdzie rodowici mieszkańcy otoczyli twierdzę Alpuhara: „Hiszpan pod miastem zatknął sztandary, / Jutro do szturmu uderzy. / O wschodzie słońca ryknęły spiże, / Rwą się okopy, mur wali, / Już z minaretów błysnęły krzyże, / Hiszpanie zamku dostali”. Historia była pretekstem do opowiedzenia o podstępie wodza muzułmańskich Maurów – Almanzora, który w czasie wojny z chrześcijańskimi rycerzami oblegającymi miasto Alpuhara uciekł w nieznanym kierunku, w momencie, gdy Hiszpanie mieli zająć twierdzę. Chrześcijanie, wierząc w swoje zwycięstwo, zaczęli już świętować, dzieląc łupy i ucztując.


W pewnym momencie pojawił się Almanzor, który dobrowolnie oddał się w hiszpańską niewolę pod pozorem pragnienia przyjęcia wiary chrześcijańskiej i bycia wasalem: „Hiszpanie - woła - na waszym progu / Przychodzę czołem uderzyć, / Przychodzę służyć waszemu Bogu, / Waszym prorokom uwierzyć” (podstęp nie został wykryty przez pysznych Hiszpanów). Almanzor został uściskany i szczerze ucałowany przez ważniejszych wodzów, którzy pogratulowali mu honorowego poddania się. A tymczasem on… zaraził wszystkich dżumą, przyniesioną z Grenady: „Pocałowaniem wszczepiłem w duszę / Jad, co was będzie pożerać, / Pójdźcie i patrzcie na me katusze: / Wy tak musicie umierać!”. Wkrótce epidemia zabrała wielu hiszpańskich wodzów i wojaków, a Hiszpanie uciekli z miasta.

Wallenrod zakończył balladę Alpuhara słowami: „Tak to przed laty mścili się Maurowie, / Wy chcecie wiedzieć o zemście Litwina?”, po czym zasnął, spojony wypitym winem. W tym czasie z uczty wymknął się owy tajemniczy wajdelota, który wyśpiewał pieśń i był autorem powieści. Gdy bracia zaczęli się zastanawiać nad tożsamością tajemniczego śpiewaka, pojawiły się pogłoski, że był to… Halban. Podobno w ten sposób chciał zmotywować Wallenroda do podjęcia konkretnego działania: „Że tym sposobem znowu chrześcijan / Przeciw pogaństwu do wojny zagrzewał”.

V. Wojna

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12  


Szybki test:

Pustelnica odrzuciła propozycję ucieczki z Wallenrodem po wypełnieniu przez niego przyrzeczenia, mówiąc, że:
a) upłynęło już zbyt wiele dni od czasów, gdy się poznali
b) chce umrzeć samotnie
c) nie może porzucić ślubów
d) nie kocha go już
Rozwiązanie

Nim Pustelnica wybrała samotny żywot, dorastała:
a) w biednej chacie
b) na królewskim dworze
c) w bogatym mieście
d) w bogatym zamku
Rozwiązanie

Przez pojęcie „wieści gminnej” Mickiewicz rozumiał:
a) zaginione przekazy ludowe
b) śpiewane przekazy ludowe
c) ustne podania ludowe
d) spisane przekazy ludowe
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
„Konrad Wallenrod” – streszczenie szczegółowe
Adam Mickiewicz - biografia
Streszczenie „Konrada Wallenroda” w pigułce
Czas i miejsce akcji „Konrada Wallenroda”
Konrad Wallenrod – szczegółowa charakterystyka
Geneza „Konrada Wallenroda”
„Konrad Wallenrod” jako powieść poetycka
Historia tragicznej miłości Konrada i Aldony
Konrad Wallenrod jako przykład bohatera bajronicznego
Plan wydarzeń „Konrada Wallenroda”
„Szczęścia w domu nie znalazł, bo go nie było w ojczyźnie”, czyli rozprawa na temat źródeł tragizmu Konrada Wallenroda
Tragizm Konrada Wallenroda
„Pieśń wajdeloty”, czyli rola poezji w życiu narodu
Motywy literackie w „Konradzie Wallenrodzie”
Aldona – szczegółowa charakterystyka
Kompozycja i język „Konrada Wallenroda”
„Macie bowiem wiedzieć, że są dwa sposoby walczenia – trzeba być lisem i lwem” – interpretacja motta
Halban – szczegółowa charakterystyka
Realia historyczne w utworze
Rekonstrukcja losów Konrada Wallenroda
Kalendarium życia i twórczości Adama Mickiewicza
Najważniejsze utwory Mickiewicza
Słynne cytaty i opinie o Mickiewiczu
Najważniejsze cytaty „Konrada Wallenroda:
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies