aa

„Słońce wschodziło po raz trzeci, odkąd stary wyruszył na morze, gdy ryba poczęła zataczać kręgi”. Bohater poczuł, że napięcie linki spada. Przyciągał ją równo i delikatnie. Pierwsze koło było bardzo duże, Santiago wiedział, że im większy stawi rybie opór, tym mniejsze kręgi będzie zataczać. Dwie godziny później bohater był cały mokry od potu, a marlin pływał coraz bliżej powierzchni. Starzec czuł zawroty głowy i widział przed oczami czarne plamki, lecz uważał, że to normalne przy takim wysiłku. Prosił Boga, by nie pozwolił mu skonać w tym momencie, obiecywał, że odmówi po sto „Zdrowaś Mario” i „Ojcze nasz”, gdy to wszystko się skończy. Nagle poczuł bardzo ostre szarpnięcie. Ryba uderzała swoim mieczem w drucianą przeponę łączącą linkę z hakiem. Rybak miał nadzieję, iż marlin nie będzie już skakał, ponieważ mógłby wtedy wyzwolić się od haka. Zwierze uderzyło w przeponę kilka razy, po czym ponownie zaczęło krążyć. Starcowi ponownie zrobiło się słabo. Sięgnął dłonią po morską wodę i zmoczył nią sobie głowę oraz kark. Wiedział, że dopóki nie łapią go skurcze, to może znieść wszystko. Ukląkł przy dziobie i na chwilę założył sobie linkę na barki. Postanowił trochę odpocząć. Chciał nabrać sił, by rozprawić się z rybą, gdy zbliży się do łodzi.

Pomimo wielkiego zmęczenia Santiago podniósł się ponownie zaczął wybierać linkę zataczającemu koła marlinowi. Zerwał się pasat. Wiatr okazał się sojusznikiem człowieka i pomagał mu w holowaniu ryby. Rybak był przekonany, że jeszcze dwa, trzy koła, i będzie po wszystkim. Podczas trzeciego okrążenia ujrzał wreszcie swojego przeciwnika. Jego rozmiar przeraził starca. Ogon ryby „Był dłuższy od ostrza dużej kosy, bladolawendowy nad ciemnobłękitną wodą”. Starzec dostrzegł również oko ryby. Z każdym kolejnym okrążeniem Santiago wybierał coraz więcej linki. Czekał na moment, kiedy marlin będzie na tyle blisko, by wycelować w niego harpunem. Chciał trafić w serce, a nie w głowę. Ryba jednak nie zbliżała się do łodzi, a starcowi zrobiło się ponownie słabo, ale mimo to się nie poddawał: „Ciągnijcie, ręce - myślał. - Wytrzymajcie, nogi. Wytrwaj, głowo. Wytrwaj dla mnie. Nigdy mnie nie zawiodłaś. Tym razem go przyciągnę”.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17  

Szybki test:

Zataczający koła sokół morski oznaczał miejsce:
a) przebywania dużej ryby
b) przebywania stada tuńczyków
c) żerowania delfinów
d) żerowania marlina
Rozwiązanie

„Salao” oznacza:
a) pechowca
b) bohatera
c) człowieka upartego
d) nieszczęśnika
Rozwiązanie

Początkowo marlin ciągnął łódź Santiago w kierunku:
a) południowo-zachodnim
b) północno-zachodnim
c) północno-wschodnim
d) południowo-wschodnim
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne

Charakterystyka Santiago - „Był starym człowiekiem, który łowił ryby w Golfsztromie (…)” „Stary człowiek i morze” – streszczenie szczegółowe Czas i miejsce akcji opowiadania „Stary człowiek i morze” Geneza „Starego człowieka i morze” „Stary człowiek i morze” jako opowiadanie - parabola Problematyka opowiadania „Stary człowiek i morze” Charakterystyka pozostałych bohaterów opowiadania „Stary człowiek i morze” Motywy literackie w „Starym człowieku i morze” Symbolika „Starego człowieka i morza” Motyw przyjaźni w opowiadaniu „Stary człowiek i morze” Problem dumy, zwycięstwa i klęski w opowiadaniu „Stary człowiek i morze” „(…) człowiek nie jest stworzony do klęski - powiedział. - Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać” Styl i narracja opowiadania „Stary człowiek i morze” Plan wydarzeń opowiadania „Stary człowiek i morze” Biografia Ernesta Hemingwaya Kompozycja i struktura opowiadania „Stary człowiek i morze” Ekranizacje opowiadanie "Stary człowiek i morze" Kalendarium twórczości Ernesta Hemingwaya Pierwowzór Santiago? Kim był Joe DiMaggio? „Szczęście jest czymś, co przychodzi pod wieloma postaciami, więc któż je może rozpoznać?” Wielcy o Hemingwayu Najważniejsze cytaty – „Stary człowiek i morze” Bibliografia

Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies