Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Wesele

„Wesele” - streszczenie szczegółowe

Scena 12
Pan Młody, Panna Młoda


Małżonkowie ponowne mówią sobie wyznania miłosne. Na kolejne pytanie Pana Młodego o trwałość miłości żony, ta w końcu nie wytrzymuje i pyta go trzeźwo o powód tej ciągłej chęci słyszenia wyznań miłosnych. Pan Młody, nie zwracając uwagi na jej zirytowania, zachwyca się strojem ukochanej. Gdy żona wyznaje, że piją ją buciki, czuły mąż proponuje zdjąć niewygodne obuwie, na co Panna Młoda z oburzeniem i uporem twierdzi, iż na własnym weselu nie może występować bez obuwia. I postanawia cierpieć dalej…

Scena 13
Ksiądz, Pan Młody


Mężczyźni rozmawiają o szczęściu. Mają różne poglądy na kwestię dostępności tego stanu ducha: Pan Młody uważa, że szczęście jest w zasięgu ręki i czeka, aż się po nie sięgnie. Z kolei Ksiądz sprzeciwia się, głosząc, że nie można zawsze dostać tego, czego się pragnie.

Scena 14
Radczyni, Maryna

Maryna cieszy się z szalonego i energicznego tańca z Czepcem, z którego zdaje relację towarzyszce.

Scena 15
Maryna, Poeta


Poeta ponownie flirtuje z Maryną. Używa wielu imion greckich bogów (np. Zeus, Psyche), czym wpisuje się w typowy dla Młodej Polski zakres tematów. W pewnym momencie Maryna informuje go o swych poglądach na ich związek: nie mogłaby się z nim połączyć, ponieważ jest poetą, a poeci mają przyczepioną złą „etykietę” (opinię).

Scena 16
Zosia, Haneczka


Panny rozmawiają na temat potrzeby miłości. Zosia wyznaje, że bardzo pragnie już miłości, kogoś, kto pokocha ją na zawsze i mimo wszystko. Haneczka gasi jej romantyczną wypowiedź prognozą, że aby zaznać miłości, trzeba najpierw cierpieć [motyw nieszczęśliwej miłości], ponieważ tylko po doznanym bólu można w pełni uszanować to uczucie. Zosia mimo wszystko nie daje się porwać pesymistycznym wizjom towarzyszki i pozostaje wierna swoim poglądom. W rozmowie panny przywołują kolejne wątki mitologiczne [bogini Fortuna, złote runo].

Scena 17
Żyd, Pan Młody


Po wejściu do weselnej izby Żyda Mośka, rozpoczyna się specyficzna rozmowa. Na zapewnienia Pana Młodego, że jest szczęśliwy z wizyty przyjaciela, Żyd odpowiada:

„No, tylko że my jesteśmy
tacy przyjaciele, co się nie lubią”.


Wytyka Panu Młodemu sztuczną postawę wobec chłopów. Prognozuje, iż ten szybko zrzuci swój ludowy strój. Nowy gość zapowiada rychłe przybycie swej córki, Racheli, której zainteresowania [typowe dla Młodej Polski, czyli poezja, muzyka, książki] oraz poglądy [emancypantka] zachwala, nazywając ją „panną modern”:

„Jakie tylko książki są, to czyta,
a i ciasto gniecie wałkiem,
była w Wiedniu na operze,
w domu sama sobie pierze –
no, zna cały Przybyszewski (…)”.


Żyd żałuje, iż to nie z jego Rachelą ślubował Pan Młody:

„Po co się pan z chłopką żeni?
Są panny inteligentne”.


Scena 18
Pan Młody, Żyd, Rachel


Przybywa Rachela i wita się z weselnikami po francusku: „bon soir”, po czym porównuje gospodę do Arki Noego, definiując ją jako oazę szczęścia w okolicy pełnej błota, brudu i pijanych chłopów. Pan Młody cieszy się z przybycia kobiety.

Scena 19
Pan Młody, Rachel


Rachela jest zachwycona wystrojem i atmosferą gospody, przyrównuje ją do bajkowej. Pan Młody wygłasza pochwałę piękna wsi [chłopomania]. Porównuje swoje dotychczasowe szare życie w mieście z pięknym i kolorowym na wsi. W swym monologu popada miejscami w komizm, opowiadając, że od miesiąca chodzi boso, z gołą głową, bez bielizny – dzięki temu czuje się wspaniale.

Scena 20
Pan Młody, Rachel, Poeta


Poeta przekazuje Panu Młodemu, iż żona chce z nim rozmawiać, po czym artysta zapoznaje się z Rachelą.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21  


Szybki test:

Ksiądz obecny na weselu pochodzi z:
a) mieszczaństwa
b) chłopstwa
c) inteligencji
d) szlachty
Rozwiązanie

Wernyhora każe Gospodarzowi zgromadzić ludzi:
a) na dziedzińcu
b) w gospodzie
c) przed kosciołem
d) przed gospodą
Rozwiązanie

Upiór nazywa Dziada:
a) „bratem”
b) „wnukiem”
c) „ojcem”
d) „synem”
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Wesele” - streszczenie szczegółowe
Geneza „Wesela” Wyspiańskiego
Stanisław Wyspiański - biografia
Struktura dramatu (dramat realistyczny, obyczajowy, fantastyczny, psychologiczny, symboliczny, narodowy)
Kalendarium życia i twórczości Stanisława Wyspiańskiego
Zestawienia gości weselnych ze zjawami
Cechy dramatu Wyspiańskiego na przykładzie „Wesela”
Wydarzenia historyczne poruszone w „Weselu”
Stylizacja na gwarę w „Weselu”
„Teatr mój widzę ogromny”, czyli koncepcja teatru ogromnego
Czas i miejsce akcji w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego
Symbolika w „Weselu”
Nawiązanie do „Wesela” w kulturze
Najważniejsze cytaty „Wesela”
Bibliografia
Premiera spektaklu „Wesele”




Bohaterowie
Panna Młoda - charakterystyka
Pan Młody - charakterystyka
Gospodarz - charakterystyka
Fantastyczne osoby dramatu
Bohaterowie „Wesela” i ich pierwowzory
Chłopi i inteligencja w „Weselu”



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies