Streszczenie „Makbeta” w pigułce
„Makbet” to tragedia Williama Szekspira, napisana około 1606 roku, za panowania króla Jakuba I Stuarta. Należy do czterech wielkich tragedii autora, obok „Hamleta”, „Otella” i „Króla Leara”, i jest najkrótszą z nich. Ma pięć aktów i 27 scen, a większość tekstu to wiersz biały. Szekspir oparł fabułę na „Kronikach Anglii, Szkocji i Irlandii” Raphaela Holinsheda z 1587 roku, a akcję umieścił w Szkocji w XI wieku. Tragedia pokazuje, jak ambicja prowadzi człowieka do zbrodni, zbrodnia do kolejnych zbrodni, a te do upadku.
Akt I: wiedźmy, przepowiednia i plan zbrodni
Trzy wiedźmy w burzy umawiają się na spotkanie z Makbetem. W obozie król Dunkan słyszy, że jego generał Makbet pokonał buntowników i Norwegów, więc nagradza go tytułem tana Kawdoru, odebranym zdrajcy. Wracający z bitwy Makbet i Banko spotykają wiedźmy, które pozdrawiają Makbeta jako tana Glamis, tana Kawdoru i przyszłego króla, a Banka jako ojca królów. Zaraz potem Rosse i Angus ogłaszają Makbeta tanem Kawdoru, więc dwie przepowiednie już się spełniły. Gdy Dunkan wyznacza następcą syna Malkolma, Makbet zaczyna myśleć o zbrodni. W zamku w Inverness Lady Makbet czyta list męża, wzywa złe duchy, żeby odebrały jej litość, i radzi mu: By świat oszukać, bądź jak świat jest cały
. Makbet waha się, bo jest krewnym i gospodarzem króla, ale żona zarzuca mu tchórzostwo i układa plan. Upije dwóch strażników królewskich, a winę za zabójstwo zrzucą na nich.
Akt II: zabójstwo Dunkana
W nocy Makbet widzi w powietrzu sztylet, który prowadzi go do komnaty króla, i zabija śpiącego Dunkana. Wraca przerażony i mówi, że słyszał głos: Makbet sen zabił
. Lady Makbet sama zanosi sztylety do komnaty i smaruje krwią śpiących strażników. Rano Makduf odkrywa ciało, a Makbet w udanym gniewie zabija strażników, żeby nikt ich nie przesłuchał. Synowie Dunkana, Malkolm i Donalbein, uciekają do Anglii i do Irlandii, bo boją się o życie. Podejrzenie pada na nich, a Makbet jedzie do Scone na koronację. Makduf nie jedzie i wraca do swojego zamku w Fife.
Akt III: zabójstwo Banka i uczta
Makbet jest królem, ale boi się Banka, któremu wiedźmy obiecały potomków na tronie. Najmuje morderców, którzy mają zabić Banka i jego syna Fleance’a. Banko ginie, a Fleance ucieka. Na uczcie Makbet widzi ducha Banka na swoim miejscu i traci panowanie nad sobą, więc Lady Makbet odsyła gości. Król postanawia znowu odwiedzić wiedźmy. Mówi: Tak już głęboko we krwi ludzkiej brodzę, Że równie ciężko w tył kroki odwodzić, Jak już do brzegu drugiego przebrodzić
. W krótkiej scenie Hekate, bogini czarów, beszta wiedźmy, że bez niej wdały się w sprawy Makbeta. Na końcu dwaj szkoccy panowie rozmawiają o rządach tyrana i o ucieczce Makdufa do Anglii.
Akt IV: zjawy, rzeź w Fife i armia Malkolma
W pieczarze wiedźmy wywołują dla Makbeta trzy zjawy. Pierwsza każe mu strzec się Makdufa, druga mówi, że nie zabije go nikt zrodzony z kobiety, a trzecia, że nie przegra, dopóki las Birnam nie ruszy na Dunsinane. Potem Makbet widzi ośmiu królów z rodu Banka. Po wieści o ucieczce Makdufa król rozkazuje napaść na jego zamek, a w Fife zabici zostają Lady Makduf i jej syn. W Anglii Malkolm sprawdza, czy Makduf jest szczery, i opisuje własne rzekome wady. Gdy widzi, że Makduf pozostaje lojalny wobec ojczyzny, odwołuje swoje słowa. Rosse przynosi Makdufowi wiadomość o śmierci rodziny, a Makduf przysięga zemstę. Malkolm z angielskim wojskiem Siwarda rusza na Szkocję.
Akt V: sen Lady Makbet i upadek tyrana
Lady Makbet lunatykuje i bez końca trze ręce, które wydają jej się poplamione krwią. Lekarz mówi, że potrzebuje ona raczej księdza niż lekarza. Wojska Malkolma zbierają się pod lasem Birnam, a żołnierze niosą gałęzie, żeby ukryć swoją liczbę. W Dunsinane Makbet słyszy, że królowa umarła, i mówi, że życie jest powieścią opowiadaną przez głupca, która nic nie znaczy, a zaraz potem posłaniec donosi, że las się rusza. W bitwie Makbet zabija młodego Siwarda, ale w pojedynku z Makdufem dowiaduje się, że Makduf został przed czasem wydarty z łona matki, więc nie jest zrodzony w zwykły sposób. Mimo to nie chce się poddać i ginie. Makduf wnosi jego głowę, Malkolm zostaje królem Szkocji i mianuje tanów hrabiami.
Pytania i odpowiedzi
Ile aktów i scen ma „Makbet”?
Pięć aktów i 27 scen: siedem w akcie I, cztery w II, sześć w III, trzy w IV i siedem w V.
Który akt jest najważniejszy dla fabuły?
Akt II, w którym Makbet zabija Dunkana. To punkt kulminacyjny tragedii, bo po tej zbrodni Makbet jest już zmuszony do kolejnych.
Gdzie przeczytać dokładny opis każdej sceny?
W streszczeniu szczegółowym. Kolejność wydarzeń w punktach pokazuje plan wydarzeń.