aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Proces
Pani Grubach – właścicielka pensjonatu, w którym mieszka Józef K. Kobieta w średnim wieku, życzliwa i rozumna – jak określał ją bankier. Szczególną sympatią darzy swojego lokatora i dba o reputację pensjonatu.
Panna Bürstner – młoda dziewczyna, lokatorka pani Grubach. Pracuje na stanowisku stenotypistki, wkrótce ma objąć posadę w biurze adwokackim. Miła i sympatyczna. Wraca późno do domu, widywana jest z różnymi mężczyznami, co sugeruje jej złe prowadzenie się. Odrzuca zaloty Józefa K. i wyprowadza się z pensjonatu.
Karol K. – wuj Józefa K., drobny właściciel ziemski, mieszkający na prowincji. Opiekun bankiera. W mieście mieszka jego córka, Erna. Człowiek nerwowy, wiecznie się spieszący. Józef K. określał go mianem „upiora z prowincji”. Stara się pomóc siostrzeńcowi, nie rozumiejąc jego obojętności wobec procesu. Ma na względzie głównie dobro rodziny i nie chce, aby młodzieniec przyniósł wstyd ich nazwisku.
Leni – pokojówka adwokata Hulda, dziewczyna energiczna, bezczelna, mająca ogromny wpływ na mecenasa. Z czasem zostaje kochanką K. Interesuje się oskarżonymi, którzy podniecają ją tylko dlatego, że prowadzone jest przeciwko nim oskarżenie. Narzuca się wówczas mężczyznom, wyznaje im miłość, zabiega o ich względy. Oskarżeni są dla niej ludźmi pięknymi.
Adwokat Huld – mężczyzna starszy, schorowany, jest znajomym Karola K. z lat szkolnych. Znany jest z tego, że broni ubogich. Mężczyzna mściwy, poniżający swoich klientów, którzy z czasem stają się „jego psami”. W rzeczywistości poza mówieniem o swojej pracy nie robi nic i należy do aparatu sądowego, godząc się na rządzące nim prawa.
Titorelli – malarz sądowy. Swoją funkcję odziedziczył po ojcu. Uważa, że jest człowiekiem wpływowym dzięki temu, że maluje portrety sędziów zgodnie z ich oczekiwaniami, zaspokajając próżność urzędników.
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Pozostali bohaterowie „Procesu”
Pani Grubach – właścicielka pensjonatu, w którym mieszka Józef K. Kobieta w średnim wieku, życzliwa i rozumna – jak określał ją bankier. Szczególną sympatią darzy swojego lokatora i dba o reputację pensjonatu.
Panna Bürstner – młoda dziewczyna, lokatorka pani Grubach. Pracuje na stanowisku stenotypistki, wkrótce ma objąć posadę w biurze adwokackim. Miła i sympatyczna. Wraca późno do domu, widywana jest z różnymi mężczyznami, co sugeruje jej złe prowadzenie się. Odrzuca zaloty Józefa K. i wyprowadza się z pensjonatu.
Karol K. – wuj Józefa K., drobny właściciel ziemski, mieszkający na prowincji. Opiekun bankiera. W mieście mieszka jego córka, Erna. Człowiek nerwowy, wiecznie się spieszący. Józef K. określał go mianem „upiora z prowincji”. Stara się pomóc siostrzeńcowi, nie rozumiejąc jego obojętności wobec procesu. Ma na względzie głównie dobro rodziny i nie chce, aby młodzieniec przyniósł wstyd ich nazwisku.
Leni – pokojówka adwokata Hulda, dziewczyna energiczna, bezczelna, mająca ogromny wpływ na mecenasa. Z czasem zostaje kochanką K. Interesuje się oskarżonymi, którzy podniecają ją tylko dlatego, że prowadzone jest przeciwko nim oskarżenie. Narzuca się wówczas mężczyznom, wyznaje im miłość, zabiega o ich względy. Oskarżeni są dla niej ludźmi pięknymi.
Adwokat Huld – mężczyzna starszy, schorowany, jest znajomym Karola K. z lat szkolnych. Znany jest z tego, że broni ubogich. Mężczyzna mściwy, poniżający swoich klientów, którzy z czasem stają się „jego psami”. W rzeczywistości poza mówieniem o swojej pracy nie robi nic i należy do aparatu sądowego, godząc się na rządzące nim prawa.
Titorelli – malarz sądowy. Swoją funkcję odziedziczył po ojcu. Uważa, że jest człowiekiem wpływowym dzięki temu, że maluje portrety sędziów zgodnie z ich oczekiwaniami, zaspokajając próżność urzędników.
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies
