aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Mloda Polska
Och, tylko Odcień zaręczy
Sen ze snem, z fletnią rogu brzmienia!”;
unikanie zamykania interpretacji poezji przez narzuconą z góry puentę:
„Stroń od puenty zabójczej. Niech zgłuchnie
Okrutny dowcip i śmiech pod piórem,
Co każą płakać oczu lazurom,
Odrzuć tę całą nędznych czosnków kuchnię!”;
zerwanie z dotychczasową retoryką na rzecz indywidualnego poszukiwania nowych rozwiązań, na przykład dotyczących rymu:
„Złam retoryce kark, bez pardonu!
I nie wahaj się sam pełen żaru,
Rym nauczyć mądrego umiaru;
Dokąd poniósłby, nie poskromiony?;
O, któż zliczy Rymu złe narowy,
Jaki Negr szalony, głuche dziecko
Wynalazło ten lśniący zdradziecko,
Brzmiący pusto klejnot groszowy?”;
dążenie do tworzenia dzieł nieszablonowych, rodzących się w duszy poety, a nie wskutek skrupulatnej pracy ze słownikiem, opartych na zasadach muzyczności, rytmiczności, tempa:
„Muzyki wszędzie, muzyki zawsze!
Niech z twojej duszy wiersz skrzydlaty
Ulatuje w nieznanych dusz światy,
W niebo innych miłości najdalsze
Niech go na pięknej przygody pióra
Weźmie puszysty powiew poranku,
Niosący wonie mięty i tymianku...
A wszystko inne - to literatura”.
Analizując budowę wiersza przede wszystkim należy zwrócić uwagę na jego budowę. Tekst składa się z dziewięciu czterowersowych, rymowanych strof, wypełnionych licznymi środkami poetyckiego wyrazu (np. wprowadzającymi iluzję koloru sugestywnych przenośni: „Gwiazdy w głębi błękitnej toną”) i zróżnicowanych znakami interpunkcyjnymi (wykrzyknikami: „Odcienia, nie kolorów tęczy!”, wielokropkiem: „Niosący wonie mięty i tymianku...”, dwukropkami: „Wiąż wyrazy niedbale dobrane:” czy znakiem zapytania: „Dokąd poniósłby, nie poskromiony?”).
Forma utworu oraz konstrukcja podmiotu lirycznego zbliża go do manifestu, zbiorowego głosu całego pokolenia:
„Bo nade wszystko chcemy Odcienia”
Istotnym zabiegiem Verlaine'a jest celowe zastosowanie w określonych miejscach tekstu wielkich liter. Pełni on rolę podkreślenia pewnych cech czy funkcji poezji:
„Nic droższego od przymglonej piosenki,
Gdzie w upojeniu łączą dźwięki
Z wyrazistym Niezdecydowane.
(…)
Bo nade wszystko chcemy Odcienia,
Odcienia, nie kolorów tęczy!
Oh, tylko Odcień zaręczy
Sen ze snem, z fletnią rogu brzmienia!
(…)
O, któż zliczy Rymu złe narowy,
Jaki Negr szalony, głuche dziecko”.
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Sztuka poetycka - interpretacja i analiza
Och, tylko Odcień zaręczy
Sen ze snem, z fletnią rogu brzmienia!”;
„Stroń od puenty zabójczej. Niech zgłuchnie
Okrutny dowcip i śmiech pod piórem,
Co każą płakać oczu lazurom,
Odrzuć tę całą nędznych czosnków kuchnię!”;
„Złam retoryce kark, bez pardonu!
I nie wahaj się sam pełen żaru,
Rym nauczyć mądrego umiaru;
Dokąd poniósłby, nie poskromiony?;
O, któż zliczy Rymu złe narowy,
Jaki Negr szalony, głuche dziecko
Wynalazło ten lśniący zdradziecko,
Brzmiący pusto klejnot groszowy?”;
„Muzyki wszędzie, muzyki zawsze!
Niech z twojej duszy wiersz skrzydlaty
Ulatuje w nieznanych dusz światy,
W niebo innych miłości najdalsze
Niech go na pięknej przygody pióra
Weźmie puszysty powiew poranku,
Niosący wonie mięty i tymianku...
A wszystko inne - to literatura”.
Analizując budowę wiersza przede wszystkim należy zwrócić uwagę na jego budowę. Tekst składa się z dziewięciu czterowersowych, rymowanych strof, wypełnionych licznymi środkami poetyckiego wyrazu (np. wprowadzającymi iluzję koloru sugestywnych przenośni: „Gwiazdy w głębi błękitnej toną”) i zróżnicowanych znakami interpunkcyjnymi (wykrzyknikami: „Odcienia, nie kolorów tęczy!”, wielokropkiem: „Niosący wonie mięty i tymianku...”, dwukropkami: „Wiąż wyrazy niedbale dobrane:” czy znakiem zapytania: „Dokąd poniósłby, nie poskromiony?”).
Forma utworu oraz konstrukcja podmiotu lirycznego zbliża go do manifestu, zbiorowego głosu całego pokolenia:
„Bo nade wszystko chcemy Odcienia”
Istotnym zabiegiem Verlaine'a jest celowe zastosowanie w określonych miejscach tekstu wielkich liter. Pełni on rolę podkreślenia pewnych cech czy funkcji poezji:
„Nic droższego od przymglonej piosenki,
Gdzie w upojeniu łączą dźwięki
Z wyrazistym Niezdecydowane.
(…)
Bo nade wszystko chcemy Odcienia,
Odcienia, nie kolorów tęczy!
Oh, tylko Odcień zaręczy
Sen ze snem, z fletnią rogu brzmienia!
(…)
O, któż zliczy Rymu złe narowy,
Jaki Negr szalony, głuche dziecko”.
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies