Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Śluby panieńskie

Język utworu i rodzaje komizmu w „Ślubach panieńskich”

Klara [po krótkim milczeniu] Jak to? – Co to jest? – Wszystko naraz ginie? To żarty – zemsta!
Albin [na stronie] Trzymaj się, Albinie!
Klara: Jam mu wierzyła! Zdradziłam Anielę!
Albin [na stronie] Aj, płacze!
Klara: Winnam, winnam z każdej strony.
Albin [na stronie] W tym sztuka.
Klara: Ależ… O, jak cierpię wiele!
Albin [na stronie] Aj, strach!
Klara: Albinie, już jesteś zemszczony.
Albin [zrywa się i siada znowu; na stronie] W tym sztuka!
Klara: Jak to? Więc prawa już nie mam i do litości?
Albin [zrywając się] A, już nie wytrzymam! [do Klary] Ty wzywasz litość prośbą nadaremną?
Klara: Możnaż się pytać, wiedząc, co się dzieje?
Albin: Cóż?
Klara: Radost, Radost chce się żenić ze mną.
Albin: A ty?
Klara: Wprzód umrę. (…)”.


3. w poszczególnych sytuacjach i dialogach, dzięki czemu mamy przykłady komizmu sytuacji.

Kolejnym rodzajem komizmu obecnego na kartach dramatu jest komizm sytuacyjny, widoczny we wszystkich scenach dzieła, na przykład w scenie ósmej aktu IV, gdy dochodzi do konfrontacji Radosta i Klary, przekonanej o zamiarach małżeńskich starca. Mężczyzna, nie zdając sobie sprawy z plotek rozsianych przez siostrzeńca, zaczął z Klarą rozmowę o mężczyznach i… ślubie. Przerażona, lecz chcąca zachować pozory oschłości i silnego charakteru dziewczyna zaczęła zapewniać, że nigdy nie wyjdzie za mąż, a jeżeli już zostanie do tego zmuszona – będzie najgorszą żoną na świecie: roztrwoni majątek męża, będzie oddawała się zabawom, chodziła na bale, kupowała drogie stroje: „Ależ ja zawsze na przekór mu zrobię; / On tak - a ja siak; on sobie -ja sobie; / Mąż spi -ja gadam, mąż gada -ja ziewam; / Wzdycham, gdy wesół, kiedy smutny, spiewam; / Trącam, gdy pisze, a krzyczę, gdy czyta; / Mąż tak - a ja siak! Ząb za ząb! - i kwita! / A ma pedogrę - depcę mu po nodze”.


Zapewnienia te szalenie rozbawiły starego Radosta, który najpierw zaczął udawać przerażenie: „Ej, do kaduka! Nie stanę na drodze. / Lecz taką rzeczą -- grzesznik to nie lada, / Co dla pokuty zechce cię za żonę”, a potem…zainteresowanie: „Chybaby znowu -jak tamten powiada / To szczęście dla mnie było przeznaczone (…) Gdyż ja się nie boję; / Słowom nie wierzę, a znam serce twoje”. Gdy próbował wziąć ją za rękę, wybuchła płaczem, krzycząc: „Ja nie chcę, nie chcę!”. Na to Radost zaczął podskakiwać i pytać, czy nie nadaje się na pana młodego… by po chwili, ubawiony, stwierdzić: „Wszak ci to żarty”.

Komizm sytuacji pogłębiają skutki skomplikowanej intrygi sprytnego Gustawa, sentymentalny styl przeżywania miłości przez Albina, zaślepienie Radosta w uwielbieniu dla przymiotów charakteru Gucia i brak krytyki młodzieńca czy przekorna zgoda Klary na małżeństwo z Albinem: „Ach, gdybym mogła, na złość bym nie chciała”. Już pierwsza scena dramatu śmieszy: służący pilnuje, by nikt nie zbudził śpiącego panicza, który w chwilę potem wchodzi przez okno po całonocnej hulance.

Komizm w utworze Aleksandra Fredry nie jest złośliwy, nie ma na celu krytyki czy wyśmiewania. Jest za to subtelny i inteligentny, przez co jest jeszcze większym świadectwem mistrzowskiego pióra i geniuszu autora.

strona:    1    2  


Szybki test:

Bohaterowie mówią językiem charakterystycznym dla:
a) mieszczaństwa
b) inteligencji
c) arystokracji
d) ziemiaństwa
Rozwiązanie

Aleksander Fredo w „Ślubach panieńskich”:
a) jest subtelny i inteligentny
b) jest złośliwy
c) ma na celu wyśmiewanie
d) ma na celu krytykę
Rozwiązanie

„Śluby panieńskie” nie są przykładem:
a) komedii szekspirowskiej
b) komedii antyromantycznej
c) komedii intrygi
d) komedii charakteru
Rozwiązanie

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Śluby panieńskie” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Ślubów panieńskich” w pigułce
Geneza „Ślubów panieńskich”
Życiorys Fredry
Problematyka „Ślubów panieńskich”
„Śluby panieńskie” jako komedia intrygi i charakteru
Czas i miejsce akcji „Ślubów panieńskich”
Język utworu i rodzaje komizmu w „Ślubach panieńskich”
Kompozycja i struktura „Ślubów panieńskich”
Tytuł komedii Fredry
„Śluby panieńskie” - komedia romantyczna czy antyromantyczna?
Szczegółowy plan wydarzeń „Ślubów panieńskich”
Aleksander Fredro – kalendarium życia
Motywy w „Ślubach panieńskich”
Szlachecka obyczajowość w „Ślubach panieńskich”
Motto „Ślubów panieńskich”
Słynne cytaty z utworów Aleksandra Fredry
Twórczość Aleksandra Fredry
Najważniejsze cytaty w „Ślubach panieńskich”
Bibliografia




Bohaterowie
Albin – charakterystyka postaci
Gustaw – charakterystyka postaci
Aniela – charakterystyka postaci
Klara – charakterystyka postaci
Pani Dobrójska – charakterystyka postaci
Radost – charakterystyka postaci



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies