aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Pieśń o Rolandzie
181. Podziękowanie Bogu za cud i śmierć przeciwników.
182. Rozbicie obozu nad wodą.
183. Cesarz leżący na łące.
184. Rozpacz z powodu śmierci Rolanda, Oliwiera, pozostałych z dwunastu parów i tysięcy innych żołnierzy.
185. Sen króla Karola (grzmoty, wiatr, bestie rzucające się na francuskich żołnierzy).
186. Kolejny sen: niedźwiedzie upominające się o Ganelona.
187. Powrót króla Marsyla do Saragossy. Rozpacz pogan pomstujących na Apollina, Terwagantowa i Mahometa.
188. Smutek królowej Bramimondy.
189. Wysłanie przez króla Marsyla gońca do emira Baliganta z prośbą o pomoc w pokonaniu przeciwnika.
190. Wojska emira wraz z oddziałami z czterdziestu królestw płynie na pomoc królowi Marsylowi.
191. Przybywanie pogan do Saragossy.
192. Opuszczenie statków ze swym wojskiem przez Baliganta.
193. Oświadczenie emira o celu przybycia i wysłanie poselstwa do króla Marsyla. Prawa rękawica i laska znakiem podporządkowania się króla Marsyla emirowi.
194. Przybycie posłów emira.
195. Królowa opowiada emisariuszom o tragedii męża, klęsce pogan, oszustwie bogów.
196. Przekazanie królowi Marslowi wieści o przybyciu z pomocą emira.
197. Król Marsyl nakazuje posłom, aby przekazali emirowi, iż oddaje mu połowę Hiszpanii i klucze do bram Saragossy.
198. Król Marsyl opowiada posłom o tym, że cesarz nocował ostatniej nocy nad brzegiem Ebru.
199. Powrót posłów do emira i relacja przebiegu bitwy króla okaleczonego Marsyla i króla Karola.
200. Poseł Klarian opowiada emirowi o śmierci Rolanda i klęsce Hiszpanów. Baligant wzywa swych ludzi do walki.
201. Przygotowywanie wojska do starcia. Udanie się do Saragossy.
202. Przywitanie emira z królem Marsylem i powrót tego pierwszego do swych oddziałów.
203. Powrót króla Karola z wojskiem na pole bitwy pod Ronsewal.
204. Rozpacz Francuzów.
205. Odnalezienie ciała Rolanda przez cesarza.
206. Modlitwa za duszę siostrzeńca.
207. Rozpacz króla Karola.
208. Obietnica dożywotniego płaczu nad losem Rolanda.
209. Omdlenie cesarza i tysięcy Francuzów jednocześnie.
210. Król Karol prosi Boga o litość nad poległymi Francuzami.
211. Rozkaz zadęcia w róg.
212. Zejście Francuzów z koni. Nakazanie przez cesarza pogrzebania poległych we wspólnym grobie.
213. Decyzja o wyjęciu serc z ciał Rolanda, Oliwiera oraz Turpina i zawinięci ich w całuny, by potem pochować w trumnie. Ułożenie zwłok na trzech wozach.
214. Przybycie posłów pogańskich i wypowiedzenie królowi Karolowi bitwy przez emira.
215. Założenie zbroi przez cesarza.
216. Sto tysięcy Francuzów w pełnym rynsztunku.
217. Wydanie rozkazów dla wojska o utworzeniu dwóch szyków dowodzonych przez diuka Naima oraz hrabiego Żozerana.
218. Trzeci szyk prowadzony przez hrabiego Ogiera duńskiego.
219. Herman diuk tracki dowodzący czwartym szykiem złożonym z baronów z Alemanii.
220. Piąty szyk – rycerze z Normandii – pod dowództwem Starego Ryszarda.
221. Opis szóstego szyku – rycerze z Bretanii – prowadzonego przez hrabiego Newelona, Tybalda rejmskiego i margrabiego Otona.
222. Żozeran i Godzelm prowadzący siódmy szyk składający się z Puatwenów i baronów owemiackich.
223. Flamandzi (ósmy szyk), prowadzeni przez Rembalta i Hamona z Galicji.
224. Diuk argoński Tiery na czele dziewiątego szyku (Lotaryńczyki i Burgundy).
225. Dziesiąty szyk złożony z baronów francuskich pod dowództwem Karola Wielkiego i Gotfryda Andegaweńskiego.
226. Król Karol na czele wojska.
227. Sto tysięcy Francuzów gotowych umrzeć za wodza.
228. Założenie zbroi przez emira Baliganta.
229. Rozkaz do wymarszu.
230. Prośba Malpramisa skierowana do ojca o zgodę na zadanie pierwszego ciosu.
231. Zgoda emira.
232. Przestawienie pierwszych dziesięciu chorągwi emira Baliganta.
233. Opis drugiej dziesiątki chorągwi.
234. Przedstawienie trzeciej dziesiątki chorągwi.
strona: 1 2 3 4 5
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Plan wydarzeń „Pieśni o Rolandzie”
181. Podziękowanie Bogu za cud i śmierć przeciwników.
182. Rozbicie obozu nad wodą.
183. Cesarz leżący na łące.
184. Rozpacz z powodu śmierci Rolanda, Oliwiera, pozostałych z dwunastu parów i tysięcy innych żołnierzy.
185. Sen króla Karola (grzmoty, wiatr, bestie rzucające się na francuskich żołnierzy).
186. Kolejny sen: niedźwiedzie upominające się o Ganelona.
187. Powrót króla Marsyla do Saragossy. Rozpacz pogan pomstujących na Apollina, Terwagantowa i Mahometa.
188. Smutek królowej Bramimondy.
189. Wysłanie przez króla Marsyla gońca do emira Baliganta z prośbą o pomoc w pokonaniu przeciwnika.
190. Wojska emira wraz z oddziałami z czterdziestu królestw płynie na pomoc królowi Marsylowi.
191. Przybywanie pogan do Saragossy.
192. Opuszczenie statków ze swym wojskiem przez Baliganta.
193. Oświadczenie emira o celu przybycia i wysłanie poselstwa do króla Marsyla. Prawa rękawica i laska znakiem podporządkowania się króla Marsyla emirowi.
194. Przybycie posłów emira.
195. Królowa opowiada emisariuszom o tragedii męża, klęsce pogan, oszustwie bogów.
196. Przekazanie królowi Marslowi wieści o przybyciu z pomocą emira.
197. Król Marsyl nakazuje posłom, aby przekazali emirowi, iż oddaje mu połowę Hiszpanii i klucze do bram Saragossy.
198. Król Marsyl opowiada posłom o tym, że cesarz nocował ostatniej nocy nad brzegiem Ebru.
199. Powrót posłów do emira i relacja przebiegu bitwy króla okaleczonego Marsyla i króla Karola.
200. Poseł Klarian opowiada emirowi o śmierci Rolanda i klęsce Hiszpanów. Baligant wzywa swych ludzi do walki.
201. Przygotowywanie wojska do starcia. Udanie się do Saragossy.
202. Przywitanie emira z królem Marsylem i powrót tego pierwszego do swych oddziałów.
203. Powrót króla Karola z wojskiem na pole bitwy pod Ronsewal.
204. Rozpacz Francuzów.
205. Odnalezienie ciała Rolanda przez cesarza.
206. Modlitwa za duszę siostrzeńca.
207. Rozpacz króla Karola.
208. Obietnica dożywotniego płaczu nad losem Rolanda.
209. Omdlenie cesarza i tysięcy Francuzów jednocześnie.
210. Król Karol prosi Boga o litość nad poległymi Francuzami.
211. Rozkaz zadęcia w róg.
212. Zejście Francuzów z koni. Nakazanie przez cesarza pogrzebania poległych we wspólnym grobie.
213. Decyzja o wyjęciu serc z ciał Rolanda, Oliwiera oraz Turpina i zawinięci ich w całuny, by potem pochować w trumnie. Ułożenie zwłok na trzech wozach.
214. Przybycie posłów pogańskich i wypowiedzenie królowi Karolowi bitwy przez emira.
215. Założenie zbroi przez cesarza.
216. Sto tysięcy Francuzów w pełnym rynsztunku.
217. Wydanie rozkazów dla wojska o utworzeniu dwóch szyków dowodzonych przez diuka Naima oraz hrabiego Żozerana.
218. Trzeci szyk prowadzony przez hrabiego Ogiera duńskiego.
219. Herman diuk tracki dowodzący czwartym szykiem złożonym z baronów z Alemanii.
220. Piąty szyk – rycerze z Normandii – pod dowództwem Starego Ryszarda.
221. Opis szóstego szyku – rycerze z Bretanii – prowadzonego przez hrabiego Newelona, Tybalda rejmskiego i margrabiego Otona.
222. Żozeran i Godzelm prowadzący siódmy szyk składający się z Puatwenów i baronów owemiackich.
223. Flamandzi (ósmy szyk), prowadzeni przez Rembalta i Hamona z Galicji.
224. Diuk argoński Tiery na czele dziewiątego szyku (Lotaryńczyki i Burgundy).
225. Dziesiąty szyk złożony z baronów francuskich pod dowództwem Karola Wielkiego i Gotfryda Andegaweńskiego.
226. Król Karol na czele wojska.
227. Sto tysięcy Francuzów gotowych umrzeć za wodza.
228. Założenie zbroi przez emira Baliganta.
229. Rozkaz do wymarszu.
230. Prośba Malpramisa skierowana do ojca o zgodę na zadanie pierwszego ciosu.
231. Zgoda emira.
232. Przestawienie pierwszych dziesięciu chorągwi emira Baliganta.
233. Opis drugiej dziesiątki chorągwi.
234. Przedstawienie trzeciej dziesiątki chorągwi.
strona: 1 2 3 4 5
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies