aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Konrad Wallenrod
Wajdelota to nazwa wróżbity czy bard pochodzącego z pogańskiej Litwy.
Wajdelota opowiedział ponadto o swym życiu, gdy w niemieckich kajdanach wleczono go od ołtarza, a nikt nie ofiarował mu pomocy. Zestarzał się potem samotnie w obcej ziemi, cały czas płacząc za swą ojczyzną – ukochaną Litwą. Dziś już sam nie wiedział, gdzie leży jego dom… Tylko w sercu pielęgnuje wspomnienie o najpiękniejszych chwilach w ojczyźnie.
Gdy skończył – czekał na reakcję wielkiego mistrza (podobnie jak reszta zebranych). W trakcie tej przemowy nie umknęło wzrokowi zebranych, jak Witold zmieniał się na twarzy, gdy wajdelota mówił o zdrajcach. Władca najpierw zsiniał, potem pobladł, by w końcu się zaczerwienić. Widać było, że dręczył go gniew. Na koniec ścisnął trzymaną szablę i poszedł, roztrącając zdziwioną gromadę: „Spojrzał na starca, zahamował kroku, / I chmura gniewu, nad czołem wisząca, / Opada nagle w bystrym łez potoku”. Po tym wrócił na swe miejsce, zasłonił twarz płaszczem i oddał się samotnym myślom. Niemcy zaczęli się po cichu zastanawiać nad tym, kto dopuścił do biesiady wajdelotę, którego nazwali „żebrzącym dziadem”. Wtem powstał Konrad i zakomunikował, że dziś zakon, podług starego zwyczaju, bierze podarunki od miast i książąt, tak jak hołdy z podległego kraju. Nazwał niedawną piosenkę taką właśnie ofiarą i powiedział, by nie zabraniali starcowi złożenia hołdu („Weźmijmy piosnkę, będzie to grosz wdowi”).
Wallenrod powiedział, że zebranym w zakonie książętom litewskim miło będzie posłuchać o dawnych czasach: „Słyszeć, w ojczystej odświeżoną mowie”. Pozwolił przy tym oddalić się tym, którzy nie znali tego obcego języka podkreślając, że on lubi słuchać nieznanych słów (przecież doskonale znał litewski, ponieważ sam był Litwinem): „Ja czasem lubię te posępne jęki / Niezrozumiałej litewskiej piosenki, / Jak lubię łoskot rozhukanej fali / Albo szmer cichy wiosennego deszczu; Przy nich spać miło. - Śpiewaj, stary wieszczu!”.
PIEŚŃ WAJDELOTY „Konrad Wallenrod” – streszczenie szczegółowe
Wajdelota to nazwa wróżbity czy bard pochodzącego z pogańskiej Litwy.
Wajdelota opowiedział ponadto o swym życiu, gdy w niemieckich kajdanach wleczono go od ołtarza, a nikt nie ofiarował mu pomocy. Zestarzał się potem samotnie w obcej ziemi, cały czas płacząc za swą ojczyzną – ukochaną Litwą. Dziś już sam nie wiedział, gdzie leży jego dom… Tylko w sercu pielęgnuje wspomnienie o najpiękniejszych chwilach w ojczyźnie.
Gdy skończył – czekał na reakcję wielkiego mistrza (podobnie jak reszta zebranych). W trakcie tej przemowy nie umknęło wzrokowi zebranych, jak Witold zmieniał się na twarzy, gdy wajdelota mówił o zdrajcach. Władca najpierw zsiniał, potem pobladł, by w końcu się zaczerwienić. Widać było, że dręczył go gniew. Na koniec ścisnął trzymaną szablę i poszedł, roztrącając zdziwioną gromadę: „Spojrzał na starca, zahamował kroku, / I chmura gniewu, nad czołem wisząca, / Opada nagle w bystrym łez potoku”. Po tym wrócił na swe miejsce, zasłonił twarz płaszczem i oddał się samotnym myślom. Niemcy zaczęli się po cichu zastanawiać nad tym, kto dopuścił do biesiady wajdelotę, którego nazwali „żebrzącym dziadem”. Wtem powstał Konrad i zakomunikował, że dziś zakon, podług starego zwyczaju, bierze podarunki od miast i książąt, tak jak hołdy z podległego kraju. Nazwał niedawną piosenkę taką właśnie ofiarą i powiedział, by nie zabraniali starcowi złożenia hołdu („Weźmijmy piosnkę, będzie to grosz wdowi”).
Wallenrod powiedział, że zebranym w zakonie książętom litewskim miło będzie posłuchać o dawnych czasach: „Słyszeć, w ojczystej odświeżoną mowie”. Pozwolił przy tym oddalić się tym, którzy nie znali tego obcego języka podkreślając, że on lubi słuchać nieznanych słów (przecież doskonale znał litewski, ponieważ sam był Litwinem): „Ja czasem lubię te posępne jęki / Niezrozumiałej litewskiej piosenki, / Jak lubię łoskot rozhukanej fali / Albo szmer cichy wiosennego deszczu; Przy nich spać miło. - Śpiewaj, stary wieszczu!”.
Otrzymawszy zgodę Konrada, Wajdelota śpiewa swą pieśń. Opowiada o narodzie litewskim, którego sąsiadami są rycerze z czarnymi krzyżami na płaszczach, co jest dla tych pierwszych źródłem zguby, złą przepowiednią. Motywem przewodnim lirycznej pieśni są walory „wieści gminnej” i „pieśni gminnej”, które mają wieczną moc. Tylko one są w stanie przetrwać, nawet w momencie, gdy wyginie cały naród, o którym opowiadają: „O wieści gminna! Ty arko przymierza / Między dawnymi i młodszymi laty: / W tobie lud składa broń swego rycerza, / Swych myśli przędzę i swych uczuć kwiaty”. Przez pojęcie „wieści gminnej” Mickiewicz rozumiał ustne podania ludowe: „O pieśni gminna, ty stoisz na straży / Narodowego pamiątek kościoła”. Z kolei „pieśń gminna” to według narodowego wieszcza śpiewane przekazy ludowe: „Płomień rozgryzie malowane dzieje, / Skarby mieczowi spustoszą złodzieje, / Pieśń ujdzie cało (…)”.
Gdy śpiewak kończy swą pieśń, zaczyna opowiadać Powieść Wajdeloty.
POWIEŚĆ WAJDELOTY
Powieść zaczynają znane słowa: „Skąd Litwini wracali? - Z nocnej wracali wycieczki”.
Ta część utworu jest pisana tak zwanym polskim heksametrem, czyli wzorowaną na heksametrze daktylicznym akcentuacyjną miarą wierszową. Stosuje się go w polskiej poezji. Przykład: „skąd Litwini wracali? Z nocnej wracali wycieczki”.
Wajdelota powraca do przeszłości i opowiada o młodości Konrada Wallenroda.
Gdy pewnego dnia Litwini wracali z terytorium zakonu, gdzie udali się w ciężkich zbrojach, zabrali ze sobą dwóch rycerzy (oczywiście prócz licznych, bogatych łupów i jeńców niemieckich), którzy w czasie bitwy sami: „hufce niemieckie rzuciwszy / Między Litwinów uciekli”. Wszyscy przyjechali do Kowna, którym rządził książę Kiejstut.
strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Szybki test:
Wilia to:a) kochanka Wallenroda
b) prawdziwe imię Pustelnicy
c) jezioro w Prusach
d) litewska rzeka
Rozwiązanie
Książę Witold przyjechał do Malborka, bo:
a) Jagiełło zepchnął go z tronu
b) chciał zostać zakonnikiem
c) chciał zemścić się na Kiejstucie
d) zakochał się
Rozwiązanie
Wallenrod słynął z tego, że:
a) walczył z Maurami i Otomanami
b) był zawsze pierwszy nie tylko w walce, lecz i w różnych konkursach rycerskich
c) wszystkie odpowiedzi są poprawne
d) we wszystkich bitwach stał na czele wojsk
Rozwiązanie
Więcej pytań
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies