aa
aaaJesteś w: Ostatni dzwonek -> Opowiadania Żeromskiego
Choć w Doktorze Piotrze Żeromski zachował jedność miejsca i czasu, akcja właściwa rozgrywa się między dwiema osobami, a główny wątek został wyodrębniony, co przemawiałoby za zaklasyfikowaniem utworu w obręb noweli, to jednak taki element, jak retrospektywne fragmenty z drugiej części przemawiają za zaklasyfikowaniem go do opowiadań, charakteryzujących się otwartą formą i dotknięciem wielu tematów i problemów, takich jak społeczno-ekonomiczne realia życia w XIX wieku.
W Poetyce Adama Kulawika czytamy: „Nazwa gatunku pochodzi z włoskiego novella i oznacza utwór narracyjny prozą o wyrazistej jednowątkowej fabule. Wyrazistość fabuły jest efektem jej krótkiej rozpiętości czasowej, braku opisów, epizodów, dygresji, postaci drugiego planu oraz rozbudowanych charakterystyk postaci. Sposób kształtowania akcji zbliżony jest do sposobów znanych z dramatu: motywy zdarzeniowe mają w noweli charakter spoisty i dynamiczny i układają się według schematu: zawiązanie akcji, jej kulminacja związana z gwałtownym zwrotem sytuacji bohatera i rozwiązanie (…)
Opowiadanie przypomina nowelę rozmiarami, jednowątkową fabułą, natomiast obce mu są wszelkie rygory kompozycyjne. Kompozycja opowiadania jest luźna, otwarta, pojawiają się w nim zarówno opisy, jak i refleksje czy dygresje, pointa nie jest ani jednoznaczna, ani nawet wyrazista, natomiast uobecnia się w nim narrator, zwracający na siebie uwagę wyraźnie określonym stosunkiem do świata przedstawionego we własnej relacji”.
Partner serwisu: 
kontakt | polityka cookies
„Doktor Piotr” - nowela czy opowiadanie?
Choć w Doktorze Piotrze Żeromski zachował jedność miejsca i czasu, akcja właściwa rozgrywa się między dwiema osobami, a główny wątek został wyodrębniony, co przemawiałoby za zaklasyfikowaniem utworu w obręb noweli, to jednak taki element, jak retrospektywne fragmenty z drugiej części przemawiają za zaklasyfikowaniem go do opowiadań, charakteryzujących się otwartą formą i dotknięciem wielu tematów i problemów, takich jak społeczno-ekonomiczne realia życia w XIX wieku.
W Poetyce Adama Kulawika czytamy: „Nazwa gatunku pochodzi z włoskiego novella i oznacza utwór narracyjny prozą o wyrazistej jednowątkowej fabule. Wyrazistość fabuły jest efektem jej krótkiej rozpiętości czasowej, braku opisów, epizodów, dygresji, postaci drugiego planu oraz rozbudowanych charakterystyk postaci. Sposób kształtowania akcji zbliżony jest do sposobów znanych z dramatu: motywy zdarzeniowe mają w noweli charakter spoisty i dynamiczny i układają się według schematu: zawiązanie akcji, jej kulminacja związana z gwałtownym zwrotem sytuacji bohatera i rozwiązanie (…)
Opowiadanie przypomina nowelę rozmiarami, jednowątkową fabułą, natomiast obce mu są wszelkie rygory kompozycyjne. Kompozycja opowiadania jest luźna, otwarta, pojawiają się w nim zarówno opisy, jak i refleksje czy dygresje, pointa nie jest ani jednoznaczna, ani nawet wyrazista, natomiast uobecnia się w nim narrator, zwracający na siebie uwagę wyraźnie określonym stosunkiem do świata przedstawionego we własnej relacji”.
Zobacz inne artykuły:
kontakt | polityka cookies