Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Wesele

„Wesele” - streszczenie szczegółowe

taki wieje trupi ciąg”.

Gdy postać zaczyna znikać, rozdarta wewnętrznie Marysia woła rozpaczliwie:

„Stój, ach, stój!”.

Scena 6
Marysia, Wojtek


Wojtek, usłyszawszy krzyk żony, podbiega do wystraszonej. Gdy zauważa, że jest bardzo blada i roztrzęsiona, ta wyjaśnia swój stan chłodem panującym w izbie. Gdy z kolei pyta o rumieńce na jej policzkach, ta odpowiada:

„Z twojego patrzenia;
przytul mnie, Wojtecku, do siebie,
wole ciebie, wole ciebie”.


Wojtek przytula ją mocno i nuci jej do ucha przyśpiewkę

Scena 7
Stańczyk, Dziennikarz


Dialog, jaki zrodził się między Dziennikarzem a kolejną zjawą – Stańczykiem, można śmiało nazwać konfrontacją ucznia ze swoim mistrzem

Stańczyk uchodził w ówczesnych czasach za symbol politycznej mądrości, a także był utożsamiany z poglądami konserwatywnymi.

Stańczyk uosabia mit, a Dziennikarz jest reprezentantem rzeczywistości. Dziennikarz uznaje błazna za wielkiego męża, nazywa go nawet „Ojcem”. Stańczyk zaczyna rozmowę od ataku na obecną inteligencję:

”(…) błaznów coraz więcej macie,
nieomal błazeńskie wiece”.


Dziennikarz żali się, że w społeczeństwie polskim z każdym dniem gaśnie wola działania w narodowej sprawie, że brakuje pomysłów na odzyskanie niepodległości:

„Trzeba by do służby narodu
błaznów całego zastępu;
palą się hajduki w męce,
z własnego bolu się śmieją;
gasną świece narodowe,
okropne rzeczy się dzieją,
śmiechem i szyderstwem biegu
obudzić, ośmielić zdolne
serce spodlone, niewolne,
które naszą krew zaprawia”.


Stańczyk natychmiastowo ripostuje, zarzucając dziennikarzowi:

„A wolicie spać”.


Na co ten przyznaje rację i opowiada o swej działalności, czyli pisaniu artykułów „usypiających” naród:


„Usypiam duszę mą biedną
i usypiam brata mego;
wszystko jedno, wszystko jedno,
tyle złego, co dobrego,
okropne rzeczy się dzieją”.


W dalszej konwersacji Stańczyk karci Dziennikarza, że zamiast działać, ciągle narzeka i rozpamiętuje błędy i grzechy przodków. Mężczyzna usprawiedliwia się:

„Wina ojca idzie w syna;
niegodnych synowie niegodni (…)”


W tym momencie pojawia się motyw narodowej odpowiedzialności za winy przodków. Dalej Dziennikarz żali się błaznowi, mówiąc o swojej słabości:

„Rozbrat wieczny
duszy z ciałem, ciała z duszą;
w nim się słabi kruszą -
miecz do walki obosieczny -
myśmy słabi. - Wielkość gniecie (…)”

Stańczyk po raz kolejny ironizuje i demaskuje słabość Dziennikarza, błazen zarzuca, że ten za dużo rozprawia o zmarłych:

„Tyle żalów o nieswoje!?
A cóż tobie niepokoje
tych, co w grobach leżą?”


Po czym oskarża go o przyczynienie się do pogrążenia narodu polskiego w żałobie i marazmie, zamiast uświadamiać mu siły. Za symbol narodowej potęgi Polaków Stańczyk uznaje Dzwon Zygmunta:

”Dzwon królewski: -
Siedziałem u królewskich stóp,
królewski za mną dwór
(…)
Patrzali wszyscy w górę,
a dzwon wschodził -
zawisnął u szczytów
i z wyżyn się rozdzwonił:
głos leciał, polatał,
kołysał się górnie,
wysoko, podchmurnie -
a tłum się wielki pokłonił.
Pojrzałem na króla,
a król się zapłonił...
Dzwon dzwonił”.


Opis dzwonu jest inspirowany obrazem Jana Matejki „Zygmunt Stary słuchający dzwonu”

Stańczyk wspomina o wstydzie za obecnie rządzących Polską:

”(…) sromota, sromota, wstyd
palący wstyd”.


strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19    20    21  


Szybki test:

Stańczyk nazywa dziennikarza:
a) Puszczykiem
b) Krukiem
c) Bocianem
d) Sową
Rozwiązanie

Chochoł gra na:
a) organach
b) skrzypcach
c) fujarce
d) flecie
Rozwiązanie

Co Wernyhora ma u boku?
a) złoty róg
b) lirę
c) buławę
d) kosę
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Wesele” - streszczenie szczegółowe
Geneza „Wesela” Wyspiańskiego
Stanisław Wyspiański - biografia
Struktura dramatu (dramat realistyczny, obyczajowy, fantastyczny, psychologiczny, symboliczny, narodowy)
Kalendarium życia i twórczości Stanisława Wyspiańskiego
Zestawienia gości weselnych ze zjawami
Cechy dramatu Wyspiańskiego na przykładzie „Wesela”
Wydarzenia historyczne poruszone w „Weselu”
Stylizacja na gwarę w „Weselu”
„Teatr mój widzę ogromny”, czyli koncepcja teatru ogromnego
Czas i miejsce akcji w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego
Symbolika w „Weselu”
Nawiązanie do „Wesela” w kulturze
Najważniejsze cytaty „Wesela”
Bibliografia
Premiera spektaklu „Wesele”




Bohaterowie
Panna Młoda - charakterystyka
Pan Młody - charakterystyka
Gospodarz - charakterystyka
Fantastyczne osoby dramatu
Bohaterowie „Wesela” i ich pierwowzory
Chłopi i inteligencja w „Weselu”



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies