aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Mloda Polska
Analiza
„W chałupie” jest przykładem liryki pośredniej, narracyjnej, polegającej wyłącznie na opisywaniu sytuacji lirycznej. Warto jednak zwrócić uwagę na pojawiający się w ostatniej strofie bezpośredni zwrot do czytelnika „Patrzaj!”, który miał na celu zwrócić szczególną uwagę na tragiczny los głównych bohaterek utworu. Czytelnik nie wie, kto jest podmiotem lirycznym wiersza, ponieważ ten nie ujawnia się. Na pesymistyczny wydźwięk utworu duży wpływ ma jego język. Wielokrotnie powtarzające się słowo „nędza” zmusza czytelnika do jednoznacznej interpretacji wiersza.
Wiersz Kasprowicza nie posiada rymów. Zarówno język, jak i środki artystyczne stanowią jednolitą całość z tematem utworu, dlatego też możemy znaleźć w wierszu wyrazy potoczne oraz proste epitety. Wyjątek stanowią metafory, które są dość wyrafinowane: „I z kroplą deszczu, sączącą swe dreszcze w dysonans / Nędzy”.
Technika naturalistyczna, która w późniejszych latach przyczyniła się do powstania literatury faktu, reportażu, a ostatecznie filmu dokumentalnego, miała na celu przedstawienie świata w najbardziej rzeczywisty sposób. Kasprowicz demaskując mit arkadii, poprzez swój wiersz ukazał prawdziwe oblicze polskiej wsi. Zrobił to dlatego, że sam stamtąd pochodził i zależało mu na tym, by zwrócić uwagę opinii publicznej na palące problemy chłopów.
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
W chałupie -analiza i interpretacja
Analiza
„W chałupie” jest przykładem liryki pośredniej, narracyjnej, polegającej wyłącznie na opisywaniu sytuacji lirycznej. Warto jednak zwrócić uwagę na pojawiający się w ostatniej strofie bezpośredni zwrot do czytelnika „Patrzaj!”, który miał na celu zwrócić szczególną uwagę na tragiczny los głównych bohaterek utworu. Czytelnik nie wie, kto jest podmiotem lirycznym wiersza, ponieważ ten nie ujawnia się. Na pesymistyczny wydźwięk utworu duży wpływ ma jego język. Wielokrotnie powtarzające się słowo „nędza” zmusza czytelnika do jednoznacznej interpretacji wiersza.
Wiersz Kasprowicza nie posiada rymów. Zarówno język, jak i środki artystyczne stanowią jednolitą całość z tematem utworu, dlatego też możemy znaleźć w wierszu wyrazy potoczne oraz proste epitety. Wyjątek stanowią metafory, które są dość wyrafinowane: „I z kroplą deszczu, sączącą swe dreszcze w dysonans / Nędzy”.
Technika naturalistyczna, która w późniejszych latach przyczyniła się do powstania literatury faktu, reportażu, a ostatecznie filmu dokumentalnego, miała na celu przedstawienie świata w najbardziej rzeczywisty sposób. Kasprowicz demaskując mit arkadii, poprzez swój wiersz ukazał prawdziwe oblicze polskiej wsi. Zrobił to dlatego, że sam stamtąd pochodził i zależało mu na tym, by zwrócić uwagę opinii publicznej na palące problemy chłopów.
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies