Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Balladyna

Charakterystyka pozostałych bohaterów

Byłem na dworach, widziałem królewny
Podobne gwiaździe Wenus, co wynika
Wieczorem z nieba różowego zorzą,
Zaczerwieniona, ale bez promyka.(...)”

Pustelnik drwi z niego:„Głupcze! | Niedoścignionych gwiazd szalony kupcze!” Nazywa „kwiatem beznasiennym”, szaleńcem, którego, gdy tylko wróci na tron, obiecuje zamknąć w szpitalu dla umysłowo chorych. Uważa, że „marnuje” swój czas, próżno wypełniając go zbędną, niezrozumiałą poezją. Starzec radzi Filonowi pójść śladami Kirkora i zostać rycerzem, a nie „obłąkanym” piewcą „pustych”, bezcelowych wartości. Ów jednak odnajduje ideał kobiety. W zachwyt i wzruszenie wprawia go widok martwej Aliny. Pragnąłby, żeby dziewczyna ożyła. Niestety, to marzenie nie spełnia się.

Słowacki w postaci Filona „wyśmiewa” rolę wieszcza - poety, przymierzając ją do szaleństwa, ale jednocześnie, jakby na przekór sobie, ocala tylko tę postać spośród wszystkich „martwych dusz” w dramacie. Dlaczego? Na to pytanie odpowiada teoretyk literatury – M. Inglot: „Jak każda poezja i poezja Filona jest głosem spóźnionym i bezsilnym wobec okrucieństw historii. Ale zarazem wyraża niezgodę na te okrucieństwa i jest głosem potępiającym zbrodnię w imię prawdy, piękna i sprawiedliwości. Warto podkreślić, że (...) tylko on pozostanie żywy – być może dlatego, aby opiewać okrucieństwo dziejów.”

Grabiec
Syn zakrystiana – golibrody, postać pełna ironii, humoru. Nawet o swoim pochodzeniu mówi nie bez pewnego sarkazmu:

„Mój tata grał na dudach; pięknie grywał pjany,
A kiedy na trzeźwo, okropnie rzępolił;
Do tego był balwierzem i wieś całą golił,
Golił i grał na dudach, bo golił w sobotę,
Na dudach grał w niedzielę; a miał taką cnotę,
Że nie pił, kiedy golił, a pił, kiedy grywał.
I wszystko szło jak z płatka. Wtem kogut zaśpiewał
I mój ojciec małżeństwem z żoną los zespolił.
Panna młoda wąs miała, ojciec wąs ogolił.
I wszystko szło jak z płatka. Lecz tu nowe cuda!
Żona grała na dudach, a tatuś był duda;
Grała wiec po tatusiu i dopóty grała,
Aż go na cmentarzyku wiejskim pogrzebała.
Ja zaś pośmiertne dzieło organisty,
Jestem, jak mówią, ojca wizerunek czysty,
Bo lubią stary miodek i kocham gorzonnę,
I uciekam od matki...”


Zakochana w nim nimfa Goplana jest gotowa oddać mu we władanie cały świat przyrody, lecz Grabka nie interesuje władza, drwi z niej. Korona służy mu do przykrycia uszu, bawi się rolą „dzwonkowego króla”.

Dla ludu on jest przedmiotem kpin. Naśmiewają się z niego dzieci i dorośli, gdy opowiada o swojej przemianie w wierzbę. Ceni głównie jadło i gorzałkę, dlatego chętnie przystałby na służbę do kuchni Kirkora. W życiu nie zamierza niczego osiągać, nie wybiera się dalej niż do najbliższej karczmy, a i ta „jeśli dama, Kocha mię, jak ja kocham..., to nadejdzie sama” – żartuje Grabek. Podoba mu się córka Wdowy – Balladyna i ma z nią romans. To za nią udaje się w królewskim „uniformie” na przyjęcie do zamku. Tam dyskretnie obserwuje panią Kirkorową, bo dokładnie wie, jakiej zbrodni się dopuściła. „Świadkował” wtedy jako „wierzba żałobna”. Prowokująco prosi o dzban malin:

„W podzamkowym lesie
Muszą być słodkie maliny i duże,
I smakowite, skro Kirkor woli
Dzban takich malin, niż meszty papuże
I płaszcz królewski. – Każ, niech nam podstoli
Malin dzban poda na pokosztowanie.”


Ginie, pozornie z przypadku jako ofiara naiwności, rozrzutności, hulaszczego trybu życia. Uśmiercając go, poeta neguje taką postawę życiową, bo Grabiec w efekcie uosabia to, co przyziemne, po trosze niemoralne. Jednocześnie bohater ów odpowiada ludowemu wyobrażeniu zabawy, beztroski. Przypomina błazna, który „ciętym” dowcipem kpi z rzeczywistości, niemniej wskazując jej czarne strony. To jego ustami przemawia Słowacki, czyniąc aluzje do czasów po powstaniu listopadowym:

strona:    1    2    3    4    5  


Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Balladyna” streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Balladyny” w pigułce
Geneza „Balladyny”
Czas i miejsce akcji w „Balladynie”
Biografia Juliusza Słowackiego
Problematyka władzy w „Balladynie”
Baśniowość, ludowość i historia w „Balladynie” Słowackiego
Groteska w „Balladynie”
Fantastyka w „Balladynie”
Symbolika „Balladyny”
Melodyjność i plastyczność „Balladyny”
Styl „Balladyny”
„Balladyna” jako dramat romantyczny – kompozycja i struktura
Konflikty moralne w „Balladynie”
„Balladyna” jako antybaśń i antydramat
„Szekspiryzm” w „Balladynie” Juliusza Słowackiego
Motywy literackie w „Balladynie”
Plan wydarzeń „Balladyny”
Kalendarium twórczości Słowackiego
Nawiązania do „Balladyny”
Najważniejsze inscenizacje „Balladyny”
Opinie i komentarze o „Balladynie”
Najważniejsze cytaty „Balladyny”
Bibliografia




Bohaterowie
„Balladyna” – charakterystyka tytułowej postaci
Alina i Balladyna – charakterystyka porównawcza
Charakterystyka pozostałych bohaterów
Charakterystyka postaci fantastycznych – Goplana, Skierka i Chochlik



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies