aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Szewcy
Postawa Sajetana nie spodobała się jego współtowarzyszom, którzy pławili się przywilejach, jakie przyniosła im władza, i szybko zapomnieli o ideach, które tak niedawno głosili. Tempe został obalony i odcięty od sprawowania władzy jednym silnym ciosem siekiery w głowę. Zamachowcem okazał się być jeden z Czeladników. Sejtan jednak nie umarł od razu i w obliczu śmierci przyznał, iż ideały, które głosił za życia nie były szczere i prawdziwe: „jedna jest dobra rzecz na świecie, to indywidualne istnienie w dostatecznych warunkach materialnych”. Zdążył również skrytykować swoich współtowarzyszy w rewolucji, którzy nigdy, tak jak i on, nie nadawali się do sprawowania władzy: „Zjeść, poczytać, pogwajdlić, pokierdasić i pójść spać. Poza tym nie ma nic - to jest, psia ich ścierwa, pyknicka filozofia”.
Postać Sajetana, choć groteskowa i przerysowana, jest bardzo przejmująca. Człowiek ten wybijał się ponad przeciętność w swojej grupie społecznej. Był postacią charyzmatyczną, pragnącą polepszenia bytu dla wszystkich rzemieślników i robotników. Jednak zginął z rąk zepsutych władzą czeladników. Jednocześnie nie można mówić o nim jedynie w superlatywach, ponieważ miał również cechy nie tyle prostego człowieka, a prostaka. Nie zawahał się podnieść ręki na Księżną, rozkazał pobić kmieci, pragnął władzy, aby dać upust swoim erotycznym żądzom. Sajetan to postać wielu sprzeczności, wielopoziomowa i zaskakującą.
strona: 1 2
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
Charakterystyka Sajetana Tempe
Postawa Sajetana nie spodobała się jego współtowarzyszom, którzy pławili się przywilejach, jakie przyniosła im władza, i szybko zapomnieli o ideach, które tak niedawno głosili. Tempe został obalony i odcięty od sprawowania władzy jednym silnym ciosem siekiery w głowę. Zamachowcem okazał się być jeden z Czeladników. Sejtan jednak nie umarł od razu i w obliczu śmierci przyznał, iż ideały, które głosił za życia nie były szczere i prawdziwe: „jedna jest dobra rzecz na świecie, to indywidualne istnienie w dostatecznych warunkach materialnych”. Zdążył również skrytykować swoich współtowarzyszy w rewolucji, którzy nigdy, tak jak i on, nie nadawali się do sprawowania władzy: „Zjeść, poczytać, pogwajdlić, pokierdasić i pójść spać. Poza tym nie ma nic - to jest, psia ich ścierwa, pyknicka filozofia”.
Postać Sajetana, choć groteskowa i przerysowana, jest bardzo przejmująca. Człowiek ten wybijał się ponad przeciętność w swojej grupie społecznej. Był postacią charyzmatyczną, pragnącą polepszenia bytu dla wszystkich rzemieślników i robotników. Jednak zginął z rąk zepsutych władzą czeladników. Jednocześnie nie można mówić o nim jedynie w superlatywach, ponieważ miał również cechy nie tyle prostego człowieka, a prostaka. Nie zawahał się podnieść ręki na Księżną, rozkazał pobić kmieci, pragnął władzy, aby dać upust swoim erotycznym żądzom. Sajetan to postać wielu sprzeczności, wielopoziomowa i zaskakującą.
strona: 1 2
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies