Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Śluby panieńskie

„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe

Urażony negatywnymi uwagami na temat swego postępowania mężczyzna również dał radę Dobrójskiej: „Ale chcesz pani prawdy, ja nią służyć mogę: / Pani to dobrodziejka psujesz panny swoje”, dając za przykład śluby, które zawarły między sobą w tajemnicy. Słowa te nie zrobiły na kobiecie wrażenia, wiedziała bowiem o przysiędze, którą traktowała jak: „Dziecinne zamiary!”. Na koniec rozmowy poprosiła Radosta o przyprowadzenie do niej bratanka.

Scena druga
Radost


Rozmyślania Radosta nad możliwościami poprawy charakteru Gustawa.

Po wyjściu kobiety Radost zaczął się zastanawiać, co może zrobić, by przekonać Gucia do poważnego traktowania narzeczonej i innych obecnych w domu panien: „Co ja pocznę z tym chłopcem! to rzecz niesłychana! / Żebym go mógł, u czarta, związać jak barana, / Przywieść gwałtem przed ółtarz, narzucić mu żonę, / Szczęście by dla obójga było zapewnione. / Ale trzpiot w sprawie, piskórz w stawie -jeden diasek! / Tu go trzymasz tu nić masz - w oczach pewny piasek”.

Scena trzecia
Radost, Gustaw


Gustaw skarży się wujowi na oschłe traktowanie ze strony narzeczonej, podczas gdy Radost kolejny raz strofuje go za złe maniery. W końcu informuje bratanka o pakcie, który zawarły Aniela i Klara.

W rozmowie z wujem młodzieniec zaczął uskarżać się na oschłe traktowanie przez narzeczoną, podsumowując: „Ale im rzadsze, tym większe rozkosze; / Niech mało mówi, a kocha bez miary, / Bo coraz więcej za serce mnie chwyta”. Nie chciał słuchać wymówek Radosta na temat zachowania podczas „przeprosin” panien i Dobrójskiej, lecz w końcu wylewnie podziękował za opiekę i troskę: „Dziękuję, mój stryjaszku złoty, / Za twoją radę, za twoje kazanie; / Wszystko już teraz, jak każesz, tak zrobię”.

Gustaw zaczął użalać się na traktowanie przez Anielę i Klarę, które nie zwracały na niego uwagi, a gdy już udało mu się skupić na sobie ich wzrok – zawsze go krytykowały: „Żartuj - trzpiot z ciebie; nie żartuj - rozumny. / Bądź wesół - szydzisz; bądź smutny - pan dumny; / Dosyć, że na wsi, nim będziesz poznany, / Mów i rób, co chcesz, zawsześ wart nagany”.


Z Anielą mówił już o wszystkim, na czym się znał: „o łanach, / Łąkach, strumykach, owcach i baranach”, a ona nadal była obojętna. Na te słowa wuj uświadomił bratanka o tajnym pakcie, jaki zawarły panny: „Żadna za mąż nie chce i nie pójdzie”.

Scena czwarta
Aniela, Klara, Gustaw


W trakcie rozmowy z narzeczoną Gustaw stara się być uprzejmy i szarmancki, z obojętnością traktując Klarę. Ukochana Albina stara się wytrącić znienawidzonego przedstawiciela brzydkiej płci z równowagi… jednak bezskutecznie.

Aniela haftowała, podczas gdy Gustaw kierował do niej każde wypowiedziane słowo. W jego tonie widać różnicę: do narzeczonej odnosił się z „przymileniem”, a do Klary: „uszczypliwie albo z gardzącą obojętnością”. Klara mówiła „szybko i z zapałem, często za Anielę”, ta zaś: „powoli i łagodnie”.

Gustaw zaproponował Anieli zawieszenie broni, na co ona zaproponowała definitywny pokój. Gdy młodzi pierwszy raz zaczęli szczerze rozmawiać, Klara postanowiła swymi uszczypliwymi uwagami zakłócić atmosferę życzliwości. Nie udawało się jej jednak wytrącić Gustawa z równowagi, który doskonale się bawił obserwując, jak panna czerwienieje ze złości.

Gustaw zaproponował narzeczonej „zaczepno-odporne przymierze”, ignorując przy tym ironiczne uwagi jej kuzynki. Rozpoczęła się humorystyczna przepychanka słowna. Na zarzuty Klary względem rodu męskiego Gustaw wyznał, że bardzo jej współczuje: „Hm! bardzo panią żałuję (…)Że z tak niewinną duszą, tak za młodu, / Już doświadczyłaś, co jest męska zdrada”.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14  


Szybki test:

Albin starał się o Klarę od:
a) pół roku
b) 5 lat
c) roku
d) 2 lat
Rozwiązanie

Dorożka Radosta była zaprzężona do kobyły o maści:
a) pstrokatej
b) siwej
c) dereszowatej
d) kasztanowej
Rozwiązanie

Aniela nazwała mężczyzn rodem:
a) węży
b) krokodyli
c) gadów
d) wilków
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Ślubów panieńskich” w pigułce
Geneza „Ślubów panieńskich”
Życiorys Fredry
Problematyka „Ślubów panieńskich”
„Śluby panieńskie” jako komedia intrygi i charakteru
Czas i miejsce akcji „Ślubów panieńskich”
Język utworu i rodzaje komizmu w „Ślubach panieńskich”
Kompozycja i struktura „Ślubów panieńskich”
Tytuł komedii Fredry
„Śluby panieńskie” - komedia romantyczna czy antyromantyczna?
Szczegółowy plan wydarzeń „Ślubów panieńskich”
Aleksander Fredro – kalendarium życia
Motywy w „Ślubach panieńskich”
Szlachecka obyczajowość w „Ślubach panieńskich”
Motto „Ślubów panieńskich”
Słynne cytaty z utworów Aleksandra Fredry
Twórczość Aleksandra Fredry
Najważniejsze cytaty w „Ślubach panieńskich”
Bibliografia




Bohaterowie
Albin – charakterystyka postaci
Gustaw – charakterystyka postaci
Aniela – charakterystyka postaci
Klara – charakterystyka postaci
Pani Dobrójska – charakterystyka postaci
Radost – charakterystyka postaci



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies