Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Szewcy

„Szewcy” – streszczenie szczegółowe

Ciszę przerwał głos Sajetana. Cieszył się, że nie żyje, bo nie musi już się niczego bać. Stwierdził także, że „jedna jest dobra rzecz na świecie, to indywidualne istnienie w dostatecznych warunkach materialnych”. Ochłonąwszy, Fierdusieńko wstał i wydobył z walizy wspaniały kostium „rajskiego ptaka”, w który zaczął ubierać Księżnę. Ona zaś bełkotała coś nieartykułowanego.

Władzę objął Hiper-Robociarz. Przybysz powiedział Czeladnikom – „reprezentantom typu średniego chałupnictwa”, z których uczynił władzę dekoracyjną, że siedział czternaście lat w więzieniu, a czas ten spędził na studiowaniu ekonomii. Obiecał im, że będą z przedstawicielami obcych państw tymczasowo-faszystowskich jeść langusty i „inne firdymułki - potem kule w łby - śmierć bez tortur to i tak wiele. I dziwek, ile chcecie – o wasze mózgi mi nie chodzi”.

Nagle pojawili się „Dziarscy Chłopcy” oraz ich przywódca – Gnębon Puczymorda, który zaczął kłócić się z Robociarzem. Ten nazywał go krnąbrnym durniem oraz „koniecznym momentem dekoracyjnym w tym persyflażu rządów ziemskich”.

W końcu strzelił z colta tak, że Puczymorda usiadł na worze obok Sajetana, „wpatrzony tępo krwawymi gałami w publikę”. Fierdusieńko, który przez ten czas skończył ubierać Księżnę, zrzucił mu kołpak i delię i ubrał go w łachmany i kaszkiet, pokryte wszami. W tym czasie Scurvy zaczął prosić, by go uwolniono z łańcucha, aby mógł racować uczciwie i poczciwie na jakimś marginesie brudnym byle zaśmierdziałego ochłapu życia” był gotowy zostać szewcem i zastąpić ich w równowadze społecznej.

Prośby tej nie przyjął Hiper-Robociarz, który wyjaśnił etymologię nazwiska Prokuratora. Mówił: byłeś szkorbutem chorej na przemianę ducha – a analogii do przemiany materii – ludzkości” po czym zwrócił się do Czeladników, by wzięli się do pracy, ponieważ on i Puczymorda szli pracować nad technicznym aparatem, nad aparaturą i strukturą dynamizmu i równowagi sił tego rządzenia” Po tych słowach gość opuścił towarzystwo.


Na scenie zaczyna panować powszechna nuda. Pojawiają się napisy: „Nuda” oraz „Nuda coraz gorsza”. Znudzony Hiper-Robociarz opuszcza scenę. Receptę na panujący stan znajduje I Czeladnik, który mówi: „Trza się uchlać [...]. Chrać mi się chce na wszystko”. Tymczasem prokurator rzuca się na łańcuchu. Jest rozzłoszczony widokiem Księżnej, ubieranej przez Fierdusieńka oraz Czeladników.

Głos zabiera Sajetan. Z żalem stwierdza, że jego czas mija: „[...] kankry jesteśmy wszyscy na ciele społeczności w jej przejściowej fazie od rozdrobnionej sproszkowanej wielości do prawdziwego społecznego continuum [...]”. Wygłasza bełkotliwy, niezrozumiały monolog.

Księżna w pięknym stroju staje na czerwonym piedestale i z „rozpiętymi nietopezimi skrzydłami” wygłasza mowę o sobie jako supermatce, babieniu mężczyzn i mężczyźnieniu kobiet. Swym wystąpieniem wzbudza zachwyt Puczymordy, Czeladników oraz Sajetana. Wszyscy czterej zaczynają pełzać w jej kierunku na brzuchach. Urokowi Księżnej ulega także Chochoł, który wstaje i, wywoławszy powszechną konsternację (spada z niego słoma i ukazuje się Bubek we fraku), proponuje jej pójście na dancing, by tańczyć tango. Wszyscy, prócz Prokuratora powstrzymywanego przez łańcuch są pod piedestałem, podporządkowani Irinie.

Nagle słychać Straszliwy Głos, który oznajmia: „Oni wszystko mogą”. Na Księżnę opada druciana klatka „jak dla papugi”. Scurvy, rzekłszy, że pękła mu aorta, umiera z pożądania. Księżna z satysfakcją delektuje się jego śmiercią.

Pojawia się dwóch eleganckich panów ubranych w garnitury: Towarzysz X i Towarzysz Abramowski oraz podążający za nimi i uległy Hiper-Robociarz. Dokonuje się ostateczny przewrót. Na polecenie Towarzysza X niedawny przywódca zakrywa klatkę z Iriną czerwoną płachtą. Przybyli dygnitarze mówią o nastaniu nowej rzeczywistości, prezentują założenia totalitaryzmu i unifikacji ludzkości żałując, że sami nie mogą być „automatami”.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21    22    23  


Szybki test:

Dla księżnej „rezerwuarem najwyuzdańszej, płciowej, samiczkowatej, bebechowato-owadziej rozkoszy” była:
a) miałkość prokuratora
b) niepewność prokuratora
c) siła prokuratora
d) bezkompromisowość prokuratora
Rozwiązanie

Sajetan nazwał się zawsze „przykutym” do miejsca:
a) znużonym wędrownikiem
b) porywistym wiatrem
c) latającym holendrem
d) wiecznym tułaczem
Rozwiązanie

Skurvy oskarżył Sajetana o prezesowanie tajnemu związkowi:
a) „zjadaczy chleba”
b) „cofaczy kultury”
c) „antydemokratycznemu”
d) „socjalnego postępu”
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Szewcy” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Szewców” w pigułce
Biografia Stanisława Ignacego Witkiewicza
Geneza „Szewców”
Problematyka „Szewców”
Czas i miejsce akcji „Szewców”
Język „Szewców” Witkacego
Struktura i kompozycja „Szewców”
Czysta Forma Witkacego
Problematyka władzy w „Szewcach” Witkacego
Krytyka ustrojów politycznych w „Szewcach” Witkacego
Obraz rewolucji w „Szewcach” Witkacego
Interpretacja tytułu „Szewców”
Motywy literackie obecne w „Szewcach”
Nuda i Nienasycenie w „Szewcach”
Biogram życia i twórczości Witkacego
Sceniczne dzieje „Szewców” dawniej i dziś
O Witkacym powiedzieli...
Cytaty z Witkacego
Najważniejsze cytaty „Szewców”
Bibliografia




Bohaterowie
Charakterystyka Księżny Iriny Wsiewołodownej Zbereźnickiej-Podberezkiej
Charakterystyka Sajetana Tempe
Charakterystyka prokuratora Scurviego
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Szewców”



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies