aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Przedwiośnie
Prace nad „Przedwiośniem” zostały ukończone przez Żeromskiego 21 września 1924 roku w Konstancinie. Po raz pierwszy dzieło zostało wydane w Warszawie tego samego roku. Najogólniej rzecz ujmując, utwór był reakcją na tragiczną sytuację nowoutworzonej II Rzeczpospolitej.
Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku, Polsce udało się ustalić kształt granic, ustabilizować swoją pozycję na arenie międzynarodowej, rozpocząć procesy integracyjne wewnątrz państwa, lecz były to jedyne pozytywne dokonania ówcześnie rządzących. Do największych bolączek kraju w latach 1918 – 1925 należało:
1. rozdrobnienie frakcji politycznych w parlamencie (w pierwszym sejmie, w 1919 roku, znalazło się aż osiemnaście ugrupowań),
2. zawierane koalicje rządowe nie miały szans na przetrwanie,
3. zamach na życie pierwszego wybranego prezydenta Gabriela Narutowicza,
4. ludność kresowa przejawiała tendencje separatystyczne,
5. wielkie bezrobocie i niskie płace robotników,
6. tragiczna sytuacja ekonomiczna (inflacja sięgała kilkuset procent; nastała recesja gospodarcza; zanim wprowadzono polski pieniądz, na rynku panowała tzw. mozaika walutowa; wszędzie obecna była lichwa).
Stefan Żeromski był wielkim patriotą i los ojczyzny leżał mu na sercu. Aktywnie działał w sferach politycznych. Jako aktywista odwiedzał miejscowości plebiscytowe na Warmii i Mazurach, gdzie przemawiał do tamtejszej ludności. Podczas wojny polsko-bolszewickiej dał się poznać jako wytrawny korespondent wojenny. W swojej publicystyce poruszał najistotniejsze dla Polski tematy i namawiał do tworzenia związków zawodowych. Powierzchowne odebranie treści „Przedwiośnia” spowodowało, że autor został posądzony o nawoływanie do rewolucji i podważenie jedności narodowej. Dodatkowo, powieść odniosła sukces w bolszewickiej Rosji, co dodawało kolejnych argumentów jej krytykom.
Żeromski bronił się w jednym ze swoich ostatnich artykułów, zatytułowanym „W odpowiedzi Arcybaszewowi i innym”: “(...) nigdy nie byłem zwolennikiem rewolucji, czyli mordowania ludzi przez ludzi z racji rzeczy, dóbr i pieniędzy - we wszystkich swoich pismach, a w «Przedwiośniu» najdobitniej potępiam rzezie i kaźnie bolszewickie. Nikogo nie wzywałem na drogę komunizmu, lecz za pomocą tego utworu literackiego usiłowałem, o ile jest to możliwe, zabiec drogę komunizmowi, ostrzec, przerazić, odstraszyć”. Utwór ten, obok „Dziejów grzechu” uznawany jest za najbardziej kontrowersyjny w twórczości artysty.
a) w Paryżu
b) w Konstancinie
c) w Warszawie
d) w Nawłoci
Rozwiązanie
Sukcesami nowych rządów po 1918 roku nie było:
a) rozpoczęcie procesów integracyjnych wewnątrz państwa
b) zlikwidowanie bezrobocia i podniesienie płac robotników
c) ustalenie kształtu granic
d) ustabilizowanie pozycji na arenie międzynarodowej
Rozwiązanie
Podczas wojny polsko-bolszewickiej Żeromski:
a) był dowódcą korpusu piechoty
b) był oficerem armii polskiej
c) był korespondentem wojennym
d) opuscił kraj
Rozwiązanie
Więcej pytań
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Geneza „Przedwiośnia”
Prace nad „Przedwiośniem” zostały ukończone przez Żeromskiego 21 września 1924 roku w Konstancinie. Po raz pierwszy dzieło zostało wydane w Warszawie tego samego roku. Najogólniej rzecz ujmując, utwór był reakcją na tragiczną sytuację nowoutworzonej II Rzeczpospolitej.
Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku, Polsce udało się ustalić kształt granic, ustabilizować swoją pozycję na arenie międzynarodowej, rozpocząć procesy integracyjne wewnątrz państwa, lecz były to jedyne pozytywne dokonania ówcześnie rządzących. Do największych bolączek kraju w latach 1918 – 1925 należało:
1. rozdrobnienie frakcji politycznych w parlamencie (w pierwszym sejmie, w 1919 roku, znalazło się aż osiemnaście ugrupowań),
2. zawierane koalicje rządowe nie miały szans na przetrwanie,
3. zamach na życie pierwszego wybranego prezydenta Gabriela Narutowicza,
4. ludność kresowa przejawiała tendencje separatystyczne,
5. wielkie bezrobocie i niskie płace robotników,
6. tragiczna sytuacja ekonomiczna (inflacja sięgała kilkuset procent; nastała recesja gospodarcza; zanim wprowadzono polski pieniądz, na rynku panowała tzw. mozaika walutowa; wszędzie obecna była lichwa).
Stefan Żeromski był wielkim patriotą i los ojczyzny leżał mu na sercu. Aktywnie działał w sferach politycznych. Jako aktywista odwiedzał miejscowości plebiscytowe na Warmii i Mazurach, gdzie przemawiał do tamtejszej ludności. Podczas wojny polsko-bolszewickiej dał się poznać jako wytrawny korespondent wojenny. W swojej publicystyce poruszał najistotniejsze dla Polski tematy i namawiał do tworzenia związków zawodowych. Powierzchowne odebranie treści „Przedwiośnia” spowodowało, że autor został posądzony o nawoływanie do rewolucji i podważenie jedności narodowej. Dodatkowo, powieść odniosła sukces w bolszewickiej Rosji, co dodawało kolejnych argumentów jej krytykom.
Żeromski bronił się w jednym ze swoich ostatnich artykułów, zatytułowanym „W odpowiedzi Arcybaszewowi i innym”: “(...) nigdy nie byłem zwolennikiem rewolucji, czyli mordowania ludzi przez ludzi z racji rzeczy, dóbr i pieniędzy - we wszystkich swoich pismach, a w «Przedwiośniu» najdobitniej potępiam rzezie i kaźnie bolszewickie. Nikogo nie wzywałem na drogę komunizmu, lecz za pomocą tego utworu literackiego usiłowałem, o ile jest to możliwe, zabiec drogę komunizmowi, ostrzec, przerazić, odstraszyć”. Utwór ten, obok „Dziejów grzechu” uznawany jest za najbardziej kontrowersyjny w twórczości artysty.
Szybki test:
„Przedwiośnie” Żeromski ukończył:a) w Paryżu
b) w Konstancinie
c) w Warszawie
d) w Nawłoci
Rozwiązanie
Sukcesami nowych rządów po 1918 roku nie było:
a) rozpoczęcie procesów integracyjnych wewnątrz państwa
b) zlikwidowanie bezrobocia i podniesienie płac robotników
c) ustalenie kształtu granic
d) ustabilizowanie pozycji na arenie międzynarodowej
Rozwiązanie
Podczas wojny polsko-bolszewickiej Żeromski:
a) był dowódcą korpusu piechoty
b) był oficerem armii polskiej
c) był korespondentem wojennym
d) opuscił kraj
Rozwiązanie
Więcej pytań
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies
