Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Nie-Boska komedia

Twórczość Zygmunta Krasińskiego

Autor: Ewa Petniak

Zygmunt Krasiński zaczął pisać bardzo wcześnie, bo już jako czternastolatek. Zafascynowany twórczością Waltera Scotta, tworzył powieści historyczne, a zadebiutował jedną z nich („Grób rodziny Reichstalów”) w 1828 roku. Tamten moment można przyjąć jako początek właściwego pisarstwa. Dalej dzieła układają się w następującym porządku chronologicznym:

1828 „Grób rodziny Reichstalów. Powieść oryginalna z dziejów wojny trzydziestoletniej”; - DEBIUT

1828 – powstaje „Władysław Herman i dwór jego. Powieść historyczna z dziejów narodowych XI wieku”, druk w 1830 roku;

1830 „Mściwy karzeł i Masław, książę mazowiecki. Powieść narodowa”, „Teodoro, król borów. Powieść korsykańska”, „Zamek Wilczki”;

1831 – powstaje „Gastołd” (druk w 1833 roku), „Agaj – Han” (druk w 1834 roku) – powieść historyczna, w której poeta wyraża zachwyt nad „dziką urodą świata”, orientalizmem, widoczne jest tu również studium charakteru bohaterów;

1830 – 1832 Genewa – cykl utworów i artykułów w języku francuskim;

1833 – powstaje dramat metafizyczno – społeczny prozą „Nie – Boska komedia” (Krasiński ma wówczas 21 lat), wydany w Paryżu w 1835 roku; uzupełnienia pisarza do „Nie – Boskiej”, pisane znacznie później (w latach 1838 – 1852) wydano po śmierci autora w 1860 roku, w formie jednego zbioru zatytułowanego „Niedokończony poemat”;

1832 – 1836 – praca nad „Irydionem” – dramatem „przyobleczonym” w kostium legendarnego Rzymu, „Irydiona” wydano w Paryżu w 1836 roku;

1837 – powstają utwory prozą: „Noc letnia” i „Pokusa”, wydane w 1841 roku;

1839 – 1840 – cykl utworów wierszem: „Syn cieniów”, „Sen Cezary”, „Legenda” (druk w 1840 roku), „Trzy myśli po śp. Henryku Libgenzie” – koncepcja mesjanizmu;
1841 – 1843 – powstaje poemat „Przedświt” będący swoistym hołdem złożonym ukochanej przyjaciółce – Delfinie Potockiej (druk w 1843 roku);

1841 – 42 – traktaty filozoficzne: „O stanowisku Polski z Bożych i ludzkich względów” (druk 1903 i 1912);

1845 – 1848„Psalmy przyszłości” zawierające społeczno – polityczne poglądy poety: „Psalm nadziei”, „Psalm wiary” i „Psalm miłości”;

1852 – liryk „Do Elizy”; wiersz adresowany do małżonki.

Twórczość Krasińskiego to ponadto setki listów pisanych do ojca, ukochanej Delfiny i przyjaciół, między innymi: Augusta Cieszkowskiego, gdzie zarysowuje się portret intelektualny poety, do Henryka Reeve’a, do Konstantego Gaszyńskiego, do Jerzego Lubomirskiego, do Adama Sołtana, Stanisława Małachowskiego, do rodziny Koźmianów.

Krasiński był propagatorem idei, zwłaszcza idei historii, w formie listów mógł ją wyrazić dosadniej, wyraźniej i swobodniej. Cierpiąc z powodu zakazów i nakazów ojca, tracił częściowo zmysł pisarski, słabła jego siła natchnienia, listy były więc ratunkiem przed całkowitym zaprzepaszczeniem myślowych ideologii, ochroną przed wycofaniem się w skorupę tłamszonej osobowości.

Pisma (listy) stały się nade wszystko dowodem poglądów poety, ujawniały jego faktyczne refleksje i uczucia. Wydawano je już po śmierci autora, w wielu tomach, przykłady:

1882 – 1887„Listy”, tomy I – III;

strona:    1    2  

Zobacz inne artykuły:

Inne
Geneza „Nie – Boskiej komedii” Krasińskiego
„Nie – Boska komedia” – streszczenie szczegółowe
Streszczenie „Nie – Boskiej komedii” w pigułce
„Nie – Boska komedia” jako dramat romantyczny
Znaczenie tytułu „Nie – Boska komedia” – związki z Dantem
Biografia Zygmunta Krasińskiego - „poety ruin”
Stylistyka i artyzm „Nie – Boskiej komedii”
Kompozycja „Nie – Boskiej komedii”
Motyw rewolucji i porewolucyjnej przyszłości w „Nie – Boskiej komedii” Krasińskiego
Motyw poezji i poety w „Nie – Boskiej komedii”
„Nie – Boska komedia” jako dramat społeczny - „Dwa orły z nas – ale gniazdo twoje strzaskane piorunem” – polemika Pankracego i Hrabiego Henryka
„Nie – Boska komedia” jako dramat metafizyczny
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Nie – Boskiej komedii”
„Świat rozbitych form” – tragizm i etyka w „Nie – Boskiej komedii”
Motyw szaleństwa w „Nie – Boskiej komedii”
Realizm i fantastyka w „Nie – Boskiej komedii”
Tło historyczne „Nie – Boskiej komedii”
Prozaiczna żona czy poetycka kochanka? – motyw miłości, rodziny i małżeńskiego szczęścia w „Nie – Boskiej komedii”
Dramatyzm głównych bohaterów „Nie – Boskiej komedii” Krasińskiego
Twórczość Zygmunta Krasińskiego
Plan wydarzeń „Nie-Boskiej komedii”
Krasiński o „Nie – Boskiej komedii”
Funkcje symboli religijnych w dziełach romantycznych twórców
Delfina Potocka – muza i kochanka Zygmunta Krasińskiego
Realizacje sceniczne „Nie – Boskiej komedii” i uwagi krytyków
Uwagi i recenzje o „Nie – Boskiej komedii” w publikacjach XX – wiecznych
Sądy współczesnych poecie o „Nie – Boskiej komedii” (XIX wiek)
Bibliografia



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies