aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Przedwiośnie
Ostatnia scena powieści jest zaskakująca. Widzimy w niej głównego bohatera idącego na czele pochodu strajkujących robotników. Zdziwienie budzi fakt, że kilka scen wcześniej Baryka otwarcie podważa zdolność klasy robotniczej do objęcia władzy. Jednak jego ubiór, czyli „lejbik żołnierski i czapka żołnierska”, świadczy o tym, że chce podkreślić fakt, iż walczył o niepodległość Polski i przejmuje się jej losem. Cezary nie pojednał się z komunistami, ale walczył o swoje sprawy. Można wnioskować, że postawa, jaką reprezentuje młody bohater jest syntezą państwowej myśli Gajowca i komunistycznej Lulka. Jej istotą jest zapewnienie godziwych warunków życia najuboższym warstwom społecznym w demokratycznym państwie.
Jego oderwanie się od maszerujących to symbol przeżywania indywidualnego buntu. Sprzeciwiał się rzeczywistości, jaka panowała w Polsce. Ten desperacki akt był dodatkowo spowodowany emocjami, które zostały pobudzone przez rozmowę z Laurą. Cezary zdawał się już zapomnieć o nawłockiej miłości, ale spotkanie z ukochaną doprowadziło do tego, że znów poczuł wielki gniew i nienawiść do całego świata.
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Interpretacja zakończenia „Przedwiośnia”
Ostatnia scena powieści jest zaskakująca. Widzimy w niej głównego bohatera idącego na czele pochodu strajkujących robotników. Zdziwienie budzi fakt, że kilka scen wcześniej Baryka otwarcie podważa zdolność klasy robotniczej do objęcia władzy. Jednak jego ubiór, czyli „lejbik żołnierski i czapka żołnierska”, świadczy o tym, że chce podkreślić fakt, iż walczył o niepodległość Polski i przejmuje się jej losem. Cezary nie pojednał się z komunistami, ale walczył o swoje sprawy. Można wnioskować, że postawa, jaką reprezentuje młody bohater jest syntezą państwowej myśli Gajowca i komunistycznej Lulka. Jej istotą jest zapewnienie godziwych warunków życia najuboższym warstwom społecznym w demokratycznym państwie.
Jego oderwanie się od maszerujących to symbol przeżywania indywidualnego buntu. Sprzeciwiał się rzeczywistości, jaka panowała w Polsce. Ten desperacki akt był dodatkowo spowodowany emocjami, które zostały pobudzone przez rozmowę z Laurą. Cezary zdawał się już zapomnieć o nawłockiej miłości, ale spotkanie z ukochaną doprowadziło do tego, że znów poczuł wielki gniew i nienawiść do całego świata.
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies
