aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Szewcy
Inny sposób walki o przejęcie władzy zaprezentowała Księżna Irina. Kobieta postawiła na swoją seksualność i erotyzm. Jej krótki triumf zwiastował nadejście czasu ustroju opartego na dominacji kobiet, czyli matriarchatu. Witkacy wskazał, iż ustrój taki byłby z pewnością przyjemny dla poddanych, ponieważ oparty miał zostać na uciechach cielesnych i dominacji płci pięknej. Jednak nie miał on żadnych szans na zaistnienie, dlatego szybko Księżna została zamknięta w klatce i zredukowana do roli „papugi”.
Kolejny przewrót przeprowadza Hiper-Robociarz, osobnik obdarzony wielką siłą oraz zdobyczami techniki. Ustrój, jaki ma on zamiar zaprowadzić można określić zatem jako technokracja. System ten oparty jest na biurokracji oraz mechanizacji życia. Władzę od Hiper-Robociarza przejmują jego zwierzchnicy, tajemniczy Towarzysze. Nazwisko jednego z nich – Abramowski – może kojarzyć się z Edwardem Abramowskim, zwolennikiem tak zwanego kooperatyzmu społecznego. Celem nowej władzy było zarządzanie państwem niczym maszyną („brrrrr... zimno się robi na sam dźwięk słowa «obrabiarka»”) oraz ujednolicenie społeczeństwa.
Szewcy to smutna przepowiednia nadciągającego kresu cywilizacji opartej na sztuce, filozofii oraz religii. W żadnej z zaprezentowanych przez Witkacego wizji ustrojowej nie ma miejsca na te wartości. W każdym systemie jednostka nie ma nic do powiedzenia, a władzy zależy na ujednoliceniu społeczeństwa. Żaden z opisanych przez Witkiewicza, choć nienazwanych po imieniu, ustrojów nie stanowił remedium na bolączki świata stojącego na krawędzi upadku. Autor potępił zarówno kapitalizm, komunizm, faszyzm, a także rewolucje oparte na żądzy władzy i chęci wzbogacenia się. Witkacy przedstawił swoje przekonanie, iż nic nie jest w stanie uchronić świata sztuki przed nadciągającymi czasami technokracji.
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Krytyka ustrojów politycznych w „Szewcach” Witkacego
Inny sposób walki o przejęcie władzy zaprezentowała Księżna Irina. Kobieta postawiła na swoją seksualność i erotyzm. Jej krótki triumf zwiastował nadejście czasu ustroju opartego na dominacji kobiet, czyli matriarchatu. Witkacy wskazał, iż ustrój taki byłby z pewnością przyjemny dla poddanych, ponieważ oparty miał zostać na uciechach cielesnych i dominacji płci pięknej. Jednak nie miał on żadnych szans na zaistnienie, dlatego szybko Księżna została zamknięta w klatce i zredukowana do roli „papugi”.
Kolejny przewrót przeprowadza Hiper-Robociarz, osobnik obdarzony wielką siłą oraz zdobyczami techniki. Ustrój, jaki ma on zamiar zaprowadzić można określić zatem jako technokracja. System ten oparty jest na biurokracji oraz mechanizacji życia. Władzę od Hiper-Robociarza przejmują jego zwierzchnicy, tajemniczy Towarzysze. Nazwisko jednego z nich – Abramowski – może kojarzyć się z Edwardem Abramowskim, zwolennikiem tak zwanego kooperatyzmu społecznego. Celem nowej władzy było zarządzanie państwem niczym maszyną („brrrrr... zimno się robi na sam dźwięk słowa «obrabiarka»”) oraz ujednolicenie społeczeństwa.
Szewcy to smutna przepowiednia nadciągającego kresu cywilizacji opartej na sztuce, filozofii oraz religii. W żadnej z zaprezentowanych przez Witkacego wizji ustrojowej nie ma miejsca na te wartości. W każdym systemie jednostka nie ma nic do powiedzenia, a władzy zależy na ujednoliceniu społeczeństwa. Żaden z opisanych przez Witkiewicza, choć nienazwanych po imieniu, ustrojów nie stanowił remedium na bolączki świata stojącego na krawędzi upadku. Autor potępił zarówno kapitalizm, komunizm, faszyzm, a także rewolucje oparte na żądzy władzy i chęci wzbogacenia się. Witkacy przedstawił swoje przekonanie, iż nic nie jest w stanie uchronić świata sztuki przed nadciągającymi czasami technokracji.
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies