aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Konrad Wallenrod
Wersy 1 – 199. Rozpoczęła się wojna z Litwą, którą Konrad poprowadził bardzo nieudolnie, narażając Zakon na ogromne straty prowadzące do druzgocącej klęski. Sąd kapturowy, dowiadując się od szpiega o przeszłości Wallenroda (czyli Waltera Alfa), skazuje go na śmierć: „Dwanaście mieczów podnieśli do góry, / Wszystkie zmierzone - w jedną pierś Konrada”.
Po tej uczcie Witold uciekł z Malborka, czym zerwał sojusz z Zakonem. Zaczął grabić krzyżackie zamki i napadać na ich mieszkańców. Wreszcie wybuchła długo wyczekiwana przez zakonników (i ich mistrza) wojna z Litwą. Wallenrod miał w końcu okazję do realizacji swego podstępnego planu.
Konrad wyruszył na pole bitwy na czele armii, pod pozorem podboju litewskich terytoriów. Choć wszyscy spodziewali się jednoznacznej i druzgoczącej klęski wojsk litewskich, to jednak mijały miesiące, a do zimy do Marienburga nie dotarły żadne wieści o losie braci. W końcu pewnego dnia do stolicy wróciła z Konradem garstka pozostałych przy życiu żołnierzy. Rozgoryczenie dławiło przybyłych od środka, nie mogli uwierzyć w to, co się wydarzyło. Opowiadali o tym, jak Wallenrod nieudolnie dowodził zastępami rycerskimi, czym spowodował olbrzymią klęskę Krzyżaków: „Wszystko zginęło, Konrad wszystkich zgubił; / On, co z oręża takiej nabył chwały, / On, co się dawniej roztropnością chlubił: / W ostatniej wojnie lękliwy; niedbały (…)I tak w zapale wojennym ostygnął, / Ze ludu swego nie wzruszony łzami, / Miecza na jego obronę nie dźwignął; / Z założonymi na piersiach rękami / Cały dzień dumał lub z Halbanem gadał (…)O hańbo w dziejach mężnego Zakonu! / Wielki Mistrz pierwszy uciekł z pola bitwy. / Zamiast wawrzynów i sutego plonu / Przywiózł wiadomość o zwycięstwach Litwy”.
Gdy zebrał się tajny kapturowy sąd, składający się z dwunastu rycerzy krzyżackich i mający za zadanie: „Karać potężnych swoich władców zbrodnie, / Nazbyt gorszące lub ukryte światu”, jeden z zebranych sędziów podzielił się wiadomościami o przeszłości wielkiego mistrza, które uzyskał od szpiegów: „Straszliwi sędziowie! / Już nasze podejrzenie stwierdzone dowodem: / Człowiek, co się Konradem Wallenrodem zowie, / Nie jest Wallenrodem”. Cała prawda o wodzu została ujawniona, nie było już nic do ukrycia…
Podobno dwanaście lat temu był on giermkiem rycerza Konrada Wallenroda, który zaginął bez wieści w czasie wyprawy wojennej do Palestyny. Prawdopodobnie został zabity przez własnego giermka, czyli mistrza! Ten po dokonaniu zbrodni zaczął się posługiwać imieniem zacnego wodza… Uciekł do Hiszpanii, gdzie jako Wallenrod, wsławił się bohaterstwem i męstwem oraz złożył zakonne śluby. Po latach oddanej służby zakonowi, został wybrany wielkim mistrzem. „Konrad Wallenrod” – streszczenie szczegółowe
Wersy 1 – 199. Rozpoczęła się wojna z Litwą, którą Konrad poprowadził bardzo nieudolnie, narażając Zakon na ogromne straty prowadzące do druzgocącej klęski. Sąd kapturowy, dowiadując się od szpiega o przeszłości Wallenroda (czyli Waltera Alfa), skazuje go na śmierć: „Dwanaście mieczów podnieśli do góry, / Wszystkie zmierzone - w jedną pierś Konrada”.
Po tej uczcie Witold uciekł z Malborka, czym zerwał sojusz z Zakonem. Zaczął grabić krzyżackie zamki i napadać na ich mieszkańców. Wreszcie wybuchła długo wyczekiwana przez zakonników (i ich mistrza) wojna z Litwą. Wallenrod miał w końcu okazję do realizacji swego podstępnego planu.
Konrad wyruszył na pole bitwy na czele armii, pod pozorem podboju litewskich terytoriów. Choć wszyscy spodziewali się jednoznacznej i druzgoczącej klęski wojsk litewskich, to jednak mijały miesiące, a do zimy do Marienburga nie dotarły żadne wieści o losie braci. W końcu pewnego dnia do stolicy wróciła z Konradem garstka pozostałych przy życiu żołnierzy. Rozgoryczenie dławiło przybyłych od środka, nie mogli uwierzyć w to, co się wydarzyło. Opowiadali o tym, jak Wallenrod nieudolnie dowodził zastępami rycerskimi, czym spowodował olbrzymią klęskę Krzyżaków: „Wszystko zginęło, Konrad wszystkich zgubił; / On, co z oręża takiej nabył chwały, / On, co się dawniej roztropnością chlubił: / W ostatniej wojnie lękliwy; niedbały (…)I tak w zapale wojennym ostygnął, / Ze ludu swego nie wzruszony łzami, / Miecza na jego obronę nie dźwignął; / Z założonymi na piersiach rękami / Cały dzień dumał lub z Halbanem gadał (…)O hańbo w dziejach mężnego Zakonu! / Wielki Mistrz pierwszy uciekł z pola bitwy. / Zamiast wawrzynów i sutego plonu / Przywiózł wiadomość o zwycięstwach Litwy”.
Gdy zebrał się tajny kapturowy sąd, składający się z dwunastu rycerzy krzyżackich i mający za zadanie: „Karać potężnych swoich władców zbrodnie, / Nazbyt gorszące lub ukryte światu”, jeden z zebranych sędziów podzielił się wiadomościami o przeszłości wielkiego mistrza, które uzyskał od szpiegów: „Straszliwi sędziowie! / Już nasze podejrzenie stwierdzone dowodem: / Człowiek, co się Konradem Wallenrodem zowie, / Nie jest Wallenrodem”. Cała prawda o wodzu została ujawniona, nie było już nic do ukrycia…
Wnioski były następujące: sprawcą druzgocącej klęski Krzyżaków był tajemniczy giermek - zabójca, posługujący się nazwiskiem Wallenroda. Jakby tego było mało, szpiedzy przekazali sędziom informacje o częstych rozmowach mistrza, prowadzonych w języku litewskim z zamkniętą w wieży Pustelnicą. Te informacje stały się przyczyną wydania wyroku śmierci na Konrada: „Sędziowie! ja na Mistrza zaskarżenie kładę / O fałsz, zabójstwo, herezyją, zdradę”. Odezwały się głosy: „- <
VI. Pożegnanie
Wersy 1 – 191. Konrad żegna się z ukochaną żoną, wyznaje są radość z powodu dopełnienia ślubów („Jam to uczynił, dopełnił przysięgi, / Starszniejszej zemsty nie wymyśli piekło.”) oraz pragnienie powrotu z Aldoną na Litwę. Kobieta jednak nie chce złamać ślubów, czym doprowadza rycerza do rozpaczy. Nazajutrz następuje ostateczne pożegnanie kochanków. Potem Konrad barykaduje się z Halbanem w komnacie i popełnia samobójstwo (z żalu po tej stracie umiera Aldona). Zrozpaczony starzec postanawia pozostać przy życiu, by rozgłosić na Litwie sławę umierającego („Z tej pieśni wstanie mściciel naszych kości”).
strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Szybki test:
Wallenrod zmarł, bo:a) wypił zatrute wino
b) zamordowali go zakonnicy
c) był ciężko ranny
d) zamordował go szpieg
Rozwiązanie
Wilia to:
a) jezioro w Prusach
b) prawdziwe imię Pustelnicy
c) kochanka Wallenroda
d) litewska rzeka
Rozwiązanie
Almanzor był:
a) wodzem muzułmańskich Maurów
b) wielkim mistrzem krzyżackim
c) litewskim wojownikiem
d) wodzem muzułmańskich Otomanów
Rozwiązanie
Więcej pytań
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies