Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Wesele

Bohaterowie „Wesela” i ich pierwowzory

Radczyni
Pierwowzór:
Antonina Domańska
(urodziła się w 1853 roku, a zmarła w roku 1917) była stryjeczną siostrą matki Lucjana Rydla, żoną profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego (lekarza i radnego Krakowa) oraz słynna pisarką dla dzieci. Napisała między innymi Historię żółtej ciżemki i Paziów króla Zygmunta.

W dramacie:
Radczyni jest osobą o mocnych i niezmiennych poglądach, krytycznie nastawioną zarówno do ślubu swojego krewniaka z chłopką, jak i do całego chłopstwa i nieukrywającą tego. Najlepszym przykładem do niechęci poznania wsi jest kwestia, którą wypowiada do Kliminy:

„Wyście sobie, a my sobie.
Każden sobie rzepkę skrobie”.


W tym zdaniu zawarty jest cały jej stosunek do możliwości sojuszu inteligencji z chłopami.

Rachel
Pierwowzór:
Pepa Singer
była córką bronowickiego karczmarza – Hersza Singera, która niemal w niczym nie przypominała postaci stworzonej przez Wyspiańskiego. Na weselu Rydla bawiła się jedynie dzięki swojemu ojcu, do którego głównie skierowane było zaproszenie. Wyspiański wykorzystał postać Pepy, ponieważ chciał mieć całkowity przekrój społeczeństwa. Brakowało mu kobiety wyemancypowanej, a Żydówki często uchodziły właśnie za takie. Jednak Pepa nie mogła być taką w rzeczywistości, gdyż w dniu tytułowego wesela miała niespełna piętnaście lat. Jak donoszą badacze, szara i nijaka Pepa Singer po premierze Wesela w prywatnym życiu wcieliła się w postać Rachel, przyjmując nawet jej imię i stała się stałą bywalczynią krakowskiego świata artystycznego.

W dramacie:
Rachel jest kobietą zafascynowaną młodopolską kulturą, zwłaszcza poezją. Dostrzega to Poeta i próbuje z nią romansować. Mimo, że pochodzi z Bronowic, to jest przedstawicielką inteligencji. Ojciec – Żyd Mosiek - przedstawia ją jako kobietę wyemancypowaną:

„Jakie tylko książki są, to czyta,
a i ciasto gniecie wałkiem,
była w Wiedniu na operze,
w domu sama sobie pierze –
no, zna cały Przybyszewski (…)”.


Sama Rachel często wykazuje się swoją znajomością sztuki antycznej czy języka francuskiego. Jest postacią całkowicie różną od swojego ojca, co sama podkreśla:

„Interesujące, co?
Wyzysk, handel, ja i on - ?”.


Bohaterka zdaje się wszędzie dostrzegać poezję, nawet Poeta jest pod wrażeniem tej mistycznej postaci. Jest również główną prowodyrką fantastycznych zjawisk, które mają miejsce. To ona proponuje, by zaprosić Chochoła.

Czepiec
Pierwowzór:
Błażej Czepiec
(urodził się w 1850 roku, a zmarł w 1934 roku) był pisarzem gminnym Bronowic, wujem Jadwigi Mikołajczykówny (Panny Młodej). Wraz z Wyspiańskim pełnił obowiązki świadka na ślubie Rydla. Wbrew temu, co można wyczytać na kartach Wesela, to nie on był wójtem Bronowic, lecz jego brat Maciej (ojciec Kaspra). Wygląd zewnętrzny zdeterminował jego charakter w dramacie. Był on rosłym i silnym mężczyzną. Wyspiański wykorzystał dwa autentyczne wydarzenia z życia Czepca. Pierwsze to bójka, jaką wszczął na wiecu wyborczym Ptaka, a drugie to awantura z muzykami na weselu Rydla.

W dramacie:
Czepiec jest głównym przedstawicielem chłopów, ma wyraźny szacunek i poważanie wszystkich bronowiczan. Jego główną cechą charakteru jest zawziętość:

„Zawzięty jestem okrutnie (…)”.


Zdaje sobie sprawę, jak traktowani są chłopi przez inteligencję. Mimo tego pragnie narodowej jedności w jedynej słusznej sprawie odzyskania niepodległości:

„Jo chce, by sie ludzie brali,
zeby sie jako garnęli,
zeby sie tak w kupe wzięli,
toby sie przecie nie dali”.


Rozpiera go duma z tego, że jest chłopem, bo jak sam mówi:

„(…)Z takich, jak my, był Głowacki”.

Nie stroni od alkoholu, co sprawia, że jest poważnie zadłużony w karczmie Żyda. W połączeniu z zamiłowaniem trunków szły agresja i zamiłowanie do bijatyk. Jako jedyny chłop nie uważa Gospodarza za przywódcę społeczności i jest zdziwiony, że to właśnie ten ma ich poprowadzić do powstania. W sytuacji, gdy właściciel chaty nie jest w stanie stanąć na czele pospolitego ruszenia, to właśnie Czepiec próbuje przejąć rolę dowodzącego, wykazując wielką inicjatywę i zapał do walki (jako pierwszy stawia się z postawioną kosą w domu Gospodarza).

strona:    1    2    3    4    5  


Szybki test:

Kazimierz Przerwa-Tetmajer to przedstawiciel:
a) dekadentyzmu
b) naturalizmu
c) eklektyzmu
d) moralizmu
Rozwiązanie

Pepa Singer - pierwowzór Raheli - miała w momencie uroczystości weselnych:
a) 14 lat
b) 16 lat
c) 18 lat
d) 12 lat
Rozwiązanie

Głównym przedstawicielem chłopów w Weselu jest:
a) Gospodarz
b) Czepiec
c) Jasiek
d) Dziad
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Wesele” - streszczenie szczegółowe
Geneza „Wesela” Wyspiańskiego
Stanisław Wyspiański - biografia
Struktura dramatu (dramat realistyczny, obyczajowy, fantastyczny, psychologiczny, symboliczny, narodowy)
Zestawienia gości weselnych ze zjawami
Cechy dramatu Wyspiańskiego na przykładzie „Wesela”
Wydarzenia historyczne poruszone w „Weselu”
Stylizacja na gwarę w „Weselu”
„Teatr mój widzę ogromny”, czyli koncepcja teatru ogromnego
Czas i miejsce akcji w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego
Kalendarium życia i twórczości Stanisława Wyspiańskiego
Symbolika w „Weselu”
Nawiązanie do „Wesela” w kulturze
Najważniejsze cytaty „Wesela”
Bibliografia
Premiera spektaklu „Wesele”




Bohaterowie
Panna Młoda - charakterystyka
Pan Młody - charakterystyka
Gospodarz - charakterystyka
Fantastyczne osoby dramatu
Bohaterowie „Wesela” i ich pierwowzory
Chłopi i inteligencja w „Weselu”



Partner serwisu:

kontakt | polityka cookies