aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Faraon
W sali złotej czekała na władcę królowa Nikotris. Opowiedziała mu, że słyszała wieczorem głos męża, który był zasmucony tym, że młody Ramzes wchodził na błędną drogę, wyrzekając się święceń arcykapłańskich i traktując źle kapłanów. Takim postępowaniem szybko zgubi siebie, Egipt i dynastię. Słowa matki rozgniewały władcę. Podejrzewał o ingerencję kapłanów, którzy najwyraźniej grozili mu w pierwszym dniu panowania.
Królowa mówiła mu, że nie jest ostrożny. Po południu był u niej minister Herhor, niezadowolony z przyjęcia go przez Ramzesa. Obawiał się, że władca chce usunąć kapłanów z dworu. Nikotris przeczuwała, że cały Egipt oburzy się, kiedy arcykapłani ogłoszą, że nowy pan jest bezbożnikiem. Ramzes odparł, że lud egipski nie wierzy już tak jak dawniej w bogów, a arystokracja i dostojnicy chcą władzy królewskiej zamiast kapłańskiej. Matka poprosiła go, żeby był rozważny.
Ramzes wrócił do sypialni. Czuł, że właśnie rozpoczęła się walka między nim a kapłanami. Postanowił, że każdy, kto nie spełni jego rozkazów, zostanie uznany za wroga i przeciwko niemu zwróci policję, sąd i wojsko.
Rozdział czternasty
Opis ostatniego dnia życia Ramzesa XII. Przejazd nieboszczyka do dzielnicy zmarłych i obrzęd przygotowania zwłok do balsamowania i pogrzebu.
W miesiącu Hator, po trzydziestu czterech latach panowania nad Dolnym i Górnym Egiptem, zmarł faraon Mer-amen-Ramzes XII, władca dwóch światów. Odszedł, ponieważ czuł, że jego ciało stało się bezużyteczne, a cień tęsknił do wiekuistej ojczyzny. Tego dnia obudził się o wschodzie słońca i wsparty na prorokach, otoczony chórem kapłanów, udał się do kaplicy Ozirisa. Jak zawsze wskrzesił bóstwo, umył je i ubrał, złożył ofiarę i podniósł ręce do modlitwy. Poprosił Amona, aby pozwolił mu odejść do wieczności i połączyć się z cieniami przodków. Nagle zamilkł i upadł w ramiona asystujących mu kapłanów. Wieść o śmierci faraona obiegła pałac. Na dziedzińcu zebrali się opłakujący pana poddani. Wkrótce tragiczna wiadomość została przekazana mieszkańcom stolicy.
Tymczasem kapłani, modląc się, usadowili ciało Ramzesa XII w bogatej lektyce. Królowa Nikotris rzuciła się do stóp zmarłego i opłakiwała jego śmierć. Na znak Herhora służące siłą oderwały ją od ciała męża i odprowadziły do komnat.„Faraon” - TOM II – szczegółowe streszczenie
W sali złotej czekała na władcę królowa Nikotris. Opowiedziała mu, że słyszała wieczorem głos męża, który był zasmucony tym, że młody Ramzes wchodził na błędną drogę, wyrzekając się święceń arcykapłańskich i traktując źle kapłanów. Takim postępowaniem szybko zgubi siebie, Egipt i dynastię. Słowa matki rozgniewały władcę. Podejrzewał o ingerencję kapłanów, którzy najwyraźniej grozili mu w pierwszym dniu panowania.
Królowa mówiła mu, że nie jest ostrożny. Po południu był u niej minister Herhor, niezadowolony z przyjęcia go przez Ramzesa. Obawiał się, że władca chce usunąć kapłanów z dworu. Nikotris przeczuwała, że cały Egipt oburzy się, kiedy arcykapłani ogłoszą, że nowy pan jest bezbożnikiem. Ramzes odparł, że lud egipski nie wierzy już tak jak dawniej w bogów, a arystokracja i dostojnicy chcą władzy królewskiej zamiast kapłańskiej. Matka poprosiła go, żeby był rozważny.
Ramzes wrócił do sypialni. Czuł, że właśnie rozpoczęła się walka między nim a kapłanami. Postanowił, że każdy, kto nie spełni jego rozkazów, zostanie uznany za wroga i przeciwko niemu zwróci policję, sąd i wojsko.
Rozdział czternasty
Opis ostatniego dnia życia Ramzesa XII. Przejazd nieboszczyka do dzielnicy zmarłych i obrzęd przygotowania zwłok do balsamowania i pogrzebu.
W miesiącu Hator, po trzydziestu czterech latach panowania nad Dolnym i Górnym Egiptem, zmarł faraon Mer-amen-Ramzes XII, władca dwóch światów. Odszedł, ponieważ czuł, że jego ciało stało się bezużyteczne, a cień tęsknił do wiekuistej ojczyzny. Tego dnia obudził się o wschodzie słońca i wsparty na prorokach, otoczony chórem kapłanów, udał się do kaplicy Ozirisa. Jak zawsze wskrzesił bóstwo, umył je i ubrał, złożył ofiarę i podniósł ręce do modlitwy. Poprosił Amona, aby pozwolił mu odejść do wieczności i połączyć się z cieniami przodków. Nagle zamilkł i upadł w ramiona asystujących mu kapłanów. Wieść o śmierci faraona obiegła pałac. Na dziedzińcu zebrali się opłakujący pana poddani. Wkrótce tragiczna wiadomość została przekazana mieszkańcom stolicy.
Lektyka ruszyła w otoczeniu arcykapłanów, przy asyście wojska, które składało hołd faraonowi. Następnie ustawiono ją na złocistym statku, pod purpurowym baldachimem, zasypując kwiatami. Barka królewska ruszyła ku drugiemu brzegowi Nilu, żegnana płaczem służby i dworskich kobiet. Za rzeką, między Memfisem a „Płaskowyżem Mumii” mieściła się dzielnica, poświęcona zmarłym. Zamieszkiwali ją wyłącznie kolchici i paraszytowie, którzy balsamowali zwłoki. Tu właśnie przywożono nieboszczyków i robiono mumie oraz przygotowywano wszystko, co było potrzebne zmarłemu w drodze ku wieczności.
Kapłani zostawili lektykę przed bramą i szybko oddalili się, aby nie padło na nich nieczyste tchnienie zgromadzonych w tym miejscu zwłok. Zostali jedynie urzędnicy cywilni, najwyższy sędzia i skarbnik, którzy mieli zadbać o to, by przygotowania odbyły się zgodnie z tradycją.
Brama otworzyła się i wyszło z niej kilkunastu ludzi w kapłańskich szatach, z zasłoniętymi twarzami. Przenieśli lektykę w głąb dziedzińca, do ogromnego budynku, gdzie balsamowano wyłącznie królewskie zwłoki oraz tych dostojników, którzy pozyskali wyjątkową łaskę faraona. Oglądając ciało władcy, mężczyźni zauważyli, że zamiast złotych bransolet ma mosiężne, a w pierścieniach fałszywe kamienie. Przeklinając kapłanów, których obwiniali za ograbienie nieboszczyka, zaczęli przygotowywać zwłoki do balsamowania. Rozmawiali o nowym władcy, ciesząc się, że w końcu zrobi porządek z kapłanami. Obawiali się jednak, że młody faraon może poddać się woli znienawidzonego stanu, choć ma za sobą wojsko.
Ciało Ramzesa XII zostało posadzone w złotej łodzi i wciągnięte na niej do sali pomalowanej na niebiesko i ozdobionej gwiazdami. Komnata przedstawiała niebo i drogę słońca od wschodu do zachodu. Rozległo się trzykrotne uderzenie w blachę spiżową i na balkonie ukazała się łódź, w której płynął nieboszczyk. Zaśpiewano hymn na cześć słońca, a czółno przesuwało się ku górze, gdzie stała kapłanka przebrana za boginię Izydę, z synem Horusem. Ona również zaczęła iść w górę łuku.
strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38
Szybki test:
Ramzes XIII został naczelnym wodzem w wojnie z:a) Asyrią
b) Libią
c) Grecją
d) Persją
Rozwiązanie
Herhor, pogratulował władcy zwycięstwa nad Libijczykami oraz przekazał wolę najwyższej rady, która prosiła, aby faraon przekazał dziesięć talentów dla pułków i proponowała, by przy jego imieniu był przydomek:
a) „zwycięski”
b) „niezwyciężony”
c) „bohaterski”
d) „mężny”
Rozwiązanie
Anibis, bożek pogrzebu, miał głowę:
a) ibisa
b) skarabeusza
c) szakala
d) lwa
Rozwiązanie
Więcej pytań
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies