„PrzedwioÅ›nie” – szczegółowe streszczenie - strona 2
Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Przedwiośnie

„PrzedwioÅ›nie” – szczegółowe streszczenie

Autor: Karolina Marlêga

Na stronie trzydziestej siódmej owego „pamiÄ™tniczka” znajdowaÅ‚a siÄ™ wiadomość, „iż do liczby piÄ™tnastu obywateli na Rusi, którzy do powstania przystÄ…pili i caÅ‚ym swym majÄ…tkiem je poparli, należaÅ‚ Kalikst Grzegorz Baryka, dziedzic SoÅ‚owijówki z przylegÅ‚oÅ›ciami”. Mężczyzna ten byÅ‚ pradziadkiem Seweryna. Kalikst Baryka sÅ‚ono zapÅ‚aciÅ‚ za swoje poparcie dla powstania. Mężczyzna musiaÅ‚ w popÅ‚ochu przed Rosjanami opuÅ›cić swój dworek w SoÅ‚owijówce, który zostaÅ‚ doszczÄ™tnie spalony. Kalikst byÅ‚ zmuszony do tuÅ‚aczki i tak, z majÄ™tnego dziedzica, zostaÅ‚ biednym włóczÄ™gÄ…, paÅ‚ajÄ…cym siÄ™ każdej pracy na obczyźnie.

„SoÅ‚owijówka staÅ‚a siÄ™ mitem rodzinnym, klechdÄ…, podawanÄ… w coraz to innej postaci, o czymÅ› dalekim, sÅ‚awnym, dostojnym, przeogromnym”. Legenda o dworku z czasem urosÅ‚a do wielkich rozmiarów. Ojciec Seweryna pod notatkÄ… w pamiÄ™tniczku dopisaÅ‚ „Pilnować jak oka w gÅ‚owie”, byÅ‚a to informacja dla potomnych, aby pielÄ™gnowali wiedzÄ™ o swoim szlacheckim pochodzeniu.

Książka ta towarzyszyÅ‚a Sewerynowi podczas caÅ‚ego życia. Tak narrator mówi o znaczeniu pamiÄ™tniczka dla Seweryna: „ByÅ‚o w tej książeczce zawarte jak gdyby coÅ› z religii, której siÄ™ nawet nie wyznaje i nie praktykuje, lecz którÄ… siÄ™ z uszanowaniem toleruje. ByÅ‚o w niej coÅ› z zapachu kwiatu na wiosnÄ™, którego czÅ‚owiek silny, praktyczny i zajÄ™ty interesami nie spostrzega, choćby naÅ„ patrzaÅ‚, lecz który z niskiej ziemi i z cienia patrzy naÅ„ wiernie mimo wszystko i mimo wszystko woÅ„ swÄ… ku niemu wylewa”. PamiÄ™tniczek ten pozwalaÅ‚ mężczyźnie czuć siÄ™ lepszym od napotykanych po drodze urzÄ™dników i karierowiczów.

Po wielu latach kariery zawodowej Seweryn Baryka znalazÅ‚ siÄ™ w Baku, gdzie piastowaÅ‚ wysokie stanowisko i miaÅ‚ pod sobÄ… caÅ‚e biuro. MieszkaÅ‚ we wspaniaÅ‚ym apartamencie, którego podÅ‚ogi zdobiÅ‚y perskie dywany. Mieszkanie to byÅ‚o wyposażone w najdroższe i najwykwintniejsze sprzÄ™ty i dekoracje. Na koncie bankowym Baryki znajdowaÅ‚o siÄ™ wówczas kilkaset tysiÄ™cy rubli, odÅ‚ożonych na „czarnÄ… godzinÄ™”. Mężczyzna byÅ‚ szanowanym czÅ‚owiekiem, zwÅ‚aszcza w Å›rodowisku Polaków. Pod wpÅ‚ywem małżonki, Seweryn czÄ™sto myÅ›laÅ‚ o powrocie do Polski i o osiedleniu siÄ™ nad Wisłą, jednak wspaniaÅ‚a posada i jeszcze lepsze zarobki spowodowaÅ‚y, że nie opuÅ›ciÅ‚ Baku. Dodatkowo ciepÅ‚y klimat, wspaniaÅ‚e potrawy, sklepy i krajobrazy utrudniaÅ‚y opuszczenie piÄ™knego miasta. „NieÅ›wiadomie czy podÅ›wiadomie trzymaÅ‚o jeszcze przywiÄ…zanie do caÅ‚ego ukÅ‚adu stosunków, do przepotÄ™gi carsko-rosyjskiej, na której siedziaÅ‚o siÄ™ jak mucha na uprzęży Å›ciskajÄ…cej Å‚eb i boki dzikiego, obcego rumaka” - niewÄ…tpliwie byÅ‚ to najsilniejszy powód zatrzymujÄ…cy BarykÄ™ w Baku.
Bogacący się z każdym rokiem Seweryn całą swoją uwagę poświęcał Cezaremu. Chłopiec miał najlepszych nauczycieli języka francuskiego, angielskiego, niemieckiego i polskiego. W gimnazjum także uczyli go najlepsi i najdrożsi wychowawcy. Czarek był dobrym uczniem, ale mógłby być lepszym, gdyby nie przewrażliwieni rodzice, którzy częstokroć przerywali mu naukę w obawie, że się przemęcza. Seweryn spędzał mnóstwo czasu z synem sam na sam w swoim gabinecie, gdzie uczył go tabliczki mnożenia lub odrabiali wspólnie zadania z francuskiego, czy polskiego. Pomimo usilnych starań rodziców, ich dziecko wciąż dużo lepiej mówiło po rosyjsku niż po polsku.

CZĘŚĆ PIERWSZA: SZKLANE DOMY

Po wybuchu I wojny Å›wiatowej Seweryn zostaÅ‚ wcielony do armii rosyjskiej i wysÅ‚ano go na front zachodni. Cezary poczuÅ‚ swobodÄ™ i pokazaÅ‚ swoje prawdziwe oblicze. Matka nie potrafi zapanować nad niegrzecznym czternastolatkiem. Pani Jadwiga wspomina czasy spÄ™dzone w Siedlcach i swojego dawnego ukochanego – Szymona Gajowca. Seweryn wysyÅ‚a listy z frontu. Informuje, że walczy w Prusach Wschodnich, a nastÄ™pnie Karpatach.

Gdy Cezary skoÅ„czyÅ‚ czternaÅ›cie lat, powoÅ‚ano do wojska jego ojca, ponieważ wybuchÅ‚a wojna. Wydarzenie to zniszczyÅ‚o idyllÄ™ życia Baryków. Cezary odprowadziÅ‚ ojca do portu, gdzie czekaÅ‚ statek pÅ‚ynÄ…cy do Astrachania. MÅ‚odzieniec nie odczuwaÅ‚ z tego powodu żalu, lecz ekscytacjÄ™. PodobaÅ‚ mu siÄ™ widok ojca w mundurze oficerskim. ZupeÅ‚nie inaczej reagowaÅ‚a żona Seweryna, która od Å›witu do nocy lamentowaÅ‚a. „Dopiero gdy ojciec w gronie innych oficerów zostaÅ‚ na pokÅ‚adzie, a on sam z matkÄ… na brzegu, i kÅ‚adkÄ™ z haÅ‚asem odepchniÄ™to, Cezarek doznaÅ‚ napadu przerażenia, jakiego jeszcze nigdy w życiu nie doÅ›wiadczyÅ‚” wtedy też, mÅ‚odzieniec poczuÅ‚ przejmujÄ…cy smutek. Gdy Cezary wpadÅ‚ w lament ojciec krzyknÄ…Å‚, że niedÅ‚ugo wróci, ponieważ zwyciÄ™stwo armii rosyjskiej jest przesÄ…dzone, a dziaÅ‚ania zbrojne potrwajÄ…, co najwyżej dwa miesiÄ…ce. Cezary w drodze powrotnej do domu poczuÅ‚ siÄ™ wolnym, wyswobodzonym z ojcowskiej opieki. Co prawda Seweryn nigdy nie karaÅ‚ syna, ale sprawowaÅ‚ nad nim żelaznÄ… wÅ‚adzÄ™: „ByÅ‚y to kanony i paragrafy woli, narzucone z uÅ›miechem i w gronie pieszczotek. ByÅ‚ to rzÄ…d samowÅ‚adny i dyktatura tak niezÅ‚omna, iż nic, literalnie nic nie mogÅ‚o jej przeÅ‚amać”.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21    22    23    24    25    26    27    28    29    30    31    32    33    34    35    36    37    38    39    40    41    42  

Szybki test:

Główny cel zebrania warszawskich komunistów to:
a) nawoływanie do pojednania
b) krytyka proletariatu
c) atak na polskie władze i burżuazję
d) wprowadzenie polskiej waluty
RozwiÄ…zanie

Rodzice Karoliny zginęli:
a) w wyniku bratobójczych walk na Ukrainie
b) "od bolszewików"
c) zamordowani przez Polaków
d) popełniając samobójstwo
RozwiÄ…zanie

Co najlepiej wychodziło Wandzie Okszyńskiej?
a) gra na pianinie
b) gra na nerwach
c) gra na fortepianie
d) gra na skrzypcach
RozwiÄ…zanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„PrzedwioÅ›nie” – szczegółowe streszczenie
„PrzedwioÅ›nie” – streszczenie w piguÅ‚ce
Czas i miejsce akcji w „PrzedwioÅ›niu”
Geneza „PrzedwioÅ›nia”
Funkcja mitu szklanych domów w „PrzedwioÅ›niu”
Problemy spoÅ‚eczne w „PrzedwioÅ›niu”
Obraz rewolucji w „PrzedwioÅ›niu”
Interpretacja zakoÅ„czenia „PrzedwioÅ›nia”
Historia w „PrzedwioÅ›niu”
Znaczenie tytułu powieści
Szczegółowy plan wydarzeÅ„ „PrzedwioÅ›nia”
Wizje Polski w „PrzedwioÅ›niu”
Życiorys Stefana Żeromskiego
Problematyka psychologiczna „PrzedwioÅ›nia”
Konstrukcja, kompozycja i narracja „PrzedwioÅ›nia”
Filozofia w „PrzedwioÅ›niu”
Ekranizacje „PrzedwioÅ›nia”
Stefan Żeromski - kalendarium twórczości
Najważniejsze cytaty w „PrzedwioÅ›niu”
Bibliografia




Bohaterowie
Cezary Baryka – szczegółowa charakterystyka
Droga życiowa Cezarego Baryki – od niedojrzaÅ‚ego czternastolatka do wciąż niedojrzaÅ‚ego dwudziestoczterolatka
Charakterystyka pozostaÅ‚ych bohaterów „PrzedwioÅ›nia”
Jadwiga Baryka - charakterystyka
Seweryn Baryka – charakterystyka



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies