Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Śluby panieńskie

„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe

Jan opuścił pokój, gdy pojawił się w nim Albin. Gustaw, widząc gościa, szepnął: „Już czuję wilgoć, zbliża się fontanna!”. Gdy tylko Albin zaczął narzekać na oschłe traktowanie Klary, Gustaw zdradził mu sekret: „Klara cię kocha”. Zdanie to wywołało w adresacie niedowierzanie i kolejną falę cierpienia i bólu. Po zapewnieniach bratanka Radosta, że jest to prawda – Albina ogarnęła panika.

W końcu Albin obiecał Gustawowi wykonywać każde jego polecenie, a ten w zamian miał doprowadzić do ślubu… Wszystko może potoczyłoby się sprawnie, gdyby nie fakt, iż pomysłodawca planu żądał, by Albin udawał przez Klarą, że kocha inną. Sentymentalny i płochliwy panicz był przerażony: „Przebóg! nie kończ, ginę”. W końcu więc stanęło na tym, że przez jeden dzień powstrzyma się jedynie od mówienia, mdlenia, wzdychania, co i tak było dla niego nie lada wyzwaniem. Gustaw zapewniał go stanowczo o korzyściach, jakie wyniesie: „Razą drugą / Wszystko odzyskasz - i po całej dobie / Będziesz mógł jęczyć, płakać, wzdychać, kichać... / Tylko nie teraz, nie teraz, u licha!”. Panowie pożegnali się, a Albin obiecał dotrzymać słowa i milczeć.

Scena trzecia
Gustaw, Aniela


Gustaw prosi Anielę, by ze względu na jego skaleczenie pomogła w napisaniu listu do ukochanej. Panna po chwili wahania zgadza się wypełnić prośbę, a młodzieniec zaczyna zasypywać ją przykładami na istnienie prawdziwej miłości. W czasie rozmowy pada imię Radosta, który według kawalera miał zamiar poślubić Klarę.

Po zawartej przyjaźni doszło do kolejnego spotkania miedzy Anielą a Gustawem. Panna, która: „ginęła z bojaźni”, była ciekawa, czy Radost słyszał całą ich poprzednią rozmowę. Młodzieniec uspokoił ją.

Poprosił, by pomogła mu w napisaniu listu do ukochanej, pokazując przy tym rzekomo skaleczoną prawą rękę. Choć początkowo była niechętna temu pomysłowi, w końcu uległa jego słowom. Zaczął zapewniać ją, ze prawdziwa miłość istnieje: „Wierz mi - są dusze dla siebie stworzone. / Niech je w przeciwną los potrąci stronę, / One wbrew losom, w tym lub tamtym świecie, / Znajdą, przyciągną i złączą się przecie; / Tak jak dwóch kwiatów obce sobie wonie / Łączą się w górze, jedna w drugiej tonie”. W pewnym momencie odważył się nawet na wyznanie, że serce podpowiedziało mu, iż w niej znajdzie bratnią duszę: „I cóż to, powiedz, zaraz w pierwszej chwili / Wzbudziło we mnie tę ufność ku tobie? / Co ośmieliło, że zwierzenie robię, / Jeśli nie serce, co nigdy nie myli?”.


Aby ją uspokoić i przekonać do zerwania poczynionych ślubów, powiedział, że Radost zamierza poślubić Klarę: „Jak tylko zamiaru nie ziści, / Przez zemstę ku mnie z Klarą się ożeni. / Mnie wydziedziczy i na zawsze zgubi”. Poradził Anieli, by rzuciła „tę ciemną drogę”, póki ma jeszcze czas, ponieważ może nigdy nie doświadczyć cudu prawdziwej miłości.

Po wyjściu Gustawa Aniela zdała sobie sprawę, że ma rację, a dotrzymanie ślubów będzie trudniejsze, niż przypuszczała: „Nienawidzić! Tak! - Każda plecie, baje, / Ale nie tak to łatwo, jak się zdaje. - / Z gniewu w nienawiść droga bardzo bliska, / Kiedy dotknęła jaka czynność zdradna; / Lecz kiedy czule kto nam rękę ściska, / Jak mamę kocham, nie potrafi żadna”.

Scena czwarta
Aniela, Klara


Klara dowiaduje się od kuzynki o planach starego Radosta, co początkowo wywołuje w niej wybuch śmiechu, a po chwili przyprawia o gęsią skórkę i wywołuje płacz.

Do pokoju weszła Klara, po czym zaczęła przepytywać Anielę, o czym rozmawiała z Gustawem. Jakież było jej zdziwienie, gdy dowiedziała się o planach starego Radosta, który z zemsty na Gustawie miał ją pojąć za żonę. Aniela zaczęła jej tłumaczyć, że będzie bardzo trudno przeciwstawić się temu pomysłowi, ponieważ Radost był bogaty, a ojciec Klary cenił złoto. Wskutek tych słów panna zaczęła zapewniać, że nikt nie zmusi jej do małżeństwa, a po chwili… wystraszona wybuchła płaczem: „Cóż ja teraz zrobię?.../ Jak raz mój ojciec co ułoży sobie, / To wszystko za nic - to ratunku nie ma”.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14  


Szybki test:

Akcja komedii rozgrywa się:
a) wiosną
b) zimą
c) jesienią
d) latem
Rozwiązanie

Rzekoma oblubienica Gustawa miała na imię:
a) Klara
b) Hanna
c) Aniela
d) Adela
Rozwiązanie

Aniela nazwała mężczyzn rodem:
a) gadów
b) krokodyli
c) węży
d) wilków
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Ślubów panieńskich” w pigułce
Geneza „Ślubów panieńskich”
Życiorys Fredry
Problematyka „Ślubów panieńskich”
„Śluby panieńskie” jako komedia intrygi i charakteru
Czas i miejsce akcji „Ślubów panieńskich”
Język utworu i rodzaje komizmu w „Ślubach panieńskich”
Kompozycja i struktura „Ślubów panieńskich”
Tytuł komedii Fredry
„Śluby panieńskie” - komedia romantyczna czy antyromantyczna?
Szczegółowy plan wydarzeń „Ślubów panieńskich”
Aleksander Fredro – kalendarium życia
Motywy w „Ślubach panieńskich”
Szlachecka obyczajowość w „Ślubach panieńskich”
Motto „Ślubów panieńskich”
Słynne cytaty z utworów Aleksandra Fredry
Twórczość Aleksandra Fredry
Najważniejsze cytaty w „Ślubach panieńskich”
Bibliografia




Bohaterowie
Albin – charakterystyka postaci
Gustaw – charakterystyka postaci
Aniela – charakterystyka postaci
Klara – charakterystyka postaci
Pani Dobrójska – charakterystyka postaci
Radost – charakterystyka postaci



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies