Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Syzyfowe prace

Streszczenie „Syzyfowych prac”

Autor: Karolina Marlga

Gdy Borowicz przeczytał Dziady, nie był w stanie z nikim mówić. Uciekł do najbliższego lasu i błąkał się tam: „pożerany przez nieopisane wzruszenie (…)Poezja i literatura epoki Mickiewicza odegrała w życiu Marcina rolę niezmiernie kształcącą. Przechodził wśród tych arcydzieł, jak przez chłostę, jak między szeregami osób, które na niego patrzały ze wzgardą. Dusza jego pod wpływem tej lektury mocowała się z własnemi błędami, ulepszała w sobie i ustaliła się raz na zawsze w kształt niezmienny, niby do białości rozpalone żelazo, rzucone w zimna wodę”.

W każda niedzielą Zygier prowadził również potajemne zebrania u Mańka, na które jedna osoba musiała przedstawiać przygotowaną rozprawkę o przeczytanej książce. Następnie rozpoczynała się dyskusja. Uczono się także bieżących przedmiotów szkolnych. Dołączyli do nich nawet wolno-próżniacy, choć wypracowania z literatury polskiej budziły w nich „abominację” (wstręt).

Był początek kwietnia. Chłopcy umówili się u Mańka na pierwszą wieczorną bibkę. Syn kupca miał dostarczyć wino z piwnicy ojca. Marcin po zakończonych korepetycjach, wieczorem idąc na spotkanie, ujrzał w pobliżu posesji skradającego się Majewskiego, któremu ktoś doniósł o zebraniach. Borowicz ukrył się więc w gąszczu parku i obserwował. Tymczasem profesor przeszedł kładkę i nie mógł znaleźć przejścia w parkanie. Wówczas Marcin przeciągnął kładkę na swą stronę, uniemożliwiając powrót pedagoga. Majewski znalazł się w pułapce. Za plecami miał rzekę (bez kładki), a przed sobą parkan bez przejścia. Widząc, że ktoś zabrał deskę, zaczął prosić intruza o jej zwrot, oferując dziesięć rubli. Chciał zawrócić, lecz nie miał jak. Nie rozpoznał Borowicza w ciemnościach, który obrzucił go błotnymi kulami. Majewski, brudny i upokorzony, przeszedł rzeczkę w bród. Gdy stanął na brzegu, szybciutko oddalił się w stronę ulicy, a Marcin natychmiast położył kładkę z powrotem na rzeczce, przeszedł dziurę w parkanie i powiadomił kolegów zebranych u Mańka (już pili wino) o zajściu. Chłopcy rozeszli się do domu, obawiając się rewizji.
Około godziny dwudziestej czwartej Majewski (przebrany w czyste ubranie) wrócił na to samo miejsce z dwoma strażnikami. Ujrzeli leżącą na swym miejscu kładkę, lecz dziury w parkanie nie udało się im znaleźć.

Rozdział XVII
Borowicz przygotowuje do egzaminu dojrzałości. Zakochuje się w „Birucie”. Następuje zrelacjonowanie historii dziewczyny i rodziny Stogowskich. Borowicz pragnie bliżej poznać Annę. W tym celu wyczekuje pod jej domem, a nawet posuwa się do wyrwania kartki z pamiętnika z jej wpisem. Dochodzi do niemego wyznania miłości w parku, po czym dziewczyna nagle znika. Borowicz poświęca się nauce do matury.

Po Wielkanocy ósmoklasiści przygotowywali się do egzaminów maturalnych. Marcin uczył się z Zygierem, lecz od pewnego czasu był zauroczony pewną dziewczyną „Birutą”. Biruta miała naprawdę na imię Anna, a na nazwisko Stogowska. Była jedną z najlepszych uczennic gimnazjum żeńskiego w siódmej klasie. Jej ojciec był wojskowym lekarzem, a zarazem największym karciarzem i łobuzem w Klerykowie. Kursy medyczne ukończył w akademii chirurgicznej w Petersburgu. Ożenił się z córką „czynszownika”, u którego wynajmował pokój. Po studiach otrzymał etat przy pułku piechoty w Klerykowie. Miał trzech synów w gimnazjum męskim i tyle samo córek w gimnazjum żeńskim. Najstarszą z nich była Anna. Dzieci po prawosławnej matce ochrzcił pop.

Żona Stogowskiego była niegdyś prawosławną Rosjanką. Ze względu na miłość do męża nauczyła się języka polskiego, poznała historię tego kraju, by po latach stać się zagorzałą Polką. Żaden urzędnik rosyjski nie miał prawa przekroczyć progu jej domu. Zerwała nawet więzy ze swą rodziną, wypowiadając swej nacji „wojnę scytyjską”. Wojna scytyjska oznacza wojnę prowadzoną z całym okrucieństwem (w starożytności nazwą Scytów obejmowano ludy koczownicze zamieszkujące północne wybrzeża Morza Czarnego. W VII wieku p.n.e. Scytowie mieli dokonać przeprowadzonego z całą bezwzględnością najazdu na Azję Mniejszą).

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19  

Szybki test:

Walecki na lekcji historii sprzeciwił się szkalowaniu polskich zakonnic, ponieważ:
a) pochodził z katolickiej rodziny
b) wychowywał się w klasztorze
c) chciał w przyszłości zostać księdzem
d) chciał bronić honoru polskiego
Rozwiązanie

Nauczycielka w Owczarach nazywała Marcina:
a) szlachetnym młodzieńcem
b) szlachcicem
c) paniczem
d) burżujem
Rozwiązanie

Służąca w domu Wiechowskich to:
a) Anusia
b) Małgośka
c) Joaśka
d) Kaśka
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
Streszczenie „Syzyfowych prac”
„Syzyfowe prace” streszczenie w pigułce
Stefan Żeromski - biografia
„Napisać muszę książkę, gdzie wypowiem, ze historia mego czasu była przedmiotem mego badania i bólu mego serca”, czyli powstanie powieści
Geneza i autobiografizm „Syzyfowych prac”
Czas i miejsce akcji „Syzyfowych prac”
Język i styl „Syzyfowych prac”
Kompozycja „Syzyfowych prac”
Znaczenie tytułu powieści
Metody rusyfikacji polskiej młodzieży na podstawie „Syzyfowych prac”
Artyzm „Syzyfowych prac” Żeromskiego
Rusyfikacja ziem polskich w XIX wieku
Szczegółowy plan wydarzeń „Syzyfowych prac”
Rusyfikacja ziem polskich w XIX wieku
„Syzyfowe prace” na wielkim i małym ekranie
Morfologia, składnia oraz stylistyka „Syzyfowych prac”
Krytycy i badacze o „Syzyfowych pracach”
Żeromski - kalendarium twórczości
Twórczość Stefana Żeromskiego
Najważniejsze cytaty „Syzyfowych prac”
Bibliografia




Bohaterowie
Charakterystyka Marcina Borowicza
Charakterystyka Andrzeja Radka
Charakterystyka Bernarda Zygiera (Siegera)
Charakterystyka pozostałych bohaterów



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies