Motyw matki w „Granicy”

Matki w „Granicy” kochają swoje dzieci bardzo różnie. Cecylia Kolichowska wybiera małżeństwo zamiast syna, Żancia Ziembiewiczowa przyjmuje syna z wszystkimi wadami, Jasia Gołąbska traci kolejne dzieci z biedy, a Elżbieta i Władysława Niska widzą w dziecku cały swój świat.

Cecylia Kolichowska: matka, która wybrała męża

Cecylia Kolichowska to matka, która przez wiele lat oczekiwała na powrót swojego jedynego syna z zagranicy. Dziecko było całym jej światem do momentu, kiedy musiała wybierać między małżeństwem a synem, który był zazdrosny o jej drugiego męża. Wywiozła schorowanego syna do sanatorium i pozostawiła go tam na długie lata.

Matczynym uczuciem, którego jednak nie potrafiła okazywać, obdarzyła Elżbietę. Wiedziała, że dziewczyna nie zastąpi jej utraconego syna. Kiedy ten wrócił z zagranicy z trudem rozpoznała w nim swoje dziecko, mówiąc, że wraca do niej starszy od pierwszego męża w chwili, kiedy musiał uciekać z kraju. Ostatnie tygodnie jej życia zbliżyły do siebie Cecylię i Karola i podczas długich rozmów wyjaśnili sobie powody, jakie kierowały nimi przed laty.

Żancia: miłość bez zastrzeżeń

Żancia Ziembiewiczowa kochała syna miłością bezwzględną, akceptując jego wady i dziwactwa, ciesząc się ze szczęścia syna w małżeństwie, lecz tak naprawdę nie starając się doszukać przyczyn jego niepokoju. Zawsze potrafiła znaleźć dla niego wytłumaczenie i usprawiedliwienie. W jej oczach Zenon był uosobieniem sukcesu, błyskotliwej kariery.

Elżbieta: dziecko jako szczęście

Doskonałą matką jest Elżbieta Ziembiewiczowa, która bardzo kocha synka i dla której dziecko jest uwieńczeniem jej wielkiej miłości do męża i ich szczęściem. Z niewyjaśnionych pobudek zostawia jednak po śmierci męża synka pod opieką teściowej i wyjeżdża za granicę.

Matki z biedy: Jasia, Karolina i Władysława

Jasia Gołąbska traciła kolejno dzieci, które umierały z biedy i niedożywienia. Pogodziła się jednak z tym faktem, mówiąc, że Bóg wie, co robi, bo ona nie dałaby rady ich wychować. Jest troskliwą matką, co szczególnie widać w opiece nad najmłodszą, tracącą wzrok córeczką. Po śmierci dziewczynki, straciła ochotę do życia.

Matką, która samotne macierzyństwo i trudy wychowania dziecka, przyjęła z pokorą jest Karolina Bogutowa. W powieści jest również przykład matki, która stanowi bardzo charakterystyczną indywidualność. To Władysława Niska, która jako panna z dzieckiem nie może znaleźć pracy i co jakiś czas zmuszona jest do oddania swojego małego Zbysia do Opieki. Kiedy znajduje pracę, sprowadza do domu pracodawców dziecko w nadziei, że państwo polubią doskonałego w oczach matki chłopca. Potrafi awanturą i groźbami, nieomal siłą, zabierać Zbysia z Opieki, o którego dba i który jest dla niej wszystkim.

Pytania i odpowiedzi

Dlaczego Cecylia zostawiła syna w sanatorium?

Musiała wybierać między małżeństwem a synem, który był zazdrosny o jej drugiego męża. Wywiozła schorowanego Karola do sanatorium i zostawiła go tam na długie lata.

Kiedy Cecylia i Karol się godzą?

W ostatnich tygodniach jej życia. Podczas długich rozmów wyjaśniają sobie powody, jakimi kierowali się przed laty.

Co robi Elżbieta z synem po śmierci Zenona?

Zostawia go pod opieką teściowej i wyjeżdża za granicę. Powody tej decyzji nie są w powieści wyjaśnione.

Jak Jasia Gołąbska znosi śmierć dzieci?

Pogodziła się z nią, mówiąc, że Bóg wie, co robi, bo ona nie dałaby rady ich wychować. Po śmierci najmłodszej córeczki traci ochotę do życia.