aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Śluby panieńskie
Komediodramat Aleksandra Fredry jest literackim dowodem na mistrzostwo pióra pisarza i poety, który nie miał sobie równych w budowaniu komediowej akcji, a jego dzieła na trwałe zapisały się w polskim dorobku kulturalnym dzięki taki cechom, jak skomplikowana i inteligentna intryga, nie mająca sobie równych kreacja postaci, wartka akcja czy dowcipne i błyskotliwe dialogi.
Akcja pięcioaktowego komediodramatu rozgrywa się wokół skomplikowanej intrygi, a napięcie dramatyczne oparte jest na wielu konfliktach, ujawniających się w świecie przedstawionym.
Utwór „wciąga” czytelnika, który od pierwszej sceny jest ciekawy dalszych losów Gustawa i innych mieszkańców oraz gości dworku pani Dobrójskiej. Przyczyny dużego zainteresowania, jakim cieszyła i cieszy się komedia, tkwią jej odmienności w porównaniu z utworami innych romantycznych klasycznych dramatów.
Uważam, że współcześni Fredrze, jak również obecni odbiorcy Ślubów byli po prostu zmęczeni konfliktami tragicznymi, w jakie uwikłani byli bohaterowie „Dziadów” czy „Nie-Boskiej komedii”. Choć w omawianym utworze także występują odmienne racje i pragnienia postaci, to jednak nikt nie buntował się przed zaplanowanym przez „dorosłych” małżeństwem, co było charakterystycznym motywem romantycznych dramatów. Cieszy to, że brak u Fredry istotnych, niemożliwych do rozwiązania konfliktów moralnych, majątkowych, politycznych, a jedynymi barierami były te ukształtowane przed spuściznę romantyzmu, czyli mylne rozumienie pojęcia miłość czy małżeństwa.
Fredro położył duży nacisk na wierne ukazanie psychicznej strony ludzkiej natury. Akcja utworu jest zawiązana wokół zmiany nastawienia głównych bohaterek do spraw miłości i małżeństwa, z naciskiem na psychologizm. W komedii dokładnie śledzimy narodziny i dojrzewanie do miłości, co jeszcze bardziej podnosi wartość dzieła.
Rozwój akcji komedii intrygi i charakterów można graficznie przedstawić w kształcie litery U. Utwór rozpoczyna się w momencie, gdy decyzja o małżeństwie Gucia i Anieli została podjęta przez Radosta i Dobrójska, bez pytania o zdanie młodych. Mamy więc do czynienia na początku z wydarzeniami o negatywnym charakterze. Na szczęście potem wszystkie ujemne emocje opadają, by ustąpić miejsca faktom coraz pogodniejszym. Zakończeniem dramatu jest pomyślne. Radosny finał jest możliwy, ponieważ przeszkody i zakazy są pozorne. Brak jest negatywnych czynników zewnętrznych (występują jedynie przeszkody wewnętrzne, tkwiące w człowieku, a nie na przykład różnicach społecznych). Bohaterowie dojrzewają, są dynamiczni, odrzucają fałszywe i mylne poglądy o miłości i małżeństwie na rzecz zaufania i wiary w szczęście.
Struktura komediiKompozycja i struktura „Ślubów panieńskich”
Komediodramat Aleksandra Fredry jest literackim dowodem na mistrzostwo pióra pisarza i poety, który nie miał sobie równych w budowaniu komediowej akcji, a jego dzieła na trwałe zapisały się w polskim dorobku kulturalnym dzięki taki cechom, jak skomplikowana i inteligentna intryga, nie mająca sobie równych kreacja postaci, wartka akcja czy dowcipne i błyskotliwe dialogi.
Akcja pięcioaktowego komediodramatu rozgrywa się wokół skomplikowanej intrygi, a napięcie dramatyczne oparte jest na wielu konfliktach, ujawniających się w świecie przedstawionym.
Utwór „wciąga” czytelnika, który od pierwszej sceny jest ciekawy dalszych losów Gustawa i innych mieszkańców oraz gości dworku pani Dobrójskiej. Przyczyny dużego zainteresowania, jakim cieszyła i cieszy się komedia, tkwią jej odmienności w porównaniu z utworami innych romantycznych klasycznych dramatów.
Uważam, że współcześni Fredrze, jak również obecni odbiorcy Ślubów byli po prostu zmęczeni konfliktami tragicznymi, w jakie uwikłani byli bohaterowie „Dziadów” czy „Nie-Boskiej komedii”. Choć w omawianym utworze także występują odmienne racje i pragnienia postaci, to jednak nikt nie buntował się przed zaplanowanym przez „dorosłych” małżeństwem, co było charakterystycznym motywem romantycznych dramatów. Cieszy to, że brak u Fredry istotnych, niemożliwych do rozwiązania konfliktów moralnych, majątkowych, politycznych, a jedynymi barierami były te ukształtowane przed spuściznę romantyzmu, czyli mylne rozumienie pojęcia miłość czy małżeństwa.
Fredro położył duży nacisk na wierne ukazanie psychicznej strony ludzkiej natury. Akcja utworu jest zawiązana wokół zmiany nastawienia głównych bohaterek do spraw miłości i małżeństwa, z naciskiem na psychologizm. W komedii dokładnie śledzimy narodziny i dojrzewanie do miłości, co jeszcze bardziej podnosi wartość dzieła.
Rozwój akcji komedii intrygi i charakterów można graficznie przedstawić w kształcie litery U. Utwór rozpoczyna się w momencie, gdy decyzja o małżeństwie Gucia i Anieli została podjęta przez Radosta i Dobrójska, bez pytania o zdanie młodych. Mamy więc do czynienia na początku z wydarzeniami o negatywnym charakterze. Na szczęście potem wszystkie ujemne emocje opadają, by ustąpić miejsca faktom coraz pogodniejszym. Zakończeniem dramatu jest pomyślne. Radosny finał jest możliwy, ponieważ przeszkody i zakazy są pozorne. Brak jest negatywnych czynników zewnętrznych (występują jedynie przeszkody wewnętrzne, tkwiące w człowieku, a nie na przykład różnicach społecznych). Bohaterowie dojrzewają, są dynamiczni, odrzucają fałszywe i mylne poglądy o miłości i małżeństwie na rzecz zaufania i wiary w szczęście.
Komediodramat liczy pięć aktów, z których pierwszy składa się z dziesięciu scen (pełni rolę ekspozycji dramatu), drugi – dziewięć, trzeci – sześć, czwarty – 9, a piąty – osiem scen.
Wątki akcji związane są z kreacjami bohaterów i rozwijają się wokół postaci. Wątek główny zawiązany został wokół poczynań Gustawa, zmierzającego do złamania ślubów dziewcząt i przekonania, że małżeństwo to nie „zakucie w kajdany”. Wątek poboczny to losy płaczliwego zalotnika Albina i przekornej Klary oraz kilkakrotne wspomnienie niespełnionej miłości Radosta i Dobrójskiej (rozdzielonych w młodości decyzja rodziców).
Składnikiem zawiązującym akcję jest odwieczny motyw walki płci, który pisarz unowocześnił i jeszcze bardziej skomplikował. Gustaw na początku dzieła jest reprezentantem rozsądnego działania, podczas gdy panienki kierują się emocjami i ślubami. Obecny jest również odwieczny konflikt pokoleń, lecz w nowej wersji. W porównaniu na przykład z komediami Moliera, w których młodzi musieli przełamywać opór dorosłych, by się pobrać, konflikt fredrowski jest mniej tragiczny. Radost i Dobrójska są przychylnie nastawieni do Gucia i Anieli, cierpliwie czekając, aż młodzieniec oficjalnie się oświadczy.
strona: 1 2
Szybki test:
Komediodramat liczy:a) sześć aktów
b) pięć aktów
c) sześć aktów
d) trzy akty
Rozwiązanie
Rozwój akcji komedii intrygi i charakterów można graficznie przedstawić w kształcie litery:
a) V
b) A
c) U
d) O
Rozwiązanie
W komedii Fredry:
a) brak jest nacisku na wierne ukazanie psychicznej strony ludzkiej natury
b) brak jest psychologizmu
c) nie następuje zmiana nastawienia głównych bohaterek do spraw miłości i małżeństwa
d) dokładnie śledzimy narodziny i dojrzewanie do miłości
Rozwiązanie
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies