Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Nie-Boska komedia

„Nie – Boska komedia” – streszczenie szczegółowe


W pokoju przebywają Mąż, Lekarz i Orcio. Chłopiec ma już czternaście lat. Medyk bada go, bo młodzieniec coraz słabiej widzi. Nie rozpoznaje ojca i najbliższego otoczenia. Dostrzega tylko obrazy pojawiające się w jego myślach. Funkcjonuje w przestrzeni podświadomości – przeżyć wewnętrznych:
„Orcio: Mgłą zachodzi mi wszystko – wszystko (...)
Kiedy spuszczę powieki, więcej widzę niż z otwartymi oczyma.”


Lekarz przewiduje rozwój choroby – wkrótce Orcio całkowicie straci wzrok, przy tym może dodatkowo pojawić się katalepsja – drętwota ciała charakterystyczna dla zaburzeń psychicznych. Ojciec nade wszystko pragnie uleczyć syna i gotów oddać połowę majątku za jego zdrowie, ale medyk nie rokuje nadziei – organizm chłopca uległ znacznej „dezorganizacji”, a „Dezorganizacja nie może się zreorganizować.”

Po wyjściu Lekarza, syn oznajmia ojcu, że nie widzi już świata zewnętrznego. Jego wzrokiem są oczy duszy, bo „tamte pogasły”. Zrozpaczony Henryk pada na kolana, nie wiedząc do kogo wznosić modlitwy: „(...) Bóg się z modlitw, Szatan z przeklęstw śmieje”
Odzywa się Głos Skądsiś: „Twój syn poetą – czegóż żądasz więcej?”

Ojciec Chrzestny rozmawia z Lekarzem na temat choroby Orcia. Wyjaśnia mu, że matka chłopca przed śmiercią chorowała psychicznie. Wchodzi hrabia, mówiąc medykowi o swoich niepokojach: „od kilku dni mój biedny syn budzi się zawsze około dwunastej, wstaje i przez sen mówi (...)”.

W sypialni Orcia zgromadzili się: Służąca, Krewni, Ojciec Chrzestny, Lekarz i Mąż. Wszyscy są świadkami majaków chłopca. Orcio budzi się i wzywa imienia Boga, odpędza od siebie ciemności: „jam się urodził synem światła i pieśni (...)”. Przyzywa matkę i błaga ją o bogactwa świata wewnętrznego: „bym żył wewnątrz, bym stworzył drugi świat w sobie, równy temu, jaki postradałem.”
Lekarz określa stan chłopca jako „pomieszanie zmysłów, połączone z nadzwyczajną draźliwością nerwów”, dlatego chory zachowuje się jakby balansował na krawędzi dwóch światów – jawy i snu. Przepisuje środki uspokajające. Orcio ponownie zapada w sen przerwany przez „głosy czyjeś”.
Ojciec błogosławi synowi i użala się nad losem dziecka „żyjącego duszą za obrębami ziemi, a ciałem przykutym do ziemi” . Hrabia zamierza niebawem ruszyć w bój.

Część trzecia
Część trzecia ukazuje obóz rewolucjonistów położony pośród wzgórz w leśnej okolicy. Na czele wygłodniałego i nędznego tłumu stoi wódz – Pankracy. Wśród buntowników są Żydzi zwani Przechrztami, wiążą oni z rewolucją plany religijne. W przyszłości chcą wprowadzić kult Jehowy oparty na Talmudzie. Pod przewodnictwem jednego z nich – Przechrzty, Hrabia Henryk zwiedza terytorium wroga. Widzi chłopów, rzemieślników, rzeźników, którzy mszczą się na panach za niegodne traktowanie – wieszają ich na szubienicy bądź zabijają. Pragną wytępienia klas uprzywilejowanych, by zniknęły podziały społeczne. Negują istnienie Boga, niszczą świątynie i przedmioty kultu. Kapłan nowej wiary – Leonard odprawia nabożeństwa na cześć Wolności. Wyzwolone kobiety „rozdają” swoją miłość.

Pankracy zapowiada się z wizytą u wodza arystokratów. Dochodzi do spotkania przywódców. Mężczyźni wzajemnie się oskarżają. Pankracy uzasadnia ideę rewolucji, której Henryk nie jest w stanie zaakceptować, ponieważ w obozie rebeliantów widział „wszystkie stare zbrodnie świata ubrane w szaty świeże i nowym kołujące tańcem”. Pankracy wystosowuje przeciwko arystokracji serię zarzutów, wypomina pijaństwo, matactwa sądowe, okrucieństwo wobec poddanych, cudzołóstwo. Hrabia broni swojej klasy i przypomina o jej zasługach: budowie świątyń, szpitali i szkół oraz obowiązku wojskowym szlachty. Liderzy nie znajdują porozumienia i rozstają się z obietnicą walki.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14  

Szybki test:

Rewolucjoniści: mężczyźni i kobiety tańczą i śpiewają o wolności wokół:
a) studni
b) wiekowego dębu
c) szubienicy
d) płonącego stosu
Rozwiązanie

Mefistofeles szepcze do Hrabiego:
a) na srebrzystym wzgórzu
b) w dolinie
c) nad wielkim jeziorem
d) w górskim wąwozie
Rozwiązanie

Przechrzci za cel stawiają sobie:
a) dominację nad rewolucjonistami
b) zdobycie władzy
c) wejście na salony
d) zniszczenie chrześcijaństwa
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
Geneza „Nie – Boskiej komedii” Krasińskiego
„Nie – Boska komedia” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Nie – Boskiej komedii” w pigułce
„Nie – Boska komedia” jako dramat romantyczny
Znaczenie tytułu „Nie – Boska komedia” – związki z Dantem
Biografia Zygmunta Krasińskiego - „poety ruin”
Stylistyka i artyzm „Nie – Boskiej komedii”
Kompozycja „Nie – Boskiej komedii”
Motyw rewolucji i porewolucyjnej przyszłości w „Nie – Boskiej komedii” Krasińskiego
Motyw poezji i poety w „Nie – Boskiej komedii”
„Nie – Boska komedia” jako dramat społeczny - „Dwa orły z nas – ale gniazdo twoje strzaskane piorunem” – polemika Pankracego i Hrabiego Henryka
„Nie – Boska komedia” jako dramat metafizyczny
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Nie – Boskiej komedii”
„Świat rozbitych form” – tragizm i etyka w „Nie – Boskiej komedii”
Motyw szaleństwa w „Nie – Boskiej komedii”
Realizm i fantastyka w „Nie – Boskiej komedii”
Tło historyczne „Nie – Boskiej komedii”
Prozaiczna żona czy poetycka kochanka? – motyw miłości, rodziny i małżeńskiego szczęścia w „Nie – Boskiej komedii”
Dramatyzm głównych bohaterów „Nie – Boskiej komedii” Krasińskiego
Twórczość Zygmunta Krasińskiego
Plan wydarzeń „Nie-Boskiej komedii”
Krasiński o „Nie – Boskiej komedii”
Funkcje symboli religijnych w dziełach romantycznych twórców
Delfina Potocka – muza i kochanka Zygmunta Krasińskiego
Realizacje sceniczne „Nie – Boskiej komedii” i uwagi krytyków
Uwagi i recenzje o „Nie – Boskiej komedii” w publikacjach XX – wiecznych
Sądy współczesnych poecie o „Nie – Boskiej komedii” (XIX wiek)
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies