aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Mloda Polska
Różnica dotyka również warstwy leksykalnej. Podczas gdy Tetmajer używa bardziej wyszukanych epitetów („zgasłe słońca”, „włócznia złego”), tak Szymborska sięga po personifikacje („Nadzieja/ to już nie jest ta młoda dziewczyna”), język jej dzieła jest bardziej konkretny i przemyślany.
Powstały w odstępie około stu lat wiersz Przerwy-Tetmajera oraz Szymborskiej ukazują, że mimo upływu czasu człowiek boryka się z podobnymi problemami, w równym stopniu boi się o dzień jutrzejszy („Jakaż jest przeciw włóczni złego twoja tarcza....”; „Jak żyć - spytał mnie w liście ktoś, kogo ja zamierzałam spytać o to samo”). Padające w wierszu Tetmajera fundamentalne pytania u Szymborskiej zostają zastąpione pozbawionymi emocji stwierdzeniami faktów, podtrzymującymi nadzieję na poprawę losu człowieka („Miał być lepszy od zeszłych nasz XX wiek”).
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
„Koniec wieku XIX” Kazimierza Przerwy-Tetmajera i „Schyłek wieku” Wisławy Szymborskiej - analiza porównawcza
Różnica dotyka również warstwy leksykalnej. Podczas gdy Tetmajer używa bardziej wyszukanych epitetów („zgasłe słońca”, „włócznia złego”), tak Szymborska sięga po personifikacje („Nadzieja/ to już nie jest ta młoda dziewczyna”), język jej dzieła jest bardziej konkretny i przemyślany.
Powstały w odstępie około stu lat wiersz Przerwy-Tetmajera oraz Szymborskiej ukazują, że mimo upływu czasu człowiek boryka się z podobnymi problemami, w równym stopniu boi się o dzień jutrzejszy („Jakaż jest przeciw włóczni złego twoja tarcza....”; „Jak żyć - spytał mnie w liście ktoś, kogo ja zamierzałam spytać o to samo”). Padające w wierszu Tetmajera fundamentalne pytania u Szymborskiej zostają zastąpione pozbawionymi emocji stwierdzeniami faktów, podtrzymującymi nadzieję na poprawę losu człowieka („Miał być lepszy od zeszłych nasz XX wiek”).
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies